نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


سال گذشته، اچ‌تی‌سی هدست واقعیت مجازی وایو فوکوس را رونمایی کرد؛ اما امسال، در حاشیه‌ی MWC 2019، نسخه‌ی ارتقاءیافته‌ی آن را با نام فوکوس پلاس به‌نمایش گذاشت.

اچ‌تی‌سی (HTC) در سال‌های اخیر پیشرفت‌های خوبی در تولیدات سخت‌افزاری برای سازمان‌ها داشته و اکنون واحد واقعیت مجازی آن، هدستی کاملا مستقل (بدون نیاز به کامپیوتر) با نام VIVE Focus Plus را برای استفاده‌ی شرکت‌ها و سازمان‌ها تولید کرده است. سازمان‌ها از پلتفرم‌های مبتنی بر واقعیت مجازی شرکت‌های مختلفی همچون اچ‌تی‌سی، آکیولس، مایکروسافت، گوگل و آمازون استفاده می‌کنند. برخی از این شرکت‌ها، خدمات سخت‌افزاری و برخی دیگر، خدمات نرم‌افزاری ارائه می‌دهند.

به ادعای اچ‌تی‌سی، وایو فوکوس پلاس (VIVE Focus Plus) هدستی مستقل و کامل است که با استفاده از دو کنترلری که همراه‌با آن عرضه می‌شود، توانایی‌هایی یک سیستم واقعیت مجازی مبتنی بر PC را ارائه می‌دهد. همچنین، وایو فوکوس پلاس، می‌تواند محتوایی را که نیازمند دستگاه‌های واقعیت مجازی مبتنی بر رایانه هستند، بدون نیاز به هیچ‌گونه دستگاه جانبی پخش کند.

HTC

مانند بسیاری از شرکت‌های فروشنده‌ی سخت‌افزارهای واقعیت مجازی، اچ‌تی‌سی هم تلاش می‌کند تا با ارائه‌ی طراحی‌های بهتر از هدست‌های واقعیت مجازی، قرار گرفتن این هدست روی سر کاربر و استفاده از آن را تسهیل کند. این موضوع، برای سازمان‌هایی که از سیستم‌های واقعیت مجازی (VR) استفاده می‌کنند، از اهمیت دوچندانی برخوردار است؛ زیرا، کارمندان این سازمان‌ها، معمولا مدت زمان زیادی را صرف استفاده از هدست واقعیت مجازی می‌کنند که در صورت عدم راحتی، مشکلات عدیده‌ای را برای آنان ایجاد خواهد کرد.

مقاله‌های مرتبط:

طبق گفته‌ی کارشناسان، وایو فوکوس پلاس اچ‌تی‌سی، با هدست آکیولس کوئست (Oculus Quest) رقابت می‌کند. شرکت آکیولس، توانسته عملکرد خوبی در زمینه‌ی هدست‌های واقعیت مجازی سازمانی از خود به نمایش بگذارد و با شرکت‌هایی همچون وال‌مارت (Walmart) همکاری کند.

وایو فوکوس پلاس HTC، از قابلیت‌های مهمی بهره‌ می‌برد که به‌شدت در کاربردهای سازمانی و شرکتی سیستم‌های واقعیت مجازی، مورد نیاز است. قابلیت‌هایی همچون کنترل از راه دور و مانیتور کردن هدست، حالت کیوسک (Kiosk Mode) و کنترل و بررسی نقطه‌ی نگاه (gaze support) از جمله‌ی چنین قابلیت‌هایی به‌حساب می‌آید.

وایو فوکوس پلاس، مانند وایو فوکوس، از پردازنده‌ی اسنپدراگون 835 استفاده می‌کند. همچنین، این هدست تصویری با رزولوشن 3K پخش می‌کند و به دو کنترلر اولتراسونیک مجهز شده است. HTC، کاربردهای مختلفی را برای این هدست مثال زده که از بین آن‌ها می‌توان به شبیه‌سازی‌های ایمنی، آموزش پزشکی و خلبانی با همکاری شرکت‌هایی همچون SimforHealth و Immersive Factory اشاره کرد.


مایکروسافت امروز اعلام کرد تعداد دستگاه‌های فعال ماهانه‌ی مبتنی بر ویندوز ۱۰ از مرز ۸۰۰ میلیون عبور کرده است و آن‌ها به هدف یک میلیارد دستگاه نزدیک‌تر شده‌اند.

مایکروسافت امروز اعلام کرد که تعداد دستگاه‌‌های مبتنی بر ویندوز ۱۰ به ۸۰۰ میلیون دستگاه فعال در ماه رسیده است. شش ماه پیش ردموندی‌ها گذشتن از مرز ۷۰۰ میلیون را اعلام کرده بودند و در این فاصله صد میلیون دستگاه جدید را به این نسخه اضافه کرده‌اند.

مسلما ۸۰۰ میلیون دستگاه مبتنی بر ویندوز ۱۰ آمار تحسین‌برانگیزی است؛ اما هنوز با هدف مایکروسافت مبنی بر رسیدن به یک میلیارد دستگاه مبتنی بر ویندوز ۱۰ طی سه سال فاصله‌ی زیادی دارد؛ عددی که قرار بود غول دنیای نرم‌افزار سال گذشته به آن دست پیدا کند.

مقاله‌های مرتبط:

به‌گفته‌ی یوسف مهدی، نایب رئیس بخش دستگاه‌ها و زندگی مدرن مایکروسافت، ویندوز ۱۰ بیشترین میزان رضایت را بین کلیه‌ی نسخه‌های ویندوز داشته است؛ ادعایی که باتوجه‌به مشکل‌دار بودن به‌روزرسانی‌های اخیر این سیستم‌عامل جالب به‌نظر می‌رسد. مایکروسافت امسال روی بهبود عملکرد و پایداری کلی ویندوز ۱۰ سخت کار می‌کند و احتمالا شاهد بهبود کلی این سیستم‌عامل خواهیم بود.

حال که ردموندی‌ها به آمار ۸۰۰ میلیون دستگاه مبتنی بر ویندوز ۱۰ رسیده‌اند، باید دید تا رسیدن به مرز یک میلیارد دستگاه چقدر طول خواهد کشید و آیا پایان دادن به پشتیبانی ویندوز ۷ باعث افزایش تعداد کاربران جدید ویندوز ۱۰ خواهد شد یا خیر. نظر شما چیست؟


شرکت Engler با معرفی نمونه Superquad تعجب همگان را برانگیخت. این محصول ۸۰۰ اسب بخاری، نیمی خودرو و نیمی موتورسیکلت است.

تاکنون اصطلاحاتی نظیر سوپرکار و سوپربایک را شنیده‌اید، اما در رابطه با Superquad چطور؟ اخیرا شرکت خودروسازی واقع در اسلوواکی با نام Victor Engler، شبهه‌موتوری با نام Superquad را معرفی کرده که با بهره‌مندی از پیشرانه‌ی ۱۰ سیلندر خود، ۸۵۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند. همچنین سرعت نهایی آن به ۳۵۰ کیلومتربرساعت می‌رسد. این خودرو که نام کامل آن Engler F.F. Superquad است، هم‌اکنون در نمایشگاه ژنو به نمایش درآمده و از نمای جانبی کمی به خودروهای اسباب‌بازی شباهت دارد.

ابر موتور Engler Superquad

Superquad که از بدنه‌ی فیبرکربنی و آلومینیومی بهره می‌برد، بین ۸۰۰ تا ۸۵۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند. با بهره‌گیری از مقیاس یک اسب‌بخار به ازای هر کیلوگرم، این سوپراسپرت سبک وزن مانند موشک زمین به زمین شتاب‌گیری می‌کند. سوپراسکواد از پیشرانه‌ی ۵.۲ لیتری آلومینیومی لامبورگینی هوراکان بهره می‌برد که در حالت استاندارد، ۶۱۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند. شرکت Engler با اضافه کردن ۲ سوپرشارژر و کیت اگزوز اسپرت، قدرت خودروی عجیب خود را به بیش از ۸۰۰ اسب‌بخار رسانده که برای دستیابی به شتاب ۰ تا ۱۰۰ در ۲.۵ ثانیه و سرعت نهایی ۳۵۰ کیلومتربرساعت کافی خواهد بود.

ابر موتور Engler Superquad

مقاله‌های مرتبط:

چارچوب کلی خودروی سوپراسکواد از آلومینیوم ساخته شده اما بدنه از ماده کربونیوم (تلفیقی از فیبرکربن و و تیتانیوم) تولید شده است. انتقال قدرت به هر ۴ چرخ انجام می‌گیرد و لاستیک های میشلن اسپرت به همراه ترمزهای بزرگ کربن سرامیکی، وظیفه‌ی چسبندگی و متوقف کردن خودرو را بر عهده دارند. سیستم تعلیق، جعبه‌فرمان، نرم‌افزار واحد مدیریت پیشرانه و داشبورد دیجیتالی HD خودرو به‌صورت انحصاری توسط Engler ساخته شده است. همچنین در این خودرو سیستمی به نام Extreme Cornering System طراحی شده که به راننده امکان تجربه کردن پیچیدن تهاجمی را می‌دهد.

ابر موتور Engler Superquad

پیچیدن در خودروی Superquad به پیچیدن در یک موتورسیکلت واقعی شباهت دارد که این خودرو را به یک وسیله بسیار فیزیکی تبدیل می‌کند. هنگام پیچیدن و ترمزگیری شدید در پیچ، راننده باید بالاتنه‌ی خود را به سمت داخل پیچ هدایت کند تا بتواند فشار وارده را تحمل کند. اما در کل راندن تهاجمی این شبهه موتور نیازمند تجربه و مهارت بالا خواهد بود. خودروی اسپایدر Superquad  پهنایی معادل ۱۹۵۰ میلی‌متر دارد که همین مسئله عمل پیچیدن با آن را دشوارتر می‌کند. 

