پژوهشگران یک اپلیکیشن تحت وب طراحی کرده‌‌اند که به‌‌سادگی پیش‌بینی می‌کند آب‌‌و‌‌هوای یک شهر در سال ۲۰۸۰ چگونه خواهد بود.

تغییرات اقلیمی جهان ما را متحول خواهند کرد. از بالا رفتن سطح آب دریاها گرفته تا ذوب‌‌شدن یخ‌های قطب شمال همگی شواهدی مستحکم دال‌‌بر این واقعیت غیرقابل‌انکار هستند. اما شاید برای افرادی که در نزدیکی ساحل یا قطب شمال – یا هرنقطه‌‌ی دیگری که اثرات تغییرات اقلیمی امروزه در آن مشهود شده است – زندگی نمی‌‌کنند، درک وخامت اوضاع آن‌‌چنان آسان نباشد.

به همین علت، دو پژوهشگر آمریکایی یک اپلیکیشن تعاملی تحت وب توسعه داده‌‌اند تا درک اثرات بالقوه‌‌ی تغییرات اقلیمی برای مردم آمریکای شمالی آسان‌‌تر شود؛ آن هم با نشان‌‌دادن وضعیت احتمالی سکونتگاهشان در آینده‌‌ی نزدیک!

تصویری واقعی‌‌تر و نزدیک‌‌تر

در مقاله‌ای که روز سه‌شنبه در ژورنال علمی نیچر منتشر شد، پژوهشگران ابتدا تشریح کرده‌اند که آینده‌‌ی اقلیمی ۵۴۰ منطقه‌‌ی شهری در آمریکای شمالی تا سال ۲۰۸۰ چگونه خواهد بود. در مرحله‌‌ی بعد، آن‌‌ها اقدام به یافتن شهرهایی کردند که وضعیت اقلیمی فعلی آن تاحدودی مشابه با آینده‌‌ی احتمالی هریک از شهرهای موردنظر است.

درنهایت، پژوهشگران موفق شدند یک اپلیکیشن تعاملی تحت وب معرفی کنند که در آن می‌‌توانید به‌‌سادگی نام یک شهر را جست‌وجو کنید و در یک چشم‌‌برهم‌‌زدن، آینده‌‌ی آن را در ۶۰ سال بعد مشاهده کنید (البته این امکان فعلا تنها برای شهرهای آمریکا و کانادا فراهم شده است).

آینده اقلیمی 540 شهر آمریکا

در این تصویر، آینده‌ی اقلیمی هر نقطه از نقشه‌ با اقلیم نقطه‌ی متناظر آن در شرایط فعلی متصل شده است؛ این مکان‌یابی با اعمال ۲۷ سناریوی مختلف در تغییرات اقلیمی شهرهای ایالات متحده‌ی آمریکا به‌دست آمده است

در نگاه کلی، پژوهشگران پیش‌بینی می‌کنند که با ادامه‌‌ی وضعیت فعلی انتشار دی‌‌اکسید کربن در اتمسفر، آب‌‌و‌‌هوای هر منطقه از آمریکای شمالی در سال ۲۰۸۰، احتمالا با وضعیت ناحیه‌ای در ۸۵۰ کیلومتری از جنوب موقعیت جغرافیایی فعلی آن قابل‌‌مقایسه خواهد بود.

این بدان معنی است که وضعیت آب‌‌و‌‌هوای واشنگتن دی‌‌سی در سال ۲۰۸۰ میلادی شبیه به وضعیت فعلی می‌سی‌سی‌پی شمالی خواهد بود. سانفرانسیسکو نیز در آن زمان وضعیت کنونی لس‌آنجلس را تجربه خواهد کرد و احتمالا اقلیم لس‌آنجلس  حال‌‌وروزی بهتر از‌‌ وضع فعلی لاس‌‌پالماس در مکزیک نخواهد داشت.

آینده اقلیمی 540 شهر آمریکا

در این تصویر ۶ نقطه‌ی نمونه از مناطق منتخب آمریکا با ۲۷ نقطه‌ی متناظر خود تحت سناریوهای فرضی مختلف (ازخوش‌بینانه تا بدبینانه) متصل شده‌اند

خطر در بیخ گوش است

پیش‌بینی‌های اقلیمی موضوع تازه‌‌ای نیستند. بااین‌حال، خلاقیت این پروژه در آن است که به افراد، احساسی بسیار واقعی و قابل‌‌درک از این آینده‌‌ی پیش‌‌رو می‌‌دهد؛ این روش مشابه‌‌انگاری قطعا بسیار تاثیرگذارتر از چندین‌ و‌ چند نمودار آماری خواهد بود و تعامل با آن اثری عمیق‌تر از تماشای تصویر یک خرس قطبی گرسنه و مفلوک روی یخ‌‌های سرگردان روی شما خواهد داشت!

با بازدید از این وب‌‌سایت، افراد می‌توانند به‌صورت عینی ببینند که تغییرات اقلیمی چه بلایی بر سر محل زندگی آن‌‌ها خواهد آورد. سازندگان امیدوارند که این اپلیکیشن بتواند به‌‌مثابه یک زنگ هشدار برای همه‌‌ی کسانی باشد که هنوز به عمق فاجعه‌‌‌‌ای که در کمین آن‌‌ها نشسته، پی نبرده‌‌اند.

می‌توانید از اینجا به این اپلیکیشن جالب دسترسی پیدا کنید.

آینده اقلیمی 540 شهر آمریکا

تصویری از محیط اپلیکیشن تحت وب


تیم فرمول یک مک‌لارن از خودرو جدید MCL34 برای فصل ۲۰۱۹ رونمایی کرد.

تیم فرمول یک مک‌لارن از خودرو جدید MCL34 برای فصل ۲۰۱۹ رونمایی کرد. دیروز این تیم در مرکز فناوری مک‌لارن در ووکینگ خودروی فرمول ۱ خود را با نوع تازه‌ای از طرح رنگ نارنجی پاپایا به نمایش گذاشت؛ طرح رنگ نارنجی پاپایا در خودرو فصل گذشته نیز با کمی تغییر وجود داشت. 

McLaren 2019 F1 car / خودرو فرمول یک مک لارن

روی خودرو نام حامیان مالی این تیم شامل استرلا گالیسیا (Estrella Galicia)، هاسکی چاکلیت (Huski Chocolate)، پتروبرس، دل و خودروساز معروف فرانسوی یعنی رنو حضور دارند. در فصل جدید کارلوس ساینز و لندو نوریس پشت فرمان خودرو فرمول یک MCL34 خواهند نشست و جایگزین فرناندو آلونسو و استوفل وندورن می‌شوند. 

کارلوس ساینز لندو نوریس مک لارن فرمول یک

گیل‌ دی‌فران، مدیر ورزشی تیم مک‌لارن گفت:

احساس درون تیم باورنکردنی است. هیجان و پیش‌بینی‌های زیادی برای آغاز فصل جدید وجود دارد. اگر به ۶ ماه پیش و زمانی‌که به‌صورت تمام وقت به تیم پیوستم و با همه بیشتر آشنا شدم، برگردم اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد احساس باورنکردنی از حضور در تیم فرمول یک مک‌لارن خواهد بود. خودروی جدید یک اثر هنری است و من فکر می‌کنم که به خوبی می‌تواند تمام قابلیت‌های مک‌لارن از نظر ساخت و مهندسی را نشان دهد. ما تمرکز زیادی روی بالا بردن آمادگی تیم در سال جاری داشتیم و بنابراین فکر می‌کنم که برای فصل جدید آماده هستیم. 