ابر موتور Engler Superquad

پایداری فرمان یکی دیگر از نکات حساس در Superquad است؛ زیرا در سرعتی بیش از ۳ برابر سرعت مجاز بزرگراه‌ها، کنترل فرمان و پدال گاز به امری حیاتی تبدیل می‌شود و از آنجایی که شیشه محافظی وجود ندارد، فشار مضاعفی به بازوهای راننده وارد خواهد شد. به‌صورت مختصر می‌توان این هیولای عجیب الخلقه را به یک مرکب مرگ سقف باز تشبیه کرد که راندن آن دل و جرات می‌خواهد. در عکس‌های منتشر شده از Superquad، نمی‌توان به‌صورت دقیق معین کرد که راننده در چه حالتی خواهد نشست. به‌نظر می‌رسد که در حالت عادی، هنگام ترمزگیری‌های شدید تکیه‌گاهی برای سینه و شکم راننده وجود ندارد.

ابر موتور Engler Superquad

سوپر موتور شرکت Engler به‌عنوان یک خودرو ۲ نفره معرفی شده و هرکدام از سرنشینان در صندلی‌های عجیب این خودرو قرار می‌گیرند. سیستم فرمان طراحی ساده‌ای همچون موتورسیکلت‌های معمولی دارد و پدال‌های ترمز آن دیده می‌شوند. هنوز مشخص نیست که شرکت سازنده چه برنامه‌ای برای تولید ابرموتور خود دارد. در کشور اسلواکی، راندن شبه موتورها آزاد است؛ اما در بسیاری از کشورها، راندن یک ابر موتور ۸۰۰ اسب‌بخاری با قوانین مغایرت دارد. خودرو Superquad در کلاس عجیبی از وسایل نقلیه قرار می‌گیرد و باید همانند یک خودرو قانون‌گذاری شود که به نظر نمی‌رسد این طور باشد. احتمالا درنهایت این مدل را تنها به‌عنوان یک اسباب‌بازی پیست بشناسیم که در این حالت هم رانندگی با آن از رانندگی در شهر ترسناک‌تر خواهد بود.


دکمه‌ها درحقیقت، لینک‌های طراحی‌شده‌ای هستند که باید توجه کاربران را جلب و آن‌ها را در جهت صحیح هدایت کنند. دکمه‌ها یکی از عناصر حیاتی تجربه‌ی کاربری مثبت و بهینه‌اند که می‌توانند کاربران را به صفحات دیگر پیوند دهند یا اقداماتی نظیر تکمیل فرم‌ها یا خریدکردن را امکان‌پذیر کنند. بسیاری از اوقات، زمانی‌که می‌خواهیم کاربرانمان کار خاصی انجام دهند، دکمه‌ها نقش فراخوانی برای اقدام یا CTA را ایفا می‌کنند.

بااین‌حال، کاربران چگونه می‌فهمند یک عنصر UI، دکمه است؟ چگونه می‌توانید کلیک‌کردن کاربران روی دکمه‌ها را ساده‌تر کنید؟ در این مطلب، می‌خواهیم انواع دکمه‌های رایج را معرفی و بهترین راهکارهایی را بررسی کنیم که کاربران را مرتب و مؤثر در وب‌سایت نگه می‌دارند.

designing UX buttons

دکمه‌های متداول UX

ابتدا به ماهیت دکمه‌ها فکر کنید. دکمه‌ها به کاربران امکان می‌دهند اقدامات مدنظر خود را انجام دهند یا تصمیم‌هایی اتخاذ کنند. دکمه‌ها معمولا در سراسر رابط کاربری قرار می‌گیرند و باید به‌راحتی شناسایی‌شدنی و تشخیص‌دادنی باشند. درعین‌حال، باید به‌وضوح نشانگر اقداماتی باشند که کاربر می‌خواهد آن‌ها را تکمیل کند. در اغلب مواقع، با پنج نوع دکمه‌ی اصلی کار می‌کنیم: دکمه‌های متنی، نامرئی، تاگل، برجسته و دکمه‌های اقدام شناور.

دکمه‌های متنی

برچسب‌های متنی هستند که خارج از پاراگراف یا بلوک متن قرار می‌گیرند. برچسب‌ها باید شرح دهند اگر کاربر روی دکمه کلیک کند یا در صفحه‌نمایش لمسی، به آن ضربه بزند، چه عملی انجام می‌شود. دکمه‌های متنی از تأکید کمتری برخوردار هستند و معمولا برای اقدامات کم‌اهمیت استفاده می‌شوند. ازآنجاکه دکمه‌های متنی حدومرزی ندارند، از محتوای مجاور انحراف پیدا نمی‌کنند یا جدا نمی‌شوند. در تصویر زیر، نمونه‌ای از دکمه‌های متنی را مشاهده می‌کنید.

Text buttons

دکمه‌های نامرئی

دکمه‌های Ghost یا Outlined به‌لحاظ پیچیدگی و تأکیدکردن، یک گام از دکمه‌های متنی جلوتر هستند. آن‌ها معمولا به اقداماتی اشاره می‌کنند که تاحدودی مهم قلمداد می‌شوند؛ اما اصلی‌ترین اقدام صفحه نیستند. ظاهر این دکمه‌ها را در تصویر زیر می‌بینید؛ متنی که صرفا با خطوط مرزی از بخش‌های مجاور متمایز می‌شود.

Ghost buttons

دکمه‌های برجسته

دکمه‌های برجسته (Raised Buttons) که گاهی دکمه‌های «حاوی» نیز نامیده می‌شوند، معمولا دکمه‌های مستطیلی هستند که با بهره‌گیری از «سایه» از سطح اسکرین بالاتر به‌نظر می‌رسند. سایه‌ای که زیر دکمه طراحی می‌شود، به کاربر نشان می‌دهد می‌تواند دکمه را فشار دهد یا روی آن کلیک کند. دکمه‌های برجسته به صفحه‌ی مسطح ابعاد بیشتری می‌بخشند و اگر صفحه شلوغ یا وسیع باشد، عملکرد مدنظر را هایلایت می‌کنند.

نکته: زمانی‌که کاربر روی دکمه‌های برجسته کلیک می‌کند، رنگ دکمه تغییر می‌کند.

Raised buttons

دکمه‌های تاگل

دکمه‌های تاگل (Toggle Buttons) معمولا در دو زمینه به‌کار می‌روند:

  •  برای گروه‌بندی گزینه‌های مرتبط: در این حالت، فقط یک گزینه از دکمه‌های تاگل می‌تواند در آن‌ِ واحد انتخاب و فعال شود. به‌عبارتِ‌دیگر، انتخاب یک گزینه، گزینه‌های دیگر را غیرفعال می‌کند.  
  • برای نمایش یک عمل یا تنظیمات منتخب: در این حالت، دکمه‌ی تاگل نشان می‌دهد یک گزینه فعال یا غیرفعال است.

Toggle buttons

به‌علاوه، دکمه‌های تاگل را در روشن و خاموش‌کردن معمولی ترجیحات نیز مشاهده می‌کنیم. این دکمه‌ها را با متن و آیکون یا هر دو می‌توانید برچسب‌گذاری کنید.

نکته: برخی دیگر از کاربردهای رایج دکمه‌های تاگل، کم‌وزیادکردن ستاره‌هایی است که به محصولات می‌دهیم یا زمانی‌که روی آیکون لایک / فیو توییتر کلیک می‌کنیم و آیکون به رنگ قرمز درمی‌آید.

Toggle buttons

دکمه‌ی اقدام شناور

دکمه‌ی اقدام شناور (Floating Action Button)، اصلی‌ترین یا پرکاربردترین عمل روی یک صفحه را اجرا می‌کند. دکمه‌ی FAB درمقابل تمام محتوای صفحه‌نمایش قرار می‌گیرد و غالبا به‌شکل دایره طراحی می‌شود که آیکونی در مرکز آن است. هر FAB باید اقدامی سودمند، نظیر ایجاد یک آیتم جدید یا به‌اشتراک‌گذاری مؤلفه‌ای روی صفحه‌نمایش را اجرایی کند.

Floating action buttons

قواعد مهم طراحی دکمه‌های UX

پس از آشنایی با انواع دکمه‌های UX، باید بدانیم بهترین روش اجرای آن‌ها در طراحی تجربه‌ی کاربری چیست. مشخصا بهترین راه برای نمایش دکمه، استفاده از شاخص‌های بصری است. مردم به کمک این شاخص‌ها تصمیم می‌گیرند روی دکمه کلیک کنند یا خیر. به‌همین‌دلیل نیز، از نمادهای مناسب بصری روی عناصر کلیک‌شدنی باید استفاده کنید تا آن‌ها مانند دکمه‌ی واقعی به‌نظر برسند و عمل کنند.

اندازه

اولین عنصری که در طراحی دکمه‌ها مدنظر قرار می‌گیرد، اندازه‌ی آن‌ها است. شما باید به این نکته توجه کنید که دکمه درمقایسه‌با اندازه‌ی اجزای صفحه چقدر بزرگ است. به‌علاوه، باید مطمئن شوید دکمه‌ها به‌قدر کافی بزرگ هستند تا کاربران با آن‌ها وارد تعامل شوند.

طبق قانون کاربردی لابراتوار MIT Touch که پس از مطالعات و تجزیه‌وتحلیل‌های متعدد اعلام‌ شده، بهترین اندازه برای شروع ساخت دکمه‌ها، ۱۰ در ۱۰ میلی‌متر است. باوجوداین، به‌یاد داشته باشید با ظهور و فراگیرشدن وب ریسپانسیو، موضوعاتی مانند تغییر اندازه‌ی دکمه‌ها و درصد عرض آن‌ها، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

Size

رنگ

مهم‌ترین اقدام هر صفحه، به وزن بصری قوی‌تری نیاز دارد و باید کنتراست متفاوتی با محیط اطراف داشته باشد. بنابراین، مهم‌ترین عمل اصلی هر صفحه، به دکمه‌ی بصری غالب تبدیل می‌شود. برای مثال، اگر رابط کاربری شما سیاه‌وسفید طراحی‌ شده، اضافه‌کردن فقط یک رنگ چشم‌نواز و تأثیرگذار خواهد بود.