McLaren 2019 F1 car / خودرو فرمول یک مک لارن

مک‌لارن امیدوار است که خودرو فصل ۲۰۱۹ بهبود قابل ملاحظه‌ای نسبت به MCL33 با پیشرانه رنو داشته باشد؛ قرار بود که پس از ۳ سال حضور خودروی مک‌لارن با استفاده از پیشرانه‌های هوندا، این تیم با پیشرانه ساخت رنو به تیم‌های پیشتاز نزدیک شود. حالا مک‌لارن امیدوار است که پس از سه سال ناکامی با هوندا و فصل چالش‌برانگیز به همراه رنو در ۲۰۱۸، بتواند بهبود درخورتوجهی از خودرو جدید خود سال جاری مشاهده کند. مک‌لارن در جدول رده‌بندی فصل گذشته در مکان ششم ایستاد که با نتیجه‌ی بهترین فصل آن‌ها به همراه هوندا برابری می‌کند.

McLaren 2019 F1 car / خودرو فرمول یک مک لارن

مقاله‌های مرتبط:

جایگاه مک‌لارن در فصل گذشته و نزدیکی امتیازات این تیم با فورس ایندیا باعث شد تا زاک براون، مدیرعامل مک‌لارن به «ضعف بسیار خودروی MCL33» اعتراف کند. ضعف این تیم در سال ۲۰۱۸ منجر به تغییر فنی و اخراج اریک بولیه، مدیر مسابقه‌ای مک‌لارن شد. این تیم در ادامه تصمیم گرفت تا جیمز کی را از تورو روسو به‌عنوان مدیر فنی به خدمت بگیرد و در ابتدای سال جاری نیز صحبت‌هایی از حضور آندریاس سیدل به‌عنوان مدیر تیم به گوش رسید. بااین‌حال هنوز تاریخ پیوستن و آغاز فعالیت جیمز کی به مک‌لارن مشخص نیست.

McLaren 2019 F1 car / خودرو فرمول یک مک لارن

براون گفت:

ما بسیار هیجان‌زده هستیم. رونمایی از خودرو جدید، شروع یک فصل تازه است که اغلب با هیجان، شور و انتظارات همراه می‌شود. تمام اعضای تیم تلاش می‌کنند تا خودرو جدید بتواند در فصل ۲۰۱۹ عملکرد خوبی داشته باشد. رسیدن به بهترین عملکرد سفری دور و دراز است و ما هم‌اکنون در مرحله بازسازی قرار داریم و تلاش می‌کنیم تا هر روز به عملکرد بهتری دست یابیم. 

سردر باغ ملی کجاست؟ – کجارو

بدون دیدگاه


سردر باغ ملی یکی از ارزشمندترین و زیباترین بناهای به جای مانده از دوران پهلوی اول در تهران است این سردر به یکی از زیباترین مجموعه مکان‌های مهم و تاریخی تهران گشوده می‌شود.

مقاله های مرتبط

سردر باغ ملی بنایی است که دقیقا در ابتدای قرن جاری شمسی و به دستور رضاخان ساخته شده است. این اثر ارزشمند ورودی میدان مشق تهران است که  از گذشته تاکنون به باغ ملی شهرت داشته است. بر روی در با کاشی‌کاری تصاویری از تسخیر تهران در کودتای سال ۱۲۹۹ و فرشته‌های پیروزی و سربازان قزاق به نمایش در آمده است. این سردر یکی از نمادهای تهران بوده و هست و همه روزه بسیاری از گردشگران از آن بازدید کرده و از آن وارد میدان مشق تهران می‌شوند.

تمامی تورهای ایرانگردی برای بازدید از دیدنی های تهران حتما این مجموعه زیبای معماری تاریخی تهران را در اولویت برنامه‌های خود قرار می‌دهند. 

هر گردشگر داخلی و خارجی که به تهران سفر می‌کند حتما از سردر باغ ملی و فضاهای بسیار ارزشمند مجموعه باغ ملی را بازدید کرده و از معماری باشکوه آن دوره تاریخی تهران لذت می‌برد.

اگر شما هم قصد سفر به تهران و بازدید از دیدنی های تهران را دارید کجارو در انتخاب تور به شما کمک می‌کند.

کجارو علاوه بر معرفی تمامی جاذبه‌های گردشگری ایران و جهان به معرفی تورهای داخلی و خارجی پرداخته است از این رو شما می‌توانید تور مورد نظر خود را از طریق کجارو به‌سادگی جستجو کنید، از میان فهرست تورهای ده‌ها آژانس معتبر، بهترین تورها را مشاهده و قیمت آن‌ها را مقایسه کنید و در نهایت ارزان‌ترین تور ایرانگردی را انتخاب کنید.

where-is-iran-national-garden-entrance

تصویر سردر باغ ملی از داخل میدان مشق تهران

آدرس

سردر باغ ملی در ضلع شمالی خیابان امام خمینی (ره) قرار دارد.

موقعیت سردر باغ ملی بر روی نقشه

دسترسی

برای رفتن به سردر باغ ملی می‌توانید از مترو استفاده کنید. کافی است در ایستگاه مترو امام خمینی (ره) از قطار پیاده شده و پس از خروج از ایستگاه مترو به سمت غرب رفته و پس از پنج دقیقه پیاده‌روی به سردر باغ ملی که در سمت راست شما خواهد بود برسید. همچنین می‌توانید در این لیست ایستگاه مترو امام خمینی (ره) را از خط یک مترو تهران انتخاب کرده و از اتوبوس‌هایی که به میدان امام خمینی (ره) و پایانه فیاض‌بخش یا پایانه قورخانه تردد می‌کنند، استفاده کنید. پس از پیاده شدن از اتوبوس در این پایانه‌ها کافی است به سمت شمال رفته و به خیابان امام خمینی (ره) و سردر باغ ملی برسید.

iran-national-garden-entrance

درب‌های سردر باغ ملی از جنس چدن و به صورت سه‌تکه در قورخانه (مهمات‌سازی) تهران و توسط استاد محمدعلی کرمانی ساخته شد. با کمی دقت بر روی تصویر بالا می‌توانید عبارت «عمل محمدعلی کرمانی» را در قسمت مرکزی در و زیر نشانه اصلی سردر ببینید. این بنا در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۴ مورد مرمت قرار گرفت و سیستم نورپردازی بر روی آن نصب شد تا در شب هم جلوه‌ای بدیع و زیبا به آن بدهد. این بنا از لحاظ معماری و اتفاقات تاریخی که در آن و در میدان مشق تهران رخ داده و همچنین به دلیل مجاورت با ساختمان وزارت امور خارجه، دارای اهمیت بالایی است. 

آیا تاکنون این سردر زیبا را از نزدیک دیده‌اید؟ چه چیزی توجه شما را بیشتر از همه به خود جلب کرده است؟ تجربیات خود را با کجارو و خوانندگان ما در میان بگذارید.

کجارو علاوه بر معرفی تورهای داخلی و خارجی در تهیه بلیط هواپیما به مقاصد داخلی و خارجی نیز به شما کمک می‌کند برای سفر به تهران و گشت و گذار در پایتخت، می‌توانید بهترین و ارزان‌ترین بلیط هواپیما را در کجارو جستجو کنید. جستجوی آسان و تنوع قیمت بلیط‌ها از ده‌ها فروشنده معتبر، به شما این امکان را می‌دهد تا ارزان‌ترین بلیط به مقصد مورنظرتان را پیدا کنید.


در برهه‌ی زمانی‌که به‌نظر می‌رسد ارزهای رمزنگاری‌شده به‌سرعت جای خود را در بازار پیدا کرده‌اند، جی‌پی مورگان قصد دارد ارز دیجیتال اختصاصی خودش را معرفی کند. 

براساس آخرین گزارش‌ منتشرشده از سوی CNBC، به‌نظر می‌رسد جی‌پی مرگان قصد دارد به بازار ارزهای رمزنگاری‌شده وارد شود. انتظار می‌رود این نهاد مالی به‌زودی سکه‌ دیجیتالی اختصاصی خودش را به بازار معرفی کند.

جی‌پی‌مورگان، یکی از معدود سازمان‌های مالی و سرمایه‌گذاری است که چنین هدفی را در حوزه‌ی بانکدای دنبال می‌کند. جیمی دیمون، مدیرعامل  جی‌پی‌مورگان اعلام کرد که واقعا قصد ندارد وضعیت بازار ارز دیجیتالی بیت‌ کوین را خراب کند که چنین دیدگاهی واقعا تعجب برانگیز است. 

مقاله‌های مرتبط:

در کل، جیمی دیمون دیدگاه‌های خشن و قهرآلودی نسبت به بیت‌کوین دارد و شاید همین مسئله باعث شده که به فکر معرفی ارز دیجیتال اختصاصی با نام JPM Coin بئفتد.  مشتریان و شرکت‌هایی که با این سازمان مالی و سرمایه‌گذاری همکاری می‌کنند، می‌توانند پرداخت‌های مالی را در زمان واقعی و به‌عنوان بخشی از فرایند همکاری خود با جی‌پی مورگان به‌انجام برسانند.

جی‌پی مورگان چیس معتقد است که معاملاتی که ازطریق ارزرمزنگاری‌شده به‌انجام می‌رسد می‌تواند جایگزین نقل‌و انتقال‌های مالی فعلی شود. معاملات فعلی گاهی چندین روز طول می‌کشد تا به‌انجام برسد ولی جی‌پی مورگان درصدد معرفی سیستمی است که به‌صورت بلادرنگ این کار را انجام دهد.

انتظار می‌رود در آینده‌ی نزدیک شرکت‌های بزرگی همچون فیسبوک به‌راحتی بتوانند ازطریق JPM Coin، به‌سرعت نقل‌ و انتقال‌های مالی خود را به‌انجام برسانند. البته هنوز مشخص نیست مشتریان معمولی، به‌صورت متوسط چقدر قادر به خرید یا استفاده از JPM Coin خواهند بود.

این اولین‌بار نیست که جی‌پی مورگان در جوزه‌ی ارزهای رمزنگاری شده و بلاک‌چین سرمایه‌گذاری می‌کند. سال گذشته نیز پلتفرم بلاک‌چین مبتنی بر اریوم را برای مشتریان تجاری معرفی کرد تا ارزهایدیجیتالی با پشتوانه‌ی طلا و الماس را در این پلتفرم ارائه دهد.

برای آنکه سکه دیجیتالی JPM Coin بتواند از لحاظ مالی وضعیت پایدارتری نسبت به سایر ارزهای دیجیتالی داشته باشد، پشتوانه دلار آمریکا را خواهد داشت. در سال‌های اخیر ارزهای دیجیتالی به‌شدت دچار نوسان قیمت بوده‌اند. زمانی‌‌که مشتری توکن JPM را به‌فروش می‌رساند، یک دلار آمریکا، به‌عنوان تضمینی برای اینکه پول مشتری واقعی است دریافت می‌کند. در ماه‌های اول که جی‌پی مورگان در حال تست فناوری جدید خودش است، ارز دیجیتال JPM در مقادیر کم معامله می‌شود. باید ببینیم آیا ارز دیجیتال جی‌پی مورگان می‌تواند به‌صورت عمومی و گسترده در معاملات به‌کار برده شود یا خیر. 


در CES امسال، جن‌سن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، در مراسمِ معرفی کارت گرافیک میان‌رده‌ی Geforce RTX 2060، آغاز نسل جدیدی از گیمینگ را به میلیون‌ها گیمر در سراسر جهان نوید داد. وی گفت:

گیمرهای دسکتاپ تقاضای فزاینده‌ای دارند؛ به‌همین‌دلیل، RTX 2060 استاندارد جدیدی تعریف می‌کند. این پردازنده‌ی گرافیکی با قیمتی بی‌همتا و عملکردی خارق‌العاده و تجهیز به هوش مصنوعی و رهگیری آنی پرتو، بر آن است تا مرز میان فیلم‌های واقعی و بازی‌ها را محو کند. این لحظه‌ای بزرگ و فراموش‌نشدنی برای گیمرهاست.

این پردازنده‌ی گرافیکی خوش‌قیمت از سری Geforce RTX 2000 انویدیا چه چیزی در چنته دارد که این‌چنین لایق تمجید است؟ در این مقاله، می‌خواهیم نگاهی جامع به ارزان‌ترین کارت گرافیک از سری 2000 RTX انویدیا بیندازیم و ببینیم پولی که برای به‌دست‌آوردنش باید بپردازیم، واقعا با سطح کارایی آن تناسب دارد یا نه و اینکه چقدر درمقایسه‌با برادرهای بزرگ‌ترش از خانواده‌ی GTX 1000 پیشرفت داشته است. افزون‌براین، در این مقاله سعی می‌کنیم به دور از پیچیدگی‌ها، فناوری‌های ارائه‌شده در آخرین نسل پردازنده‌های گرافیکی انویدیا، مانند Ray Tracing و DLSS را بررسی کنیم و بفهمیم این فناوری‌ها چقدر بر تجربه‌ی ما از گیمینگ تأثیر خواهد گذارد.

rtx 2060

کارت گرافیک Geforce RTX 2060 اگرچه ضغیف‌ترین کارت سری RTX 2000 است، همچنان با بهره‌مندی از معماری تراشه‌ی تورینگ، توانایی کافی برای اجرای Ray Tracing یا رهگیری آنی پرتو را دارد و از همه مهم‌تر، درمقایسه‌با GTX 1060، برادر بزرگ‌ترش، ۶۰ درصد عملکرد گرافیکی بهتری دارد. این کارت به‌عنوان عضو میان‌رده‌ی خانواده‌ی سری 20  جی‌فورس، از ۱،۹۲۰ هسته‌ی CUDA و ۶ گیگابایت حافظه‌ی گرافیکی از نوع GDDR6 با سرعت عالی ۱۴ گیگابیت‌برثانیه برخوردار است و از همان تراشه‌ی گرافیکی به‌کاررفته در مدل پیشرفته‌تر RTX 2070، یعنی تراشه‌ی TU106 انویدیا، استفاده می‌کند. با‌این‌حال در RTX 2070، تعداد هسته‌های CUDA بیشتر است و ۸ گیگابایت حافظه‌‌ی گرافیکی از نوع GDDR6 تراشه‌ی پردازنده را همراهی می‌کند.

عملکرد گرافیکی کارت RTX 2060 به میزان ۶۰ درصد بهتر از GTX 1060 است

انویدیا در مراسم معرفی این کارت میان‌رده، در ویدئویی نشان داد امکان اجرای بازی Battlefield V در رزولوشن 1440p و فعال‌بودن حالت رهگیری پرتو، با خروجی ۶۰ فریم‌برثانیه وجود دارد. این شرکت در همان مراسم، قیمت رسمی کارت را ۳۴۹ دلار اعلام کرد که ۱۵۰ دلار از نسخه‌ی پیشرفته‌تر RTX 2070 ارزان‌تر است.

rtx 2060

مقاله‌های مرتبط:

 بنابر گفته‌های مدیران انویدیا، RTX 2060 تقریبا ۶۰ درصد از برادر بزرگ‌تر، یعنی GTX 1060، در بازی‌ها سریع‌تر ظاهر خواهد شد. افزون‌براین، انویدیا تصریح کرده این کارت حتی در‌مقایسه‌با GTX 1070 Ti نتایج بهتری ثبت می‌کند. قیمت پیشنهادی این کارت برای مصرف‌کننده‌ ۱۰۰ دلار گران‌تر از کارت بررسی‌شده‌ی ما است و همچنان خیلی از خُرده‌فروشی‌ها مشغول فروشش با همان قیمت هستند. علاوه‌براین، کارت RTX 2060 حدود ۱۵۰ دلار گران‌تر از GTX 1060 است؛ اما ۶۰ درصد قدرت اثبات‌شده‌ی بیشتر در گیمینگ و برخورداری از آخرین فناوری‌ پردازنده‌های گرافیکی انویدیا به این میزان هزینه‌کردن می‌ارزد. برای بسیاری از افراد بازهم این ۳۴۹ دلار پول هنگفتی است؛ ولی قدرتی که RTX 2060 در خلق صحنه‌های گرافیکی از خود نشان می‌دهد و خروجی فریم عالی آن در رزولوشن‌های معمولی، خرید ارزشمندی به ذهن متبادر می‌سازد. با‌توجه‌به اینکه نتایج عملکرد این کارت در شرایط واقعی و در بازی‌‌ها، بسیار شبیه به نتایج کارت GTX 1070 بوده است، به‌نظر می‌رسد این کارت بیشتر از آنکه جانشینی برای GTX 1060 باشد، جایگزینی برای GTX 1070 است.

rtx 2060

ظاهرا نسخه‌ی مرجع این کارت مشابه کارت‌های رده‌بالای RTX 2080 و RTX 2070 و RTX 2080 Ti است. گرمای برد اصلی با دو فن خنک‌کننده دفع می‌شود و بدنه‌ی یکدست و زیبای کارت از محصولی تمام عیار حکایت می‌کند. در جدول زیر، مشخصات این کارت درکنار کارت‌های دیگر برای مقایسه گردآوری شده است.