دکمه‌های ثانویه، مانند دکمه‌ی لغو یا بازگشت به صفحه‌ی قبل، باید از ضعیف‌ترین جاذبه‌ی بصری برخوردار باشند؛ زیرا کاهش مزیت بصری این دکمه‌ها خطر خطاهای احتمالی را کاهش می‌دهد و مردم را به‌سوی نتایج موفقیت‌آمیز هدایت می‌کند.

Color

به‌یاد داشته باشید دکمه عنصری نیست که فقط در یک حالت قرار بگیرد. رنگ و وضعیت دکمه باید برای سه حالت تنظیم شود: ۱. وقتی هنوز روی آن کلیک نشده است (وضعیت پیش‌فرض)؛ ۲. وقتی کاربر کلیک را روی دکمه نگه‌ داشته است؛ ۳. وقتی دکمه فعال‌ شده است. دکمه باید به‌گونه‌ای طراحی شود که کاربر سه حالت را به‌‌وضوح از یکدیگر تشخیص دهد.

شکل

می‌توان گفت ازلحاظ شکل، دکمه‌های مربع یا مربع با گوشه‌های گِرد بسته به استایل و سبک وب‌سایت، دکمه‌های تضمین‌شده‌ای هستند. برخی از تحقیقات نشان داده‌اند گوشه‌های گِرد دکمه‌ها باعث بهبود پردازش اطلاعات می‌شوند و نگاه ما را به مرکز عنصر جذب می‌کنند.

اگر می‌خواهید از شکل‌های سنّتی دکمه‌ها فاصله بگیرید، پیشنهاد می‌کنیم حتما آزمون کاربردپذیری را روی طرح‌هایتان انجام دهید و مطمئن شوید کاربران به‌راحتی می‌توانند دکمه‌ها را تشخیص بدهند.

consistency

نکته: صرف‌نظر از شکلی که برای دکمه‌ها انتخاب می‌کنید، باید یکپارچگی و انسجام کنترل‌های رابط کاربری را حفظ کنید تا کاربر بتواند عناصر درستی را به‌عنوان دکمه‌ها شناسایی کند. به‌عبارتِ‌دیگر، فرم دکمه‌ها در تمام صفحات وب‌سایت یا اپلیکیشن باید از یک مدل پیروی کند.

مکان

برای تعیین بهترین مکان برای دکمه‌ها، تاحدممکن از طرح‌بندی‌های سنّتی و الگوهای استاندارد UI استفاده کنید؛ زیرا جایگاه‌های سنّتی، قابلیت کشف‌شدن دکمه‌ها را بهبود می‌دهند. استفاده از طرح‌بندی استاندارد به کاربران کمک می‌کند هدف هر عنصر را درک کنند؛ حتی اگر دکمه‌ها فاقد نشانگرهای قدرتمند بصری باشند. ترکیب طرح‌بندی استاندارد با طراحی بصری صحیح و فضای روشن این طرح را مفهوم‌تر می‌کند.

میکروکپی

UX button microcopy

میکروکپی دکمه‌ی UX، معمولا فراخوان به عمل (CTA) است که به کاربران می‌گوید اگر روی دکمه‌ کلیک کنند، چه اقدامی انجام می‌شود. میکروکپی مؤثر CTA باید سریعا توجه کاربران را جلب و آن‌ها را مستقیما به‌سمت عمل هدایت کند.

اگر می‌خواهید Call-to-Action مؤثرتری داشته باشید، تعداد واژه‌ها را به‌حداقل برسانید. چند کلمه‌ی مناسب بسیار مؤثرتر از عبارت توصیفی طولانی است.

انتخاب نوع دکمه

انتخاب سبک دکمه به اولویت و اهمیت دکمه و تعداد کانتینرها یا ظروف دکمه در یک صفحه و طرح‌بندی صفحه بستگی دارد. همان‌طورکه در تصویر زیر می‌بینید، Google Material Design توصیه می‌کند در هر صفحه با چه نسبتی از دکمه‌های متنی یا مسطح و دکمه‌های برجسته و اقدام شناور استفاده کنید. پیش از انتخاب نوع دکمه، به عوامل زیر توجه کنید.
Button type selection suggested by Google Material Design

  • کارکرد: دکمه به‌اندازه‌ای مهم و فراگیر است که مدل اقدام شناور را برای آن انتخاب کنید؟
  • ابعاد: انتخاب نوع دکمه به این موضوع بستگی دارد که چندلایه z-Space روی صفحه‌ی خود دارید.
  • طرح‌بندی (Layout): همان‌طورکه گفتیم، در هر صفحه یا حتی کل رابط کاربری، از یک نوع دکمه استفاده کنید. فقط زمانی‌که دلیل بسیار متقاعدکننده‌ای دارید، از ترکیب چندین دکمه نیز می‌توانید استفاده کنید؛ مثلا برای تأکید بر عملکردی بسیار مهم.

Button States

حالات دکمه

وقتی از حالت (State) دکمه‌ها صحبت می‌کنیم، به ظاهر دکمه‌ها اشاره نمی‌کنیم؛ بلکه درباره‌ی کارکرد آن‌ها حرف می‌زنیم. فرض کنید کاربر کلیک را در اطراف و روی دکمه حرکت می‌دهد و هیچ تغییری مشاهده نمی‌کند. او سردرگم و مردد می‌شود که آیا این عنصر اصولا دکمه است. درنهایت، او باید کلیک کند تا بفهمد چیزی که شبیه به دکمه به‌نظر می‌رسیده، واقعا دکمه بوده یا خیر!

همان‌طورکه در بخش رنگ گفتیم، دکمه عنصری نیست که فقط در یک حالت قرار بگیرد. ضروری است که به کاربر بازخورد بصری مناسبی ارائه کنیم که او بفهمد دکمه در چه وضعیتی است.

حالت عادی: قانون ساده، اما بسیار مهمی که باید رعایت کنیم، این است که دکمه‌ها باید شبیه به دکمه به‌نظر برسند. به‌یاد داشته باشید آیکون‌هایی که هیچ شباهتی به دکمه ندارند، نه‌تنها خلاقیت UX شما را افزایش نمی‌دهند؛ بلکه احتمال سردرمی کاربران را بیشتر می‌کنند. حالت عادی به آیکون‌های ساده‌ای اشاره می‌کند که نهایتا نام آن‌ها در پایین دکمه نوشته‌ شده است.

حالت متمرکز: در این حالت، بازخورد بصری مناسبی به کاربرانی ارائه می‌دهید که از روی دکمه عبور می‌کنند. در حالت متمرکز، کاربر همیشه متوجه می‌شود اقدام او پذیرفته‌ شده یا خیر.

حالت فشرده: در این حالت، با پویانمایی عناصر مختلف طراحی و حرکات خلاقانه، به کاربر نشان می‌دهید اقدام درست یا اشتباهی را انجام داده است.

حالت غیرفعال: برای غیرفعال نشان‌دادن دکمه، دو راه پیش رو دارید: ۱. مخفی‌کردن دکمه؛ ۲. نشان‌دادن آن در حالت Disabled.

وقتی دکمه را پنهان می‌کنید، فقط چیزی را به کاربر نشان می‌دهید که برای کارش موردنیاز است. به‌علاوه، می‌توانید کنترل‌ها را تغییر دهید و از همان فضا برای هدف‌ها و ابزارهای مختلف استفاده کنید.

افزون‌براین، به دو دلیل ممکن است از حالت Disabled استفاده کنید: ۱. می‌توانید احتمالات مختلف عملیات را نشان دهید. حتی اگر دکمه در‌حال‌استفاده نیست، بازهم کاربر می‌فهمد امکان استفاده از دکمه وجود دارد؛ ۲. کاربر متوجه می‌شود کنترل‌ها و دکمه‌ها در کجای رابط قرار دارند.

designing UX buttons

جمع‌بندی

درپایان، فهرست نکاتی را ذکر می‌کنیم که باید در طراحی دکمه‌های UX به آن‌ها توجه شوند:

۱. با استفاده از نشانه‌های بصری مناسب (مانند اندازه، شکل، رنگ، سایه و نظیر آن) دکمه‌ها را به‌گونه‌ای طراحی کنید که کاربران آن‌ها را به‌عنوان «دکمه» تشخیص دهند.

۲. هرگز فرض را بر این نگذارید که کاربران با رابط کاربری‌تان آشنا هستند. در بسیاری از مواقع، طراحان عامدانه دکمه‌ها را تعاملی طراحی نمی‌کنند؛ زیرا فرض می‌کنند عناصر تعاملی برای کاربران کاملا واضح هستند. به‌یاد داشته باشید توانایی شما در تشخیص مؤلفه‌های کلیک‌شدنی با کاربران متفاوت است؛ زیرا آن‌ها تک‌تک عناصر طراحی و عملکردشان را نمی‌شناسند.

۳. دکمه‌ای که فضای داخلی آن رنگی است و با سایه‌ی ملایمی از سطح صفحه‌ی نمایش بالاتر قرار گرفته، نظر کاربران را بهتر جلب می‌کند.

۴. فضای خالی اطراف دکمه را فراموش نکنید. همیشه دکمه‌ها را با فاصله‌ی متناسبی از یکدیگر یا محتوای متنی قرار دهید تا کاربران متوجه شوند با عنصری تعاملی رو‌به‌رو هستند.

۵. دکمه‌ها را جایی قرار دهید که کاربران انتظار دارند آن‌ها را بیابند. برای این منظور، تاحدممکن از طرح‌بندی سنّتی و استانداردهای رابط کاربری استفاده کنید.