مشخصات  GTX 1060 6Gb  AMD RX 590  GTX 1070 RTX 2060 RTX 2070  RTX 2080 RTX 2080 Ti
هسته‌های پردازشی ۱۵۵۲ ۲۳۰۴ ۱۹۲۰ ۱۹۲۰ ۲۳۰۴ ۲۹۴۴ ۴۳۵۲
گیگا پرتو بر ثانیه N/A N/A N/A ۵ ۶ ۸ ۱۰
کلاک‌بوست (Mhz) ۱۷۰۸ ۱۵۴۵ ۱۶۸۳ ۱۶۸۰ ۱۶۲۰ ۱۷۱۰ ۱۶۳۵
حافظه‌ی گرافیکی ۶ ۸ ۸ ۶ ۸ ۸ ۱۱
پهنای باند حافظه (Gbps) ۱۹۲.۱ ۴۱۰ ۲۵۶ ۳۳۶ ۴۴۸ ۴۴۸ ۶۱۶
توان طراحی حرارتی (وات) ۱۲۰ ۲۲۵ ۲۵۰ ۱۶۰ ۱۸۵ ۲۱۵ ۲۵۰
قیمت (دلار) ۲۴۹ ۲۷۹ ۴۴۹ ۳۴۹ ۴۹۹ ۷۹۹ ۱۱۹۹

همان‌طورکه مشاهده می‌کنید، در این کارت از ۳۰ هسته‌ی RT با توان پردازشی ۵ گیگا ری‌بر‌ثانیه برای ایجاد صحنه‌هایی با رهگیری پرتو آنی استفاده شده است. انویدیا در تعریف واحد سرعت این هسته‌ها می‌گوید این رقم مساوی با میزان پرتوهای نور لازم برای روشن‌کردن و نورپردازی اکثر محیط‌های گیمینگ است؛ یعنی باید این میزان پرتو در آن واحد و به‌صورت Real-Time تولید یا رهگیری شود تا خواص نوری جهان واقعی شبیه‌سازی شود. برای خلق صحنه‌هایی با فناوری رهگیری پرتو آنی و پوشش میزان چشمگیری از بازتاب و پراکنش نور از روی سطوح و ایجاد سایه‌های واقع‌گرایانه ناشی از برخورد همان پرتوها به اجسام به‌شکلی که نتیجه‌ی کار با واقعیت هم‌خوانی داشته باشد، به حجم سنگینی از پردازش و فعالیت هسته‌های RT و محاسبات هسته‌های CUDA نیاز است. پس، این حجم پردازش می‌تواند تأثیر منفی بر سرعت رندر صحنه‌ها بگذارد. در اینجا، انویدیا با ۲۴۰ هسته‌‌ی Tensor با توان محاسباتی ۵۲ ترافلاپس با تکیه بر قابلیت‌های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین این افت عملکرد را جبران می‌کند و قسمتی از فشار کار پردازنده را با قابلیت Deep Learning Supersampling یا DLSS کاهش می‌دهد. در ادامه‌ی این مقاله، بیشتر درباره‌ی DLSS توضیح خواهم داد. 

یکی از دلایل بهبود سطح عملکرد RTX 2060 درمقایسه‌با GTX 1060 علاوه‌بر تغییر معماری از پاسکال به تورینگ، افزایش تعداد هسته‌های CUDA از ۱،۵۵۲ هسته در GTX 1060 (نسخه‌ی ۶ گیگابایت) به ۱،۹۲۰ هسته در RTX 2060 است که البته، پیشرفتی چشمگیر محسوب می‌شود. همان‌طورکه می‌دانیم، هسته‌های CUDA درواقع مغز پردازنده‌ی اصلی کارت‌های انویدیا است. به‌بیان ساده، وظایف اصلی محاسباتی نظیر ایجاد رنگ، نور، سایه‌زنی و خروجی پیکسلی برعهده‌ی این هسته‌ها است و نقش پیاده‌نظام را در این پردازنده‌های گرافیکی بازی می‌کند. تغییر فناوری ساخت تراشه از ۱۶ نانومتر در معماری پاسکال به ۱۲ نانومتر در معماری تورینگ باعث افزایش چگالی ترانزیستور در سطح تراشه و امکان افزایش تعداد هسته‌ها و بهبود فرایند پردازش در معماری جدید شده است. در تراشه‌‌‌ی TU106 انویدیا ۱۰،۸۰۰ میلیون ترانزیستور در سطحی به مساحت ۴۴۵ میلی‌مترمربع قرار گرفته‌اند. این، یعنی در هر میلی‌مترمربع از این تراشه ۲۴.۳ میلیون ترانزیستور تعبیه شده است.

rtx 2060

کاهش تعداد هسته‌های CUDA همراه‌با میزان کمتر حافظه‌ی گرافیکی و پهنای باند کمتر حافظه در این کارت، درمقایسه‌با دیگر اعضای این خانواده، یعنی RTX 2080 و RTX 2070 و RTX 2080 Ti، تفاوت واضحی در سطح عملکرد و نرخ فریم خروجی ایجاد می‌کند. بااین‌حال در‌مقایسه‌با کارت هم‌قیمت GTX 1070 که همچنان انتخابی پایدار در میان گیمرها برای گیمینگ در رزولوشن 1440p است، به‌ویژه با داشتن قابلیت‌های رهگیری پرتو آنی و هوش مصنوعی، مسلما کارت بررسی‌شده‌ی ما گزینه‌ای ارزشمندتر است. این کارت همان ویژگی‌هایی را دارد که انویدیا از آن به‌عنوان «آینده‌ی گیمینگ» یاد می‌کند.

توان طراحی حرارتی کارت گرافیک RTX 2060 انویدیا ۱۶۰ وات اعلام شده که روی کاغذ عدد نسبتا مناسبی است. باوجوداین، باید در عمل هم میزان توان مصرفی آن سنجیده شود. به‌طور پیش‌فرض، تراشه‌ی TU106 درحدود ۱۴۴ واحد نگاشت بافت (Texture Mapping) و ۶۴ واحد ایجاد خروجی پیکسلی است. کارت گرافیک RTX 2070 هم از همان تراشه‌ی TU106 استفاده می‌کند؛ اما تعداد هسته‌های CUDA در این کارت ۲،۳۰۴ و تعداد هسته‌های RT آن ۳۶ تاست که قدرت پردازش ۶ گیگا ری‌برثانیه را فراهم می‌کند. روی کاغذ نمی‌توان انتظار تفاوت زیادی میان عملکرد این دو کارت با‌توجه‌به استفاده از تراشه‌ی واحد داشت؛ اما باید میزان این تفاوت را عملا و در گیمینگ سنجید. ناگفته نماند کارت RTX 2070 دو گیگابایت حافظه‌ی گرافیکی بیشتر درمقایسه‌با 2060 RTX دارد که با همان سرعت کلاک، اما با رابط ۲۵۶ بیتی درمقابل رابط ۱۹۲ بیتی 2060 RTX کار می‌کند. به‌هرحال، برای داشتن کارت RTX 2070 باید ۱۵۰ دلار بیشتر سر کیسه را شل کرد.