۶. برچسب دکمه‌ها باید عملکرد آن‌ها را بیان کند. برچسب‌های عمومی مثل OK و Cancel نمی‌تواند اطلاعات کافی و موردنیاز کاربران را ارائه کند. کاربران باید با نگاه‌کردن به برچسب، کاملا متوجه شوند با کلیک‌کردن روی دکمه چه اتفاقی خواهد افتاد.

۷. اندازه‌ی دکمه‌ها را باتوجه‌به قانون مینیمم، ۱۰ در ۱۰ میلی‌متر تنظیم و آن‌ها را براساس اولویت و اهمیت کارکرد مرتب کنید و هرگز در یک صفحه، تعداد زیادی دکمه قرار ندهید.

۸. به تعامل کاربران با دکمه، بازخورد بصری یا صوتی بدهید. اگر کاربران پس از کلیک یا لمس یک دکمه، هیچ بازخوردی دریافت نکنند، احتمالا فکر می‌کنند سیستم، فرمان را دریافت نکرده و عمل کلیک را تکرار می‌کنند. این امر معمولا به عملیات غیرضروری و متعدد منجر می‌شود.

 


ویدئوِ منتشرشده از وب‌سایت BMWBLOG، بزرگ‌ترین شاسی‌بلند بی‌ام‌و را از زوایای مختلف نمایش می‌دهد.

چند هفته‌ی آینده، رسانه‌های خارجی برای اولین‌بار شاسی‌بلند ۷ نفره بی‌ام‌و X7 را به‌صورت رسمی آزمایش خواهند کرد؛ اما به‌تازگی وب‌سایت BMWBLOG ویدئویی منتشر کرده که این مدل را از زوایای مختلف بررسی می‌کند. X7، بزرگ‌ترین شاسی‌بلند ساخته‌شده‌ی تاریخ بی‌ام‌و، برای رقابت مستقیم با رنجروور و مرسدس بنز GLS تولید شده است. طول، عرض، ارتفاع و فاصله‌ی بین محور این خودرو به‌ترتیب ۵,۱۵۱‍، ۲,۰۰۰، ۱,۸۰۵ و ۳,۱۰۵ میلی‌متر است.

بی ام و X7

X7 فقط بزرگ‌ترین شاسی‌بلند بی‌ام‌و نیست؛ بلکه با بهره‌مندی از عرض و طول و ارتفاع بیشتر درمقایسه‌با رنجروور، یکی از خودروهای بزرگ‌ کلاس خود نیز به‌حساب می آید. فاصله‌ی بیشتر بین محورها به بی‌ام‌و این اجازه را داده تا ۳ ردیف صندلی را به‌صورت استاندارد در این خودرو قرار بدهد که در محصولات این شرکت فقط به X7 منحصر می‌شود. صندلی‌های الکترونیکی عقب با ابعاد بزرگ طراحی شده و از زیردستی و جا‌ لیوانی و پورت USB بهره می‌برد.

بی ام و X7

شرکت بی‌ام‌و ۴ تریم مختلف را برای X7 در نظر گرفته که نسخه‌های 40i ،50i ،30d و M50d را شامل می‌شود. برای مدل‌های عرضه‌شده در بازار آمریکا، فقط دو انتخاب پیشرانه دردسترس خواهد بود که موتور ۳ لیتری ۶ سیلندر معروف B58 با ۳۳۵ اسب‌بخار قدرت و ۴۴۵ نیوتن‌متر گشتاور و نیز موتور ۴.۴ لیتری تویین‌توربو ۸ سیلندر با ۴۵۶ اسب‌بخار قدرت و ۶۴۶ نیوتن‌متر گشتاور را دربر می‌گیرد. در این حالت، شتاب ۰ تا ۹۶ کیلومتربرساعت به ۵.۲ ثانیه می‌رسد.

مقاله‌های مرتبط:

در اروپا، پیشرانه‌ی دیزلی دردسترس خواهد بود. نمونه‌های XDrive30d از نوع ۳ لیتری ۶ سیلندر دیزلی با ۲۵۶ اسب‌بخار قدرت و نمونه‌های M50d از نمونه‌ی ۴ توربوشارژ ۶ سیلندر با ۴۰۰ اسب‌بخار قدرت و ۷۶۵ نیوتن‌متر گشتاور بهره می‌برند. فضای لوکس بر کابین خودرو حاکم است و آپشن‌هایی همچون سقف شیشه‌ای پانورامیک، کنترلرهای شیشه‌ای با طرح الماس، داشبورد طرح چوب و نمایشگر سیستم اطلاعات و سرگرمی در جلو و عقب به‌کار رفته است. قیمت بی‌ام‌و X7 در نسخه‌ی پایه XDrive40i بیش از ۷۴,۰۰۰ دلار خواهد بود؛ اما اگر موتور ۸ سیلندر انتخاب شود، قیمت X7 حدودا به ۹۴,۰۰۰ دلار می‌رسد.


اپل در سه‌‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۸، با فروش ۱۶.۲ میلیون دستگاه از محصولات پوشیدنی‌اش، جایگاه نخست این بازار را ازآنِ خود کرد.

برخلاف باور عموم، استفاده از ساعت‌های هوشمند و دستبندهای سلامتی و ردیاب‌های فعالیت‌های ورزشی در سرتاسر جهان در‌حال‌افزایش است. IDC امروز گزارش داد در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۸، بازار جهانی فروش گجت‌های پوشیدنی ۳۱.۴ درصد افزایش یافته و اکنون به ۵۹.۳ میلیون دستگاه رسیده است. علاوه‌براین، میزان فروش کلی این محصولات تا پایان سال ۲۰۱۸ به‌میزان درخورتوجه ۱۷۲.۲ میلیون دستگاه رسیده است. با درنظرگرفتن فروش محصولات پوشیدنی در سال ۲۰۱۷ که جمعا ۱۳۵ میلیون دستگاه بوده، در سال ۲۰۱۸ رشدی ۲۷.۵ درصدی را شاهد بوده‌ایم.

شایان ذکر است IDC اخیرا طبقه‌بندی خود را بازنگری کرده و حالا تعریف‌های جدیدی در حوزه‌ی محصولات پوشیدنی اعمال کرده است. یکی از این طبقه‌بندی‌های جدید اصطلاحا Hearables به‌معنای گوش‌دادنی‌ها است که هدفون‌ها و ایربادها را شامل می‌شود.

جیتش اوبانی، تحلیلگر ارشد تیم ردیاب‌های موبایلی در IDC می‌گوید:

در سال گذشته، بازار محصولات پوشیدنی گوش‌دادنی اساسا گسترش یافته و انتظار داریم این وضعیت در سال‌های پیش‌ رو نیز ادامه داشته باشد.

درادامه، اوبانی اشاره می‌کند:

حذف درگاه ۳.۵ میلی‌متری هدفون در بسیاری از دستگاه‌های مدرن امروزی باعث شده هدفون‌ها و محصولات پوشیدنی گوش‌دادنی به یکی از نیازهای مهم بسیاری از کاربران تبدیل شود؛ به‌همین‌دلیل، نبرد بزرگ بعدی بین شرکت‌ها در این حوزه خواهد بود. 

افزایش استفاده از دستیارهای هوشمند در محصولات پوشیدنی، ازجمله هدفون‌ها و فرمول بی‌نقص شرکت‌ها برای فروش این نوع محصولات به مشتریان که اکوسیستم آن‌ها را هم کامل می‌کند و به‌راحتی روی مچ دست یا درون جیب قرار داده می‌شود، ازجمله دلایل دیگری است که باعث شده این بازار به‌طور چشمگیری گسترش پیدا کند.

مقاله‌های مرتبط:

بنابر اعلام IDC، بخش عمده‌ای از رشد بازار مذکور در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۸ به‌دلیل معرفی و عرضه‌ی محصولات پوشیدنی جدید در ماه‌های منتهی به فصل تعطیلات بوده است. علاوه‌براین، برخی از شرکت‌های مطرح گوشی‌های هوشمند خود را به‌همراه این نوع گجت‌ها به‌شکل بسته‌ای کامل می‌فروشند. در طبقه‌بندی دستگاه‌های پوشیدنی گوش‌دادنی، هدفون‌های بی‌سیم که محصولاتی چون اپل ایربادز، گوگل پیکسل بادز، بوز QC35ll و نمونه‌های دیگر را شامل می‌شود، اساسا به افزایش محبوبیت این نوع محصولات کمک‌ کرده است. براساس اعلام IDC، این گروه از محصولات پوشیدنی در سال ۲۰۱۸ میزان ۲۱.۹ درصد از بازار گجت‌های پوشیدنی را ازآنِ خود کرده است.

رشد ساعت‌های هوشمند در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۸ درمقایسه‌با سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۷ به‌میزان ۵۵.۲ درصد بوده است و این محصولات درمجموع ۳۴.۳ درصد از بازار ابزارهای پوشیدنی را در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۱۸ به‌دست آورده‌اند. این درحالی است که مچ‌بندها ۳۰ درصد از بازار یادشده را دراختیار دارند.

idc wearables

شرکت اپل در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۸، با فروش ۱۶.۲ میلیون دستگاه پوشیدنی در صدر جدول قرار گرفته و بدین‌ترتیب، ۲۷.۴ درصد از کل سهم بازار مذکور دراختیار کوپرتینویی‌ها است. باید اشاره کنیم در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۷، میزان سهم اپل در بازار گجت‌های پوشیدنی ۲۹.۶ درصد بود؛ به‌همین‌دلیل، می‌توان گفت در سال جاری کاهش جزئی در سهم بازار این شرکت را شاهد هستیم. تعداد ۱۰.۴ میلیون دستگاه از محصولات پوشیدنی فروخته‌شده‌ی اپل ساعت‌های هوشمند این شرکت بوده‌اند و ۵.۸ میلیون محصول باقی‌مانده هدفون‌های بیتس و ایرپاد را شامل می‌شود. به‌طور کلی، این شرکت درمقایسه‌با سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۷ که موفق شد ۱۳.۳ میلیون دستگاه محصول پوشیدنی بفروشد، تقریبا ۳ میلیون دستگاه ابزار پوشیدنی بیشتری فروخته است. در سال ۲۰۱۸، درمجموع این شرکت اهل کوپرتینو موفق شد ۴۶.۲ میلیون دستگاه بفروشد و بدین‌ترتیب، ۲۶.۸ درصد از سهم بازار را دراختیار گرفته است. این میزان فروش رشد سال‌به‌سال ۳۹.۵ درصد را برای این شرکت به‌ارمغان آورده است. برای مقایسه باید اشاره کنیم میزان فروش کلی سال ۲۰۱۷ اپل ۳۳.۱ میلیون دستگاه و سهم این شرکت ۲۴.۵ درصد بوده است.