rtx 2060

مدیرعامل انویدیا در مراسم رونمایی این کارت، نموداری برای مقایسه میزان بهبود خروجی بازی RTX 2060 در رزولوشن 1440p و تنظیمات High درمقایسه‌با نسل قبل از آن به حضار نشان داد. روی این نمودار میزان بهبود عملکرد 2060 درمقایسه‌با GTX 1060 در برخی عناوین مثل Wolfenstein II و Middle-Earth: Shadow of War تا دوبرابر بیشتر بود. انویدیا می‌گوید در رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ در هر عنوانی می‌توان به خروجی ۶۰ فریم با حداکثر تنظیمات دست یافت. البته با‌توجه‌به محدودیت حافظه‌ی گرافیکی این کارت به ۶ گیگابایت، چندان نمی‌توان روی این ادعا حساب بازکرد. همین الآن روی DirectX 12 در برخی عناوین مانند Resident Evil 2 اجرای بازی با رزولوشن فول اچ‌دی و حداکثر تنظیمات به حداقل ۸ گیگابایت حافظه‌ی گرافیکی نیاز دارد. باوجوداین، روی بقیه‌ی سخت‌افزار این کارت برای رسیدن به این رقم می‌توان کاملا حساب بازکرد.

rtx 2060

فرکانس کلاک پایه در RTX 2060 معادل ۱،۳۶۵ مگاهرتز و فرکانس بوست کارت مرجع که انویدیا سرعت را به‌طور پیش‌فرض روی آن تنظیم کرده، ۱،۶۸۰ مگاهرتز است. انویدیا می‌گوید در آزمایشگاه‌های این شرکت امکان اورکلاک این پردازنده گرافیکی تا ۲ گیگاهرتز وجود داشته است. در ادامه‌ی همین مقاله، نگاهی به ظرفیت اورکلاک واقعی این کارت می‌اندازیم که کارشناسان آن را به‌دست آورده‌اند.

استاندارد حافظه‌ی GDDR6 یک گام جلوتر از GDDR5 است. این نوع حافظه‌ی گرافیکی همزمان سطح عملکرد بهتر و مصرف توان کمتری درمقایسه‌با نسل قبلی خود دارد. همان‌طورکه گفته شد، کارت RTX 2060 به ۶ گیگابایت از این نوع حافظه مجهز شده که البته برای آخرین عناوین بازی عدد متوسطی است.

برای افرادی که می‌خواهند اطلاعات بیشتری درباره‌ی فناوری‌های بدیع سری RTX 2000 داشته باشند، باید اضافه کرد Real-time Ray Tracing یا رهگیری پرتو آنی نوعی رندرینگ سه‌بُعدی است که به سیستم اجازه می‌دهد جلوه‌های نور و سایه‌ی واقعی‌تری را به خروجی تصاویر الحاق کند. آنچه این فناوری را ارزشمند می‌سازد، بازتاب و پراکنش نوری بسیار شبیه به جهان واقعی است. در این خروجی، روی هر سطح آینه‌ای مثل آب و فلزات صیقل‌خورده و حتی روی تیغه‌ی درخشنده‌ی شمشیری فولادی بازتاب جهان اطرافتان را با تمام ویژگی‌های آن خواهید داد. عبور پرتو‌های نور منبعی از درونِ اشیای شفاف و شیشه‌ای، جلوه‌های بی‌نظیری ایجاد خواهد کرد که قبلا مشابه آن را ندیده‌اید. ممکن است قسمتی از ساختمانی بلند را در خروجی مانیتور خود نبینید؛ ولی تصویر آینه‌ای آن را با حداکثر جزئیات در برکه‌‌‌ی آب مشرف به آن مشاهده خواهید کرد. بازی نور و سایه با پویایی و واقع‌گرایی هرچه‌بیشتر اجرا خواهد شد.

rtx 2060

البته، اصل رهگیری پرتو فناوری است که قدمتش در فیلم‌های سینمایی به‌حدود ۳۰ سال می‌رسد و در بسیاری از فیلم‌ها، از چنین جلوه‌هایی استفاده می‌شود. خلق چنین تصاویری در فیلم نیازمند رندرکردن فریم‌های آن فیلم روی ده‌ها و حتی صدها کامپیوتر است و رندر هریک از این قاب‌ها به چند دقیقه تا چند ساعت زمان نیاز دارد. حالا تصور کنید قرار است چنین نورپردازی و جلوه‌های درخشانی به‌صورت آنی و در جریان بازی خلق شود که همه‌چیز در لحظه انجام می‌‌شود؛ یعنی تمام حجم نور محیط، حرکت، عبور و برخورد پرتوهای نور با اشیائی با سطوح مختلف، جذب و دفع نور و سایه‌پردازی، همه‌و‌همه هم‌زمان و در آنِ واحد پردازش و رندرشده، بر خروجی مانیتور شما ظاهر شود.

رهگیری پرتو، جلوه‌های بی‌نظیری از عبور و بازتاب و پراکنش نور از سطوح شفاف و آینه‌ای خلق می‌کند که شبیه‌سازی کاملی از جهان واقعی است

پس با فرایندی بسیار پیچیده و نیازمند تکنولوژی پیشرفته طرف هستیم و سری کار‌ت‌های RTX 2000 اولین پردازنده‌های گرافیکی جهان هستند که پای این فناوری‌ها را به بازی‌ها بازمی‌کند. RTX 2060 می‌خواهد پای این فناوری را با قیمت ارزان‌تری به سیستم شما بازکند؛ پس در‌مجموع، کارت درخوراحترامی است. اینکه چقدر در این کار موفق خواهد بود، به زمان و عرضه‌ی بازی‌های بیشتر با پشتیبانی از رهگیری پرتو نیاز دارد. فعلا فقط عنوان موجود Battlefield 5 است و باید با آن بسازیم تا بقیه‌ی عناوین منتشر شود.

فناوری بعدی که درباره‌ی آن باید بیشتر صحبت کنیم، Deep Learning Supersampling یا DLSS است. همان‌طورکه گفتیم DLSS تکنیک آنتی‌آلیاسینگ با استفاده از هوش مصنوعی است که فشار عناوین جدید بازی‌ها بر پردازنده برای پاسخ‌گویی به تقاضای فزاینده‌ی منابع را کاهش می‌دهد. درواقع، این تکنیک خروجی فریم مناسبی با تنظیمات گرافیکی سطح بالا در بازی به‌دست خواهد داد؛ بی‌آنکه بخواهید بهای این خروجی مناسب را با کاهش کیفیت تصویری بازی بپردازید. انویدیا درباره‌ی جزئیات این تکنیک اطلاعات زیادی ارائه نداده؛ ولی به‌طور کلی، در این شیوه با اهرم قراردادن برخی بهینه‌سازی‌های رازآلود و تکنیک‌های Up-Scaling ویژه به‌مثابه‌ی ترفندهای شعبده‌بازی معماری تورینگ طرف هستیم. درحال‌حاضر، به‌جز عنوان Final Fantasy XV آن‌هم فقط در رزولوشن 4K، هیچ‌یک از عناوین دیگر از DLSS پشتیبانی نمی‌کند.

آزمایش عملی روشن‌کردن قابلیت RTX در بازی Battlefield 5 اگرچه جلوه‌های تصویری بازی را به‌خوبی ارتقا می‌دهد و تصاویر فریبنده‌ای به‌نمایش در‌می‌آورد، باعث افتِ میانگین فریم در رزولوشن 1080p و تنظیمات Ultra از ۸۵ به ۵۰ فریم می‌شود.

rtx 2060

افزودن قابلیت DLSS به این بازی احتمالا از تأثیر بار پردازشی رهگیری پرتو بر پردازنده‌ی اصلی می‌کاهد و باعث بازگشت نرخ فریم به همان میزان مطلوب می‌شود؛ ولی هنوز این امکان در بازی فراهم نشده است.