گزارش آی‌دی‌سی با آنچه ماه گذشته استراتژی آنالیتیکس اعلام کرد، کم‌و‌بیش هم‌خوانی دارد. براساس اعلام استراتژی آنالیتیکس، اپل در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۸ سهمی ۵۱ درصدی در بازار ساعت‌های هوشمند داشته و در این بازه‌ی زمانی، ۹.۲ میلیون دستگاه ساعت هوشمند اپل‌واچ فروخته است.

در بین پنج شرکت برتر عرضه‌کننده‌ی محصولات پوشیدنی هوشمند، در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۸ شرکت چینی شیائومی در جایگاه دوم قرار گرفته و ۱۲.۶ درصد از سهم بازار را ازآنِ خود کرده است. گفتنی است سهم این شرکت در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۷ به‌میزان ۱۱.۶ درصد بوده است. این شرکت چینی در بازه‌ی زمانی اشاره‌شده، ۷.۵ میلیون محصول فروخته که درمقایسه‌با فروش ۵.۲ میلیونی سه‌‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۷ افزایش داشته است. افزونبر‌این، شیائومی رشد سال‌به‌سال ۴۳.۳ درصدی را تجربه کرده است. این شرکت در سال گذشته مجموعا ۲۳.۳ میلیون دستگاه ابزار پوشیدنی به بازار عرضه کرده است. میزان فروش این شرکت در سال ۲۰۱۷، درمجموع ۱۶.۱ میلیون دستگاه بوده که در سال ۲۰۱۸ به ۴۴.۶ درصد افزایش یافته است. باتوجه‌به این آمار، شرکت شیائومی در سال ۲۰۱۸ درکل ۱۳.۵ درصد از سهم بازار ابزارهای پوشیدنی را دراختیار گرفته است. شایان ذکر است در سال ۲۰۱۷، سهم این شرکت ۱۱.۹ درصد بوده است. IDC یکی از دلایل این پیشرفت را سرمایه‌گذاری‌های اخیر شیائومی در اروپا و کشورهای آسیایی می‌داند.

idc wearables

شرکت هواوی نیز در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۸ در جایگاه سوم این فهرست قرار گرفته و در این بازه‌ی زمانی، موفق شده ۵.۷ میلیون دستگاه بفروشد. در مقام مقایسه در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۷، این شرکت چینی ۱.۶ میلیون دستگاه پوشیدنی به بازار عرضه کرده بود. بدین‌ترتیب، سهم هواوی از بازار محصولات پوشیدنی در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۸ به ۹.۶ درصد رسیده است؛ درحالی‌که در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۷، این میزان ۳.۶ درصد بوده است. در سال ۲۰۱۸، این شرکت جمعا ۱۱.۳ میلیون دستگاه فروخته و ۶.۶ درصد از سهم کل بازار محصولات پوشیدنی را دراختیار دارد. این، یعنی فروش محصولات پوشیدنی هواوی درمقایسه‌با سال ۲۰۱۷ به‌میزان درخورتوجه ۱۴۷.۳ درصد افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۷، این شرکت درمجموع ۴.۶ میلیون دستگاه به بازار عرضه کرده بود.

در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۸، شرکت فیت‌بیت در جایگاه چهارم فهرست آی‌دی‌سی قرار دارد و موفق شده ۵.۵ میلیون دستگاه از محصولات پوشیدنی‌اش را بفروشد. این رقم درمقایسه‌با فروش ۵‌.۴ میلیون دستگاهی این شرکت در سال ۲۰۱۷ کمی افزایش یافته است. بدین‌ترتیب، سهم فیت‌بیت در این بازار ۹.۴ درصد است که درمقایسه‌با سهم ۱۱.۹ درصدی این شرکت در سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۷ کاهش یافته است. در سال ۲۰۱۸، این شرکت درمجموع ۱۳.۸ میلیون دستگاه از محصولات پوشیدنی‌اش را به بازار عرضه کرده که درمقایسه‌با فروش ۱۵.۴ میلیونی در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۰ درصد کاهش یافته است.

سامسونگ‌ نیز در سه‌ماهه‌ی چهارم سال ۲۰۱۸، تعداد ۴ میلیون دستگاه به بازار عرضه کرده که درمقایسه‌با فروش ۲ میلیونی سه‌ماهه‌ی پایانی سال ۲۰۱۷ افزایش داشته است. این غول کره‌ای در این بازه‌ی زمانی ۶.۸ درصد از کل سهم بازار را دراختیار دارد. در سال ۲۰۱۷، سهم بازار این شرکت ۴.۳ درصد بوده و این نشان‌دهنده‌ی رشد سال‌به‌سال ۱۰۵.۶ درصدی برای این شرکت کره‌ای است. سامسونگ درمجموع در سال ۲۰۱۸، تعداد ۱۰.۷ میلیون دستگاه پوشیدنی روانه‌ی بازار کرده که در سال ۲۰۱۷، این رقم ۵.۸ میلیون دستگاه بوده است. بدین‌ترتیب می‌توان گفت فروش امسال محصولات پوشیدنی این شرکت درمقایسه‌با سال گذشته ۸۵.۱ درصد افزایش یافته است.

دیدگاه شما در‌این‌باره چیست؟ لطفا دیدگاهتان را با زومیت و سایر کاربران به‌اشتراک بگذارید.


برای دومین‌بار از شروع اپیدمی جهانی ایدز، به‌نظر می‌رسد ابتلای بیمار به ویروس HIV درمان شده است؛ ویروسی که باعث بُروز بیماری ایدز می‌شود. این خبر تقریبا ۱۲ سال بعد از درمان اولین بیمار مبتلا به HIV رسانه‌ای شده است.

پژوهشگران از آن زمان تاکنون، تلاش کرده‌اند فرایندی را تکرار کنند که به درمان اولین بیمار منجر شده بود. اکنون بعد از این موفقیت شگفت‌انگیز، پژوهشگران معتقدند درمان عفونت HIV گرچه بسیار دشوار، اما ممکن است. این پژوهشگران قرار است یافته‌های خود را در مقاله‌ای در ژورنال Nature چاپ کنند و برخی از جزئیات روند درمان را در کنفرانس رتروویروس‌ها و عفونت‌های فرصت‌طلب در سیاتل به‌اشتراک بگذارند.

دانشمندان در صحبت‌ها و گزارش‌های خود، این موضوع را «ریمیشن بلندمدت» می‌نامند؛ اما کارشناسان در مصاحبه‌های خود، آن را درمان HIV معرفی می‌کنند. گفتنی است ریمیشن اصطلاحی است که برای تعریف دوره‌ی خاموشی نوعی بیماری، مانند سرطان، به‌کار می‌رود و در این دوره، حال بیمار رو‌به‌بهبودی می‌گذارد. درواقع، تعریف این مفهوم باتوجه‌به اینکه تاکنون فقط دو نمونه‌ از آن وجود داشته، دشوار به‌نظر می‌رسد.

هر دو نمونه‌ی درمان HIV درنتیجه‌ی پیوند مغز استخوان به بیماران مبتلا به HIV بوده است؛ اما هدف از پیوند استخوان در این افراد درمان سرطان بوده است نه HIV.

مقاله‌های مرتبط:

البته، به‌نظر نمی‌رسد پیوند مغز استخوان به روشی واقعی برای درمان HIV تبدیل شود. این درحالی‌ است که داروهای قوی می‌توانند عفونت HIV را کنترل کنند؛ اما پیوند مغز استخوان روشی با درصد خطر فراوان و عوارض جانبی ناگوار آن ممکن است تا سال‌ها گریبان‌گیر بیمار باشد.

بااین‌حال کارشناسان می‌گویند مجهزکردن بدن بیماران با سلول‌های ایمنی مقاوم‌شده به ویروس HIV، ممکن است به‌عنوان روش درمانی عملی در آینده فراگیر شود. دکتر ونسینگ دراین‌باره‌ می‌گوید:

این موفقیت افراد را به این موضوع امیدوار می‌کند که درمان HIV ممکن است و دیگر فقط رؤیا نیست.

دکتر ونسینگ یکی از مدیران IciStem است. IciStem کنسرسیومی متشکل از دانشمندان اروپایی است که ازطریق پیوند سلول‌های بنیادی مشغول پژوهش درزمینه‌ی درمان HIV  هستند. این سازمان را مؤسسه‌ی تحقیقات ایدز آمریکا نیز پشتیبانی می‌کند.

هویت این بیمار درمان‌شده مخفی باقی‌مانده است و دانشمندان در گزارش‌های مربوط‌به تحقیقات خود او را «بیمار لندن» می‌نامند. بیمار لندن در مصاحبه با نیویورک‌تایمز گفت:

نوعی احساس مسئولیت دارم تا به پزشکان کمک کنم دریاب‌اند چه اتفاقی افتاده تا این علم را به پیش ببرند. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که در طول عمرم، پیدا‌شدن درمان HIV را شاهد باشم.

در سال ۲۰۰۷ در همین کنفرانس سیاتل، پزشکی آلمانی اولین بیمار درمان‌شده را «بیمار برلین» نامید. بعدها اعلام شد این شخص تیموتی رِی براون ۵۲ ساله اهل پالم اسپرینگ کالیفرنیا است. گزارش درمان بیمار برلین روی پوستری چاپ و به دیوار اتاق کنفرانس چسبانده شده بود و در ابتدا، توجه زیادی را به‌خود جلب نکرد؛ اما پس از روشن‌شدن این موضوع که آقای براون واقعا درمان شده بود، ‌دانشمندان درمان دیگر بیماران سرطانی مبتلا به ویروس HIV را شروع کردند تا شاید نتایج بیمار برلین را بازآفرینی کنند.

باوجوداین، در هر نمونه ویروس HIV دوباره ۹ ماه بعد از توقف دریافت داروهای ضدویروس، به‌سراغ بیمار می‌آمد یا اینکه بیمار دراثر سرطان درمی‌گذشت. شکست‌های پی‌درپی در درمان بیماران، دانشمندان را به این فکر انداخت که شاید معالجه‌ی بیمار برلین فقط اتفاقی تکرارنشدنی بوده است.

ویروس HIV

تیموتی ری براون مبتلا به سرطان خون بود و بعد از اینکه شیمی‌درمانی در توقف رشد سرطان ناموفق ماند، دو عمل پیوند مغز استخوان روی او انجام گرفت.

شخص اهداکننده‌ای که مغز استخوان او به بیمار برلین منتقل شد، جهش ژنتیکی در پروتئین CCR5 داشت. این پروتئین روی سطح برخی از سلول‌های ایمنی بدن می‌نشیند و ویروس HIV با استفاده از این پروتئین می‌تواند وارد سلول‌های ایمنی شود؛ اما این اتفاق در پروتئین‌های جهش‌یافته روی نمی‌دهد.

براون بعد از پیوند مغز استخوان نوعی داروهای سرکوب‌‌کننده‌ی سیستم ایمنی دریافت کرد که امروزه، منسوخ شده‌اند؛ درنتیجه، او تا ماه‌ها بعد از عمل پیوند، به عوارض شدید آن دچار بود. حتی در مقطعی، پزشکان مجبور شدند او را در کمای القاشده قرار دهند؛ به‌گونه‌ای که براون با مرگ فاصله‌ای نداشت.

استیون دیکز، کارشناس ایدز در دانشگاه کالیفرنیا و یکی از پزشکان تأثیرگذار در دمان تیموتی ری براون، در‌این‌باره می‌گوید:

او واقعا زیرفشار فرایند درمان نابود شده بود. واقعا به این فکر افتاده بودیم که تمام آن شرایط دشوار و نابودکردن سیستم ایمنی بدن براون بود که باعث شد او از شرّ سرطان و HIV خلاص شود یا نه.

باوجوداین، درمان بیمار لندن به این پرسش پاسخ می‌دهد که برای درمان HIV، بیمار تجربه‌ی نزدیک به مرگ را نباید داشته باشد.

بیمار لندن مبتلا به سرطان لنفوم هاجکین بود و مغز استخوان پیوندزده‌شده به او در سال ۲۰۱۶ نیز از به اهداکننده‌ی دارای جهش در پروتئین CCR5 تعلق داشت. بیمار لندن نیز پس از عمل پیوند، داروهای سرکوب‌کننده‌ی سیستم ایمنی دریافت کرد؛ اما این داروها با داروهایی متفاوت بود که براون بعد از پیوند دریافت کرد و دُز کمتری داشتند و درواقع، با استاندارد به‌روز‌شده‌ برای بیماران پیوندی مطابقت داشتند.

بیمار لندن در سپتامبر۲۰۱۷، مصرف داروهای ضد HIV را کنار گذاشت و بعد از تیموتی براون، به اولین بیماری تبدیل شد که یک سال بعد از کنارگذاشتن داروها، هیچ اثری از ویروس HIV در او دیده نشده است.

دکتر راویندا گوپتا،‌ ویروس‌شناس دانشگاه کالج لندن و ارائه‌دهنده‌ی این یافته‌ها در گردهمایی سیاتل می‌گوید:

فکر می‌کنم این موضوع می‌تواند قواعد بازی را کمی تغییر دهد. همه پس از مشاهده‌ی مورد بیمار برلین، به این نتیجه رسیده بودند که برای درمان HIV باید تقریبا بمیرید؛ اما با معالجه‌ی بیمار لندن نشان دادیم که لازم نیست این تجربه‌ی وحشتناک را داشته باشید.

با اینکه وخامت حال بیمار لندن به‌اندازه‌ی براون پس از پیوند مغز استخوان نبود، این فرایند درمانی به‌همان اندازه مؤثر بوده است. پیوند مغز استخوان توانست سلول‌های سرطانی را کاملا نابود کند؛ بدون اینکه عوارض جانبی وخیمی به‌همراه داشته باشد. همچنین، به‌نظر می‌رسد سلول‌های ایمنی پیوندی که به ویروس HIV مقاوم بودند، کاملا جای سلول‌های آسیب‌پذیر قبلی را در بدن او گرفته‌اند.

بسیاری از افرادی که در پروتئین CCR5 آن‌ها جهش روی داده‌ از تبار اروپای‌شمالی دارند. این جهش، جهشی است که به‌نام دلتا ۳۲ شناخته می‌شود و درنتیجه، سلول‌های ایمنی مقاوم به ویروس HIV دارند. IciStem اکنون ۲۲,۰۰۰ شخص دارای جهش دلتا ۳۲ را شناسایی و اطلاعات آن‌ها را به‌منظور اهدای مغز استخوان جمع‌آوری کرده است.

تاکنون، پژوهشگران روند درمانی ۳۸ بیمار مبتلا به ویروس HIV را دنبال می‌کنند که پیوند مغز استخوان دریافت کرده‌اند. از این ۳۸ مورد ۶ مورد سلول‌های مغز استخوان را از شخصی دریافت کرده‌اند که جهش نداشته‌اند.

بیمار لندن در این فهرست جایگاه سی‌وششم را داشت. یک مورد دیگر، شماره‌ی ۱۹ فهرست به‌نام «بیمار دوسلدورف» ۴ ماه است که داروهای ضد HIV را کنار گذاشته است. جزئیات درمان این بیمار این هفته در کنفرانس سیاتل ارائه خواهد شد.

دانشمندان کنسرسیوم IciStem مداوم خون بیمار لندن را به‌منظور شناسایی علائم حضور ویروس HIV آزمایش کرده‌اند. آن‌ها در یکی از ۲۴ آزمایش خونی نشانه‌های ضعیفی از وجود عفونت یافتند؛ اما معتقدند نتایج این آزمایش ممکن است ناشی از آلودگی نمونه بوده باشد.

بااین‌حال، حساس‌ترین و دقیق‌ترین آزمایش انجام‌شده روی بیمار لندن نشان داد در خون او، هیچ‌گونه ویروس HIV وجود ندارد. آنتی‌بادی‌های HIV هنوز در خون او وجود داشتند؛ اما سطح این آنتی‌بادی‌ها به‌مرورزمان کاهش پیدا کرده است؛ همان روند کاهشی در آنتی‌بادی‌ها که در بیمار برلین نیز مشاهده شده بود.

البته، هیچ‌کدام از این آزمایش‌ها نمی‌تواند تضمین کند که بیمار لندن برای همیشه درمان شده است؛ ولی دکتر گوپتا می‌گوید شباهت روند معالجه‌ی او به روند درمانی تیموتی براون می‌تواند دلیلی برای خوش‌بینی باشد. دکتر گوپتا اضافه می‌کند:

تنها کسی که می‌توانیم روند درمان را مستقیما با او مقایسه کنیم، بیمار برلین است. در‌حال‌حاضر، او تنها استانداردی است که داریم.

تیموتی براون بیمار ایدز

بسیاری از کارشناسان آشنا با جزئیات این پژوهش معتقدند مورد بیمار لندن می‌تواند نشانگر روند درمانی اتکاکردنی باشد؛ اما برخی نیز به‌طور کلی، به ارتباط این روش درمانی با معالجه‌ی ایدز به دیده‌ی شک می‌نگرند.

آنتونی فاوسی، مدیر مؤسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی می‌گوید:

مطمئن نیستم این دستاورد به ما چه می‌گوید. این روش روی تیموتی براون انجام شد و حالا یک مورد دیگر وجود دارد. خب، از حالا به بعد قرار است چه کار کنیم؟

دکتر دیکز و همکارانش می‌گویند یکی از احتمالات این است که می‌توان روشی مبتنی بر ژن‌درمانی توسعه داد تا پروتئین‌های CCR5 را از سلول‌های ایمنی حذف کرد یا در سلول‌های بنیادی سازنده‌ی آن‌ها تغییراتی ایجاد کرد. این سلول‌های ایمنی تغییرداده‌شده دربرابر ویروس HIV مقاوم خواهند بود و درنهایت، می‌توانند کل بدن را از ویروس پاک‌سازی کنند.

شایان ذکر است CCR5 همان پروتئینی است که هی جیان‌کویی، دانشمند چینی، ادعا کرده با ویرایش آن در دو جنین ازطریق ابزار ویرایش ژنتیکی تلاش کرده آن‌ها را دربرابر ویروس HIV مصون کند. این آزمایش با اعتراض و محکومیت بین‌المللی مواجه شد.

در‌حال‌حاضر، چند شرکت مشغول توسعه‌ی روش‌های ژن‌درمانی هستند؛ اما تاکنون هیچ‌کدام به موفقیتی دست نیافته‌اند. این نوع از دخالت پزشکی باید تعداد درستی از سلول‌ها را در مکان درست هدف قرار دهد. برای مثال، باید فقط سلول‌های مغز استخوان ویرایش شوند نه سلول‌های مغزی و البته، فقط ژن‌هایی دست‌کاری شوند که در تولید پروتئین CCR5 نقش ایفا می‌کنند.