کارت‌های سری RTX 2000 انویدیا اگرچه کارت‌های خیلی سریعی هستند، در‌مقایسه‌با کارت‌های هم‌رده از نسل قبلی، آن‌طورکه انتظار می‌رفت سریع‌تر نیستند یا حداقل درقبال بازی‌های فعلی این‌طور است. انویدیا می‌گوید فناوری این کارت‌ها برای بازی‌های نسل بعدی است. خوب است بدانیم در قیمت‌گذاری سری RTX 20، جهشی در هر کلاس از پردازنده‌ها درمقایسه‌با نسل قبل رخ داده است. RTX 2060 در رده‌ی قیمتی ۳۵۰ دلار قرار است جایگزینی برای GTX 1070 باشد. 2070 در رده‌ی قیمت ۵۰۰ دلار جایگزین 1080 خواهد شد و 2080 جای GTX 1080 Ti را در محدوده‌ی قیمت ۸۰۰ دلار خواهد گرفت. کارت RTX 2080 Ti در رده‌ی قیمتی ۱،۲۰۰ دلاری خود بر Titan XP غلبه خواهد کرد و رقیبی برای کارت ۲،۵۰۰ دلاری Titan RTX از نسل قبل وجود ندارد.

اورکلاک و سنجش کارایی RTX 2060

فرکانس بوست کارت مرجع RTX 2060 بر عدد ۱،۶۸۰ مگاهرتز تنظیم شده  که انویدیا در تنظیم آن بسیار محافظه‌کار بوده است. باوجوداین، آزمایش‌ها نشان می‌دهد سرعت کلاک پردازنده‌ی گرافیکی RTX 2060 در اکثر عناوین جدید بازی، عموما بین ۱،۸۰۰ تا ۱،۸۵۰ مگاهرتز متغیر است. کارشناسان سخت‌افزار توانسته‌اند پردازنده‌ی این کارت را تا سقف ۱۳۰ مگاهرتز بیشتر اورکلاک کنند؛ ولی افزایش نرخ کلاک به ۱۵۰ مگاهرتز باعث ناپایداری می‌شود. درمجموع، باید حداکثر ظرفیت کلاک این کارت را رقمی درحدود ۲،۰۰۰ مگاهرتز دانست. برعکس، حافظه‌ی GDDR6 ظرفیت اورکلاک بیشتری از خود نشان می‌دهد و کارشناسان و اورکلاکرها آن را از ۵۰۰ تا ۷۵۰ مگاهرتز اورکلاک کرده‌اند و نرخ انتقال داده‌ی حافظه‌ی این کارت را تا ۱۵.۵Gbps افزایش داده‌اند.

نتایج بنچمارک این پردازنده‌ی گرافیکی در نرم‌افزار 3Dmark در آزمایش Firestrike در شکل‌های زیر دیده می‌شود. Firestrike آزمایشی ترکیبی از انواع شرایط مختلفی است که ممکن است به پردازنده‌ی گرافیکی حین بازی تحمیل شود و محک خوبی برای سنجش کارت در فشارهای زیاد بازی ازنظر سطح کلی عملکرد و دما و توان مصرفی پردازنده است.

درپایان، پردازنده‌ی گرافیکی RTX 2060 با کسب امتیاز 4262 بسیار بهتر از برادر بزرگ‌ترش GTX 1060 و تقریبا در سطحی برابر با GTX 1070 ظاهر شده است. بااین‌حال، همچنان اختلاف فاحشی با کارت قوی‌تر هم‌خانواده‌‌اش، یعنی RTX 2070 دارد.

در آزمایش توان مصرفی در شرایط فشار کاری حداکثری، این کارت عدد مصرف انرژی ۲۲۰ وات را ثبت کرده که کمی بیشتر از GTX 1070 بوده؛ اما با‌توجه‌به سطح کارایی این کارت عددی پذیرفتنی است. با چنین عددی که در فشار کاری حداکثری روی این کارت به‌دست آمده، بهتر است به منبعی دستِ‌کم ۶۰۰ واتی برای تغذیه‌ی آن فکر کنیم. دمای این پردازنده در سخت‌ترین شرایط کاری به بیش از ۶۶ درجه‌ی سانتی‌گراد نمی‌رسد که از عملکرد قدرتمند فن‌های فوق‌العاده ساکت کارت بررسی‌شده‌‌ی ما حکایت می‌کند.

نتایج زیر در آزمایشگاه‌های PCGamer حین اجرای عناوین متعدد بازی در رزولوشن 1080p و با تنظیمات متوسط به‌دست آمده است. روی یکی از تصاویر گالری کلیک کنید و تصاویر را در اندازه‌ی بزرگ و بزرگ‌نمایی کامل مرورگرتان تماشا کنید.

نتایج اجرای همان عناوین در رزولوشن 1080p و با حداکثر تنظیمات گرافیکی vh در گالری تصاویر زیر مشاهده می‌کنید.

نرخ فریم همان عناوین این‌بار حین اجرا با رزولوشن 1440p و با حداکثر تنظیمات با کارت‌های مختلف در گالری تصاویر زیر دیده می‌شود.

درنهایت& نرخ فریم همین عناوین در رزولوشن 4K با حداکثر تنظیمات گرافیکی در گالری تصاویر زیر ثبت شده است.

در رزولوشن 1080p و سطح متوسط تنظیمات، کارت RTX 2060 با نرخ فریم متوسط ۱۴۴ کمی جلوتر از GTX 1070 Ti و AMD Vega 64 است. بااین‌حال، تفاوت فاحش نتایج با سایر پردازنده‌های گرافیکی رده‌‌بالا مثل 2070 و 2080 و RTX 2080 Ti چشم‌پوشیدنی نیست. 

با حرکت به‌سمت حداکثر تنظیمات گرافیکی در این رزولوشن، متوسط امتیاز کارت تفاوت چندانی نمی‌کند و بازهم عملکرد این کارت درحدود کارت GTX 1070 Ti و Vega 64 است. باوجوداین، همچنان ۱۰ تا ۱۵ درصد عملکرد بهتر آن درمقایسه‌با GTX 1070 را شاهد هستیم؛ کارتی که RTX 2060 قرار است درواقع جایگزین آن شود. در تمام موارد، ۶۰ درصد بهبود عملکرد درمقایسه‌با GTX 1060 دیده می‌شود که به‌لطف افزایش تعداد هسته‌های CUDA و استفاده از حافظه‌های سریع‌تر GDDR6 ممکن شده است.  

در رزولوشن 1440p، یعنی همان رزولوشنی که انویدیا می‌گوید این کارت برای چنین وضوحی ساخته شده، نتایج به‌دست‌آمده‌ی کارت بررسی‌شده‌ی ما نوساناتی دارد. در برخی عناوین، مثل Assassin’s Creed: Odyssey و Assassin‌’s Creed: Origins و نیز Battlefield V، این کارت با پشت‌سر گذاشتن GTX 1070 رقابت تنگاتنگی با کارتی مثل GTX 1070 Ti دارد. در اکثر عناوین، کارت ۶۰۰ دلاری AMD Vega 64 عملکرد نسبتا برابری با کارت بررسی‌شده‌ی ما دارد. متوسط نرخ فریم در این رزولوشن در ۱۷ بازی به‌روز و قدرتمند ۶۳ فریم‌‌برثانیه است که بازهم در سطح عملکرد برابری با GTX 1070 Ti و Vega 64 ای‌ام‌دی قرار دارد. نکته‌ی مهم دیگر این است که در برخی عناوین همچون Assassin’s Creed: Odyssey و Rise of Tomb Raider رسیدن به متوسط نرخ فریم ۶۰ با این سطح تنظیمات ممکن نیست. باوجوداین، شاید بهینه‌سازی‌های کوچک در سیستم‌عامل و تنظیمات گرافیکی این بازی‌ها نتایج را بهبود بخشد. علاوه‌براین، داشتن مانیتورهای مجهز به G-sync و freesync از بُروز اشکالاتی مانند بریدگی تصویر و نابه‌هنجاری‌های گرافیکی دیگر جلوگیری خواهد کرد. 