مایک مک‌کیون، مشاور ارشد بنیاد بیل و ملینا گیتز، در امور بهداشت جهانی می‌گوید:

چند سطح از دقت وجود دارد که هنگام اتخاذ این روش باید مدنظر قرار داد. همچنین، نگرانی‌هایی درباره‌ی انجام دخالتی نامناسب وجود دارد؛ بنابراین، بهتر است سوئیچ توقف در این فرایند تدارک دیده شود.

به‌گفته‌ی دکتر مک‌کیون، چند تیم در‌حال‌کار روی این موانع هستند. درنهایت، شاید آن‌ها موفق شوند سیستم انتقال را توسعه دهند؛ به‌گونه‌ای که بعد از تزریق به بدن شناسایی تمامی گیرنده‌های CRR5 را شروع و آن‌ها را حذف می‌کند؛ حتی شاید روشی توسعه داده شود که در قالب آن، سلول بنیادی پیوندی مقاوم به ویروس در بدن به تولید سلول‌های ایمنی مقاوم منجر شود.

مک‌کیون می‌گوید:

آنچه روی تخته‌سفید نوشته‌ایم، البته رؤیا هستند، درست است؟ تحقق این رؤیاها با به‌دست‌آوردن موفقیت‌هایی مانند مورد بیمار لندن بیش‌ازپیش میسر به‌نظر می‌رسد. درواقع، این دستاوردها باعث می‌شوند بهتر بتوانیم تصور کنیم چه چیزی در آینده می‌توانیم انجام دهیم.

یکی از نگرانی‌های اصلی در هریک از روش‌های درمانی احتمالی این خواهد بود که برخی از بیماران همچنان درمقابل نوع خاصی از ویروس HIV به‌نام X4 آسیب‌پذیر خواهند بود. این نوع ویروس برای ورود به سلول‌ها از پروتئین دیگری به نام CXCR4 استفاده می‌کند.

تیموتی هنریش، کارشناس ایدز از دانشگاه کالیفرنیا معتقد است:

این روش فقط در بیمارانی کاربرد دارد که ویروس HIV موجود در بدن آن‌ها برای ورود به سلول‌ها فقط از پروتئین CCR5 استفاده کند که این طیف از بیماران درواقع ۵۰ درصد بیمارانی را شامل می‌شود که با HIV زندگی می‌کنند.

حتی اگر بیمار فقط تعداد اندکی از ویروس‌های X4 در خونش داشته باشد، این ویروس‌ها در غیاب فشار رقابت با دیگر نوع ویروس‌های HIV می‌توانند سریع رشد کنند. حداقل یک مورد وجود دارد که در آن، بیمار پس از دریافت پیوند مغز استخوان از اهداکننده‌ی دارای جهش دلتا ۳۲ باردیگر مبتلا به ویروس HIV شده؛ البته از نوع X4. به‌همین‌دلیل، تیموتی ری براون به‌عنوان اقدام پیشگیرانه علیه ویروس X4 از ۱۲ سال پیش، روزانه یک عدد قرص ضد HIV مصرف می‌کند.

آقای براون امیدوار است که درمان بیمار لندن مانند درمان خود او بلندمدت باشد. او می‌گوید‌:

اگر در دنیای پزشکی اتفاقی یک‌بار روی دهد، ممکن است باردیگر روی دهد. مدت‌ها بود که به‌دنبال کسی مثل خودم می‌گشتم.


کافه بازار به‌رسم هر سال در آستانه‌ی سال جدید شمسی، برای انتخاب بازی و برنامه‌ی برگزیده‌ی سال ۱۳۹۷ نظرسنجی برگزار می‌کند.

به‌رسم هر سال، کافه‌بازار نظرسنجی بهترین برنامه و بازی و نیز برای نخستین‌بار پرطرفدارترین سریال و ویدئو سال ۱۳۹۷ را برگزار می‌کند. کاربران کافه‌بازار در روزهای ۱۶ و ۱۷اسفند می‌توانند در صفحه‌ی اول بازار، با رأی خود برترین و پرطرفدارترین‌های حوزه‌های مذکور را انتخاب کنند. نامزدهای بخش سریال و ویدئو از پربیننده‌ترین‌های این سرویس‌ هستند. همچنین در بخش بازی و برنامه، فقط بازی‌ها و برنامه‌هایی بررسی ‌شده‌اند که در سال ۱۳۹۷ تولید و منتشر شده‌اند.

درادامه، پنج نامزد هریک از حوزه‌های بازی و برنامه و فیلم و سریال به انتخاب دبیران هر بخش معرفی شده‌اند.

پنج نامزد بخش برترین بازی سال ۱۳۹۷ کافه‌بازار

  • امپراطوری پادشاهان
  • آهنگتو
  • سفره‌چی
  • قهرمانان موبایل
  • کلمچین

میانگین نصب فعال بازی‌های مذکور بیش از صدهزار بار است و همه‌ی آن‌ها به‌دلیل کیفیتشان جزو برگزیدگان صفحه‌ی اول بازار در سال ۱۳۹۷ بوده‌اند. در رأی‌گیری سال گذشته، کاربران بازار بازی «آمیرزا» را بهترین بازی سال معرفی کردند. 

پنج نامزد بخش برترین برنامه‌ی سال ۱۳۹۷ کافه‌بازار

  • قصه‌های قرآنی
  • گویا
  • فیدیلیو
  • متن‌یار
  • بلد

همه‌ی نامزدهای این بخش جزو برگزیدگان صفحه‌ی اول بازار در سال ۱۳۹۷ بوده‌اند. این برنامه‌ها در سال جاری تولید شده‌اند و علاوه‌بر به‌روز‌رسانی و توسعه‌ی مداوم، شمار کاربرانشان رشد زیادی تجربه کرده‌اند. در سال گذشته، برنامه‌ی «آنتن» بیشترین آرای کاربران را ازآنِ خود کرد و پرطرفدارترین برنامه‌ی کافه‌بازار شناخته شد. 

پنج نامزد بخش پرطرفدارترین فیلم و سریال سال ۱۳۹۷ کافه‌بازار

  • تگزاس
  • تنگه‌ی ابوقریب
  • فیلشاه
  • سریال ممنوعه
  • سریال نهنگ آبی

فعالیت بخش ویدئو کافه‌بازار از سال ۱۳۹۷ شروع شده است. این پنج فیلم و سریال از بین بیش از ۶,۰۰۰ فیلم و سریال موجود در کافه‌بازار انتخاب شده‌اند. آمارها و مشاهده‌ها نشان می‌دهند که نامزدهای بخش پرطرفدارترین فیلم و سریال ۱۳۹۷ بازار، در سالی که گذشت، با اقبال بیشتر کاربران مواجه شده‌اند.

نتیجه‌ی رأی‌گیری پیش از پایان سال، منتشر و برنده‌های هر دسته مشخص می‌شوند. نتایج این نظرسنجی علاوه‌بر رسانه‌ها در گزارش سال ۱۳۹۷ کافه‌بازار نیز منتشر خواهد شد.


پژوهشگران هلندی مدل‌های اندام‌واره‌ای از قسمت مهمی از کلیه انسان ساخته‌اند که ممکن است باعث ایجاد راه‌های جدید برای مطالعه‌ی بیماری‌های کلیوی شود.

به‌تازگی، مدل‌های جدیدی از کلیه‌ی انسان ساخته شده که پژوهشگران آن‌ها را «توبولوئید» نامیده‌اند. این مدل‌ها از لوله‌های کلیوی تشکیل شده‌اند که از اجزای اصلی کلیه هستند. وظیفه‌ی آن‌ها فیلترکردن مواد زائد از خون و درنهایت، حذف آن‌ها از بدن ازطریق ادرار است. در این پژوهش که اخیرا در مجله‌ی Nature Biotechnology منتشر شده، اولین‌بار پژوهشگران توانستند اندام‌واره‌هایی از این بخش از کلیه ایجاد کنند که مستقیم از بافت کلیه‌ی بالغ جدا شده است.

درحال‌حاضر، این امکان وجود دارد که اندام‌واره‌های کلیوی را با استفاده از زمینه‌ی ژنتیکی بیمار ایجاد کرد؛ اما این کار مستلزم فرایندی طولانی و پرزحمت است. در ابتدا، بیمار باید قسمت کوچکی از بافت خود را اهدا کند که غالبا از پوست گرفته و سپس، در آزمایشگاه کشت داده می‌شود تا سلول‌هایی به‌نام فیبروبلاست را از آن استخراج کنند. سپس، این سلول‌ها قبل از اینکه در ساختارهایی شبیه به کلیه کشت شوند، می‌توانند مجددا به سلول‌های بنیادی برنامه‌ریزی شوند. بااین‌حال، این فرایند در‌حال‌حاضر چندین ماه طول می‌کشد که کمتر از مدت زمان ایده‌آل برای شیوه‌های پزشکی شخصی‌سازی‌شده است؛ به‌ویژه برای انواع بیماری‌های خطرناک مانند سرطان.

فرانس شوتگنز، نویسنده‌ی اصلی این پژوهش و پژوهشگر پسادکتری در مؤسسه Hubrecht در کشور هلند، دراین‌باره می‌گوید:

مزیت اصلی این روش این است که فرایند استخراج را می‌توان به‌طور مستقیم انجام داد؛ بدون اینکه لازم باشد دوباره برنامه‌ریزی کرد.

این روش کشت اندام‌واره‌ها از سلول‌های بنیادی بالغ که مستقیما از تومور جدا شده‌اند، پیش‌ازاین در چندین مورد، مربوط‌ به روده و کبد استفاده شده بود؛ اما این پژوهش نشان می‌دهد این روش را می‌توان روی سلول‌های کلیه‌ نیز انجام داد.