در رزولوشن 4K با حداکثر تنظیمات این کارت گرافیک در اکثر عناوین، کارت دلخواه گیمرها نیست و اگر منصف باشیم، نباید هم چنین باشد. این کارت بنابر گفته‌ی شرکت سازنده، حین اجرای عناوین بازی با رزولوشن 1440p و با صفحه‌نمایش‌هایی با نرخ تازه‌سازی درخورتوجه، تجربه‌ی بسیار بهتری ایجاد خواهد کرد. به‌طور متوسط، نرخ‌فریم در رزولوشن 4K و حداکثر تنظیمات گرافیکی ۴۰ فریم‌بر‌ثانیه است که در حالت اورکلاک تا ۴۴ فریم افزایش می‌یابد. 

البته کسانی که مانیتور 4K با نرخ تازه‌سازی ۱۴۴ هرتز مجهز به G-sync دارند، قاعدتا نباید به‌دنبال کارت ۳۵۰ دلاری بگردند و انتخاب‌های بهتری مدنظر قرار خواهند داد. GTX 1080 Ti و RTX 2080 و RTX 2080 Ti در این حالت انتخاب‌های مناسب‌تری هستند. گرچه شاید امکان بازی با تنظیمات متوسط رو‌به‌پایین در این رزولوشن با نرخ فریم منطقی‌تری وجود داشته باشد، اصلا راهکار مناسب توصیه‌ای نیست. برای اکثر افراد بازی‌کردن در رزولوشن 4K هدف نیست؛ چون عمدتا برای داشتن نرخ فریم متناسب، به‌ویژه اگر رهگیری پرتو فعال باشد، باید قید خیلی از جزئیات گرافیکی را زد.



خشم عمومی می‌تواند نتایج سازنده‌ای داشته باشد؟

از دیدگاه شما، اعتراض‌ها و خشم مردم علیه بی‌‌عدالتی و ظلم ممکن است شرایط بد جامعه و زندگی اجتماعی را بهتر کند یا فقط به ایجاد وضعیتی آشفته منجر می‌شود؟


بابک ثقفی متولد ۱۳۴۷ در قزوین و فارغ‌التحصیل مهندسی الکترونیک از دانشگاه صنعتی شریف است. وی از سال ۱۳۸۴ فعالیتش را در مجموعه‌ی مادیران با سِمَت مدیرکارخانه آغاز کرد و سپس، به سِمَت قائم‌مقام مدیرعامل و درادامه در سال ۱۳۹۴، به سِمَت مدیرعاملی صنایع ماشین‌های اداری ایران و مهم‌ترین شرکت از مجموعه‌ شرکت‌های گروه مادیران رسید.

بر هیچ‌کس پوشیده نیست که تولیدکنندگان بنابر دلایل مختلف که مهم‌ترینشان مشکلات مربوط‌به انتقال پول و واردات مواداولیه و قطعات است با مشکلات جدی روبه‌رو هستند. برخی از کارخانه‌ها تعطیل و برخی دیگر بسیار کوچک شده‌اند و با حداقل توان مشغول به تولید هستند؛ اما در این وضعیت هم برخی از تولیدکنندگان داخلی هستند که همچنان به تولید ادامه می‌دهند و با دید مثبت به آینده نگاه می‌کنند. در گفت‌وگوی هفته‌ی گذشته با بابک ثقفی، مدیرعامل شرکت صنایع ماشین‌های اداری ایران (مادیران)، به مسائل مختلف ازجمله مشکلات و موانع تولید در کشور و نیز وضعیت فعلی محصولات برندهای مادیران پرداختیم. این مصاحبه زومیت را از دست ندهید.

مدتی بود که از برند ایکس‌ویژن خبری نبود؛ اما اخیرا تبلیغات محیطی زیادی از ایکس‌ویژن در سطح شهر دیده می‌شود. دلیل غیبت ایکس‌ویژن چه بود؟

ما آگاهانه سه سال تبلیغات را صفر کردیم؛ چراکه از یک‌ سو، مادیران را با نام ال‌جی و مانیتور و از سوی دیگر، ایکس‌ویژن را هم در بازار با ست‌تاپ‌باکس می‌شناختند. نمی‌خواستیم ایکس‌ویژن به این شکل در بین کاربران شناخته شود. در زمان ورود ایکس‌ویژن به بازار تلویزیون نیز، اکثر فروش روی تلویزیون‌های کوچک متمرکز بود؛ اما می‌خواستیم ایکس‌ویژن تلویزیون اصلی خانه‌ها باشد. پس، ایکس‌ویژن به‌درستی جایگاه درست و مدنظر ما را نیافته بود. ما دو را پیش رو داشتیم: یا باید نام برند را تغییر می‌دادیم یا تبلیغات برند ایکس‌ویژن را متوقف می‌کردیم تا سبد محصولات ایکس‌ویژن کامل شود و تبلیغات گسترده را از نو شروع کنیم. ما راه دوم را انتخاب کردیم. ما عملا از سال گذشته، به‌آرامی تبلیغات عمومی روی برند ایکس‌ویژن را شروع کردیم. زمانی‌که دو برند نام‌آشنای ایکس‌ویژن و تی‌سی‌ال را دراختیار گرفتیم، موجودی کالای کافی داشتیم و حضورش را در رسانه‌ها افزایش دادیم. مادیران قصد دارد با برند ایکس‌ویژن طیف متنوعی از محصولات لوازم‌خانگی را عرضه کند و شعارش «کالای باارزش نسبت به هزینه‌ی پرداختی» است. در تلویزیون، بیشترین فروش را داریم و در‌حال‌حاضر، اکثر تلویزیون‌های فروخته‌شده‌ی ما ۴۳ اینچ به بالا هستند. این اندازه‌ی تلویزیون نشان می‌دهند که موفق شده‌ایم به سالن پذیرایی مردم راه یافته‌ایم.

بابک ثقفیبابک ثقفی، مدیرعامل شرکت صنایع ماشین‌های اداری ایران

ظاهرا مادیران مشغول ساخت کارخانه‌ای جدید برای تولید لوازم‌خانگی است. در‌این‌باره توضیح می‌دهید؟

ما در‌حال‌ساخت مجتمع تولیدی بسیار بهینه‌ای برای تولید لوازم‌خانگی هستیم و اولین محصولات تولیدی ما به امید خدا در سال ۱۳۹۸ وارد بازار خواهد شد. این مجتمع تولیدی ۸۳،۰۰۰ مترمربع زمین و ۴۲،۰۰۰ مترمربع فضای تولید و ۴،۰۰۰ مترمربع فضای اداری است و مرحله‌ی اول این کارخانه خرداد سال آینده آماده می‌شود. خطوط تولید برای مرحله‌ی اول به ایران رسیده و منتظریم بناها آماده و به‌کار گرفته شوند.

کدام‌یک از لوازم‌خانگی در این کارخانه تولید خواهند شد؟

در مرحله‌ی اول، CKD ماشین لباس‌شویی و SKD یخچال و در مرحله‌ی دوم، CKD یخچال را تولید خواهیم کرد. خطوط تولید مرحله‌ی دوم پاییز سال آینده به ایران خواهد رسید. تکنولوژی مدنظر ما برای تولید یخچال کاملا اروپایی و مدرن است. تولید یخچال پیچیده است و به ماشین‌آلات بسیار وابسته است.

تلویزیون‌های تی‌سی‌ال را نیز در ایران تولید می‌کنید؟

بله، در‌حال‌حاضر هم تلویزیون‌های تی‌سی‌ال را در کارخانه‌ی خودمان تولید می‌کنیم و با وضعیت موجود، به‌زودی لوازم‌خانگی تی‌سی‌ال را نیز در ایران تولید خواهیم کرد.

تحریم‌ها از ورود خطوط تولید و ماشین‌آلات مانع نمی‌شوند؟

تحریم‌ها کار را سخت کرده است؛ اما ما راه عبور از آن را پیدا و مشکلات را حل کرده‌ایم و خطوط تولید به‌موقع وارد کشور خواهند شد. ما خرداد یا تیر سال آینده، کارخانه را بهره‌برداری خواهیم کرد. 

تولید کارخانه را چه زمانی شروع خواهید کرد و چقدر ظرفیت تولید خواهید داشت؟

از همان تیر، تولید آزمایشی در تعداد محدود را شروع می‌کنیم؛ اما نهایتا ظرفیت تولید در هر نوبت را به ۱۵۰،۰۰۰ دستگاه یخچال و ۱۵۰،۰۰۰ دستگاه ماشین لباس‌شویی خواهیم رساند. در مرحله‌ی دوم نیز، تلویزیون‌های ایکس‌ویژن و تی‌سی‌ال را تولید خواهیم کرد. در این کارخانه، صرف‌نظر از نیروهایی که در بخش خدمات و کانال فروش خواهیم داشت، برای ۶۰۰ نفر به‌صورت مستقیم شغل ایجاد خواهیم کرد. 

طی هفته‌های اخیر، با بسیاری از تولیدکنندگان در حوزه‌های مختلف صحبت کردم و اکثر آن‌ها ناراحت و ناامید به‌نظر می‌رسند؛ اما شما این‌طور به‌نظر نمی‌رسید. دلیل این امیدواری چیست؟

من شکافی بین شرکت‌ها می‌بینیم. برخی از شرکت‌ها به‌هم‌ریخته هستند و برخی دیگر با انرژی در‌حال‌کار. این موضوع به این وابسته است که شرکت‌ها چقدر برای شرایط فعلی آماده بودند. آذر۱۳۹۶ و هنگام برنامه‌ریزی برای سال ۱۳۹۷، دو اتفاق مهم را در نظر گرفتیم: جام جهانی و تحریم‌های احتمالی. برای انجام هر کاری، حداقل از ۶ ماه قبل باید برنامه‌ریزی کنیم. هر دوِ این اتفاق‌ها به این معنی بودند که باید حجم تولید و سفارش‌های خود را افزایش دهیم و این کار را کردیم و نتیجه‌ی آن باعث شد از ابتدای امسال، هیچ‌وقت تولید و عرضه را متوقف نکنیم. ازنظر میزان فروش نیز ۴۰ درصد افزایش داشتیم. یکی از دلایل افزایش فروش ما هم شاید کمبود کالای شرکت‌های دیگر در بازار باشد؛ اما این، یعنی ما برنامه‌ریزی بهتری کرده‌ایم. 

بابک ثقفی مدیرعامل مادیران

درواقع شما باور داریدبه‌هم‌ریختگی و مشکلاتی که برخی از تولیدکنندگان با آن مواجهه شده‌اند، بیشتر به تصمیم‌های نابجای آن‌ها بستگی دارد؟

این که گفته می‌شود شرکت‌ها به‌هم‌ریخته هستند، هم درست است و هم نادرست. این موضوع به این بستگی دارد که چطور برنامه‌ریزی کرده باشند. این موضوع برای سال آینده هم صادق است. تصور می‌کنم سال آینده هم سال موفقی برای مادیران خواهد بود.

چه زمانی تصمیم گرفتید کارخانه راه‌اندازی کنید؟ شروع تحریم شما را از این تصمیم منصرف نکرد؟

خط‌تولید را قبل از تحریم‌ها برنامه‌ریزی کردیم و زمین را قبل از تحریم‌ها تحویل گرفتیم. وقتی ترامپ تحریم‌ها را آغاز کرد، مشغول خاک‌برداری بودیم؛ اما می‌گویند آب می‌گردد و مسیرش را پیدا می‌کند. ما هم راه‌های عبور از تحریم‌ها را پیدا می‌کنیم. 

شما اشاره کردید در‌حال‌حاضر، مشکلی بابت تولید ندارید؛ اما نمی‌توان منکر مشکلات موجود در زمینه‌ی تولید، بحث تأمین مواداولیه، واردات و انتقال پول شد. این‌ها چقدر روی تولید مادیران در آینده تاثیر خواهند گذاشت؟

باید واقعیت فضای کسب‌وکار ایران را پذیرفت و با برنامه‌ریزی صحیح در همین وضعیت هم می‌توان موفق شد

قطعا به مشکل برخواهیم خورد؛ اما نه مشکلاتی که نتوانیم حل کنیم! از ابتدای سال تاکنون، وزارت صنایع ۳۰ تا ۴۰ بخشنامه صادر کرده است: این کالا ممنوع است و دیگری آزاد و مدام این‌ تصمیم‌ها تغییر کردند. برایم مثال، اخیرا اعلام کردند ثبت سفارش از تهران به استان‌ها تغییر کرد؛ اما استان‌ها اصلا آمادگی پذیرش این موضوع را نداشتند و همه‌ی این‌ها برایمان مشکل ایجاد می‌کنند. درواقع، علاوه‌بر مشکلات خارجی، مشکلات داخلی هم داریم. حالا این پرسش مطرح می‌شود: «چگونه باید با این مشکلات روبه‌رو شویم؟» این واقعیتِ فضای کسب‌وکار ایران است و باید هر شرکتی براساس نوع تجارتش راه‌حل‌های خود را داشته باشد. مادیران تا‌به‌امروز، راه‌حل‌های خود را داشته و این راه‌حل‌ها کار کرده‌اند. اگر مسائلی درحد کلان پیش بیاید که خارج از اختیارات ما باشد، دیگر از کسی کاری برنخواهد آمد. بااین‌حال، وقتی در جلسه‌ها می‌بینیم نمایندگان برخی از شرکت‌ها بسیار غمگین و برخی باانرژی به‌نظر می‌رسند، همان شکاف اشاره‌شده را می‌بینیم. مادیران، تنها شرکتی نیست که این وضعیت را دارد و خیلی از شرکت‌ها وضعیتی بهتر از مادیران دارند و این، یعنی در همین وضعیت هم می‌توان موفق بود.

در این وضعیت، دولت باید چه کار کند؟

شرکت‌هایی که با یک تأمین‌کننده کار می‌کردند، امروز غمگین هستند

طبیعتا دولت باید ببینید برای تولیدکنندگانی که چندصد کارمند دارند، باید چه کار کند؟ خوشبختانه تابه‌حال، این اتفاق برای خیلی از شرکت‌های تولیدکننده‌ی ایرانی افتاده است. برای نمونه، ارز را واردکننده نتوانسته دریافت کند؛ اما دولت از تولیدکننده برای واردات قطعات یا مواداولیه حمایت کرده و ارز را به آن‌ها تعلق داده است. باوجوداین، اینکه با تأمین‌کننده‌ی قطعات یا مواداولیه‌ی خود در خارج به مشکل برخورد کرده‌اید، تقصیر دولت نیست و به این بستگی دارد که با چند شرکت تأمین‌کننده درارتباط بوده‌اید. اگر یک شرکت تأمین‌کننده داشته باشید و آن‌هم به‌دلیل تحریم‌ها قطعات موردنیازتان را تأمین نکند، به‌مشکل برمی‌خورید. ما همیشه با چند شرکت تأمین‌کننده کار می‌کنیم تا مثلا اگر از ۵ تأمین‌کننده، ۳ شرکت هم با ما کار نکنند، بازهم دو شرکت تأمین‌کننده باقی بماند. اگر ما هم با یک شرکت تأمین‌کننده کار می‌کردیم، طبیعتا باید الآن هم غمگین می‌بودیم.

مسعود یوسف نژاد

دولت مدتی است از چتر حمایتی بر تولید صحبت می‌کند. این موضوع تا چه حد عملی شده است؟

در اکثر شرایط، دولت از تولیدکننده حمایت کرده است

دولت مجموعه‌ای از افراد و تصمیم‌گیرندگان هستند که باید تصمیمی بگیرند که از ۱۰۰ به آن‌ها نمره‌ی میانگین ۶۰ می‌دهم. من رفتار دولت را خیلی‌‌وقت‌ها حمایتی دیدم. اتفاقاتی هم افتاده است؛