کلیه/kidney

دانشمندان توانستند نمونه‌های کوچکی از کلیه‌‌ی انسان را اولین‌بار با استفاده از سلول‌های بنیادی جداشده از بیمار بسازند

این مدل اندام‌واره‌ی کلیه کاربردهای بالقوه متعددی دارد که افزایش سرعت آزمایش داروها برای روش‌های پزشکی شخصی‌سازی‌شده را نیز شامل می‌شود. در این پژوهش، پژوهشگران نشان دادند اندام‌واره‌های کلیه را می‌توان از سرطان کلیه‌ی اطفال به‌نام «تومور ویلمز» ساخت که شایع‌ترین سرطان جامد در کودکان است. شوتگنز دراین‌باره گفت:

کنترل دارو قطعا کاربردی محتمل است. این کاربرد برای انواع دیگر سلول‌های بنیادی بالغ استخراج‌شده برای کشت اندام‌واره، مانند سرطان پستان، توسعه یافته است و کارکردن روی این موضوع برای کلیه نیز بسیار مناسب خواهد بود.

مقاله‌های مرتبط:

همچنین، این مدل‌ها توانایی بسیاری برای مطالعه‌ی بیماری‌های کلیوی دارند که به‌علت نقص‌های ژنتیکی ارثی ایجاد شده‌اند. کار پیشین همین گروه پژوهشی درباره‌ی پرورش اندام‌واره‌‌های رکتوم در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک بود که جهشی در ژنی به‌نام CFTR دارند. این اندام‌واره‌ها می‌توانند برای آزمایش سریع درمان‌های این بیماری به‌کار روند؛ فرایندی که با آزمایش مستقیم درمان‌ها روی خود بیماران معمولا سال‌ها به‌طول می‌انجامد.

با استفاده از این اندام‌واره‌ها، درمان‌های بالقوه می‌توانند در چند ماه ارزیابی شوند. در‌حال‌حاضر، این فرایند برای استفاده دراین‌زمینه در هلند تأیید شده است. بااین‌حال، ایجاد این اندام‌واره‌ها درحال‌حاضر به نمونه‌برداری تهاجمی از نمونه بافت افراد نیاز دارد.

پژوهشگران نمونه‌ای از ادرار یکی از بیماران مبتلا به فیبروز سیستیک را جمع‌آوری کردند و توانستند با استفاده از آن، مدل توبولوئید کلیه ایجاد کنند که داروهای فیبروز سیستیک می‌تواند به‌شیوه‌ای مشابه با اندام‌واره‌های رکتومی روی آن آزمایش شوند. این کار این احتمال را افزایش می‌دهد که روزی این روشِ کمتر تهاجمی برای جداسازی سلول‌های موردنیاز برای رشد اندام‌واره‌ها به‌منظور آزمایش داروها استفاده شود. بااین‌حال، پژوهشگران تأیید می‌کنند این کار و نتایج آن هنوز مقدماتی است و باید در بیماران بیشتری تکرار شود تا به‌درستی ارزیابی شود. شوتگنز دراین‌باره گفت:

درستی اصول این روش را فقط در یک بیمار نشان داده‌ایم؛ بنابراین، جایگزین‌کردن آزمایش بافت‌برداری رکتومی با این روش هنوز دورازدسترس است. 

کشت اندام‌واره‌های کلیوی از ادرار افراد مبتلا به سرطان نیز ممکن است باعث مشکلاتی ایجاد کند؛ ازجمله تعداد کم سلول‌های جداشده از ادرار ممکن است نشان‌دهنده‌ی ماهیت کل تومور نباشند. شوتگنز در این‌باره گفت:

یکی از معایب استفاده از این روش برای سلول‌های کشت از سرطان کلیه این است که هنگام کشت، از سلول‌های کمی که از ادرار شخص گرفته شده، تنوع سلول‌های سرطانی از بین می‌رود.

در سرطان کلیه، جراحی بافت‌برداری و برداشتن بخش عمده‌ی تومور غالبا درمان ضروری است؛ بنابراین، جداکردن سلول‌های بنیادی به‌طور مستقیم از بافت تومور ممکن است عملی‌ترین رویکرد برای کشت اندام‌واره‌ی کلیوی و آزمایش درمان‌های بالقوه برای بیمار باشد.


آن دسته از برنامه‌های نظارتی که چند سال پیش به پرونده‌ی افشاگرانه‌ی اسنودن منجر شد، احتمالا به‌زودی در آمریکا متوقف می‌شوند. آن برنامه‌ها روزانه میلیاردها گزارش تماس ضبط می‌کردند.

دولت آمریکا احتمالا تا پایان سال ۲۰۱۹، به برنامه‌های نظارت و کنترل تلفنی فاش‌شده‌ی ادوارد اسنودن پایان می‌دهد. لوک مری، مشاور جمهوری‌خواه امنیت ملی کنگر‌ه‌ی آمریکا، در پادکستی به‌نام Lawfare گفت کنگره احتمالا به تداوم قانون USA Freedom رأی نخواهد داد. قانون مذکور به آژانس‌های امنیتی امکان می‌دهد اطلاعات تماس آمریکایی‌ها را به‌صورت انبوه جمع‌آوری کنند.

مقاله‌های مرتبط:

قانون USA Freedom سال گذشته‌ی میلادی پایان یافت و احتمال دارد کنگره تمدید آن را تصویب نکند. مری در ادامه‌ی صحبت‌هایش، به این نکته اشاره کرد که NSA از ۶ ماه گذشته، دیگر از آن سیستم استفاده نکرده است. همین خبر ابها‌م‌ها را درباره‌ی اظهارنظرهای پیشین آن آژانس افزایش می‌دهد. آژانس امنیتی آمریکا ادعا کرده بود جمع‌آوری داده برای امنیت ملی امری ضروری محسوب می‌شود.

بنابر اعلام لوک مری، بی‌نظمی‌های فنی و مشکلات اجرایی NSA شروعی بر مشکلات آن‌ها بود که احتمالا ادامه‌دادن جمع‌آوری اطلاعات را برای این آژانس دشوار می‌کند. نیویورک‌تایمز در گزارشی درباره‌ی آن مشکلات گفته بود پایگاه داده‌ی آژانس امنیت ملی با اطلاعاتی پر شده بود که آن‌ها مجوز جمع‌آوری آن را نداشتند. درنتیجه‌، صدها میلیون گزارش تماس و پیام از پایگاه داده‌ی آژانس امنیت ملی پاک شدند.

NSA

در سال ۲۰۱۳، اسنودن جزئیات برنامه‌ی جمع‌آوری داده‌ی آژانس امنیت ملی را به رسانه‌ها اعلام کرد. آن برنامه متادیتای تماس‌های تلفنی شامل اطلاعات تماس‌گیرنده و مخاطب و زمان مکالمه را ذخیره می‌کرد. طبق ادعای آژانس، برنامه‌ی مذکور به آن‌ها اجازه می‌داد افراد متصل به مظنونان تروریستی را شناسایی کنند. شرکت‌های ارائه‌دهنده‌ی خدمات تلفنی باید تمامی گزارش‌های ثبت‌شده‌ی خود را به آژانس دولتی می‌دادند.

NSA از ۶ ماه پیش نظارت بر تماس‌های تلفنی را انجام نمی‌دهد

در سال ۲۰۱۵ و در پی افشاگری‌های اسنودن، قانون USA Freedom تصویب شد که جلوِ افزایش قدرت برنامه‌ی آژانس امنیت ملی را گرفت. پس از تصویب قانون، شرکت‌ها به‌جای اینکه اطلاعات را به‌صورت خودکار به آژانس بدهند، تنها طی درخواست‌های رسمی، تماس‌های متصل به مظنونان تروریستی را برای سازمان‌های دولتی ارسال می‌کردند.

تصویب قانون در سال ۲۰۱۵، تعداد گزارش‌های جمع‌آوری‌شده‌ی NSA را از میلیاردها عدد در روز به چندصدمیلیون در سال رساند. البته، هنوز حجم اطلاعات دریافتی چشمگیر بود. آژانس امنیت ملی آمریکا در سال ۲۰۱۶ به ۱۵۱ میلیون گزارش دسترسی داشت. جالب است بدانید این آمارها فقط در‌ارتباط‌با ۴۲ هدف اطلاعاتی و با رأی دادگاه جمع‌آوری شد در سال ۲۰۱۷، آمار اطلاعات دردسترس به ۵۳۴ میلیون گزارش رسید؛ اما آمار مظنونان ۴۰ نفر بود.

دنیل شومن، مدیر سیاست‌گذاری گروه حامی آزادی‌های اجتماعی در آمریکا موسوم به Demand Progress، در مصاحبه با نیویورک‌تایمز گفت اگر دولت آمریکا در ۶ ماه گذشته، از سیستم استفاده نکرده و حادثه‌ی خاصی هم رخ نداده است، پس، می‌توان اتمام‌دادن به برنامه‌ی نظارتی را مدنظر داشت. او اعتقاد دارد صحبت‌های مری تصورات درباره‌ی قضیه‌ی نظارت را به‌کلی تغییر می‌دهد. به‌علاوه، اگر بدانیم آن برنامه‌ی نظارتی از هیچ اقدام تروریستی در آمریکا مانع نشده است، دیدگاه‌ها بیشتر تغییر می‌کنند.

آژانس امنیت ملی و نماینده‌ی کالیفرنیا در آن، یعنی کوین مک‌کارتی (مدیر مستقیم مری)، هیچ‌کدام صحبت‌های مری را تأیید نکردند. البته، یکی از سخن‌گویان NSA در ژانویه، به نیویورک‌تایمز گفته بود مدیران آن آژانس هنوز به نتیجه‌ی مشترکی برای درخواست تمدید قانون Freedom در ادامه‌ی سال ۲۰۱۹ نرسیده‌اند. به‌بیان دیگر، شاید خود آژانس امنیت ملی آمریکا نیز متوجه شده که ادامه‌دادن آن برنامه سودی برای پروژه‌های اطلاعاتی ندارد.

دوستان

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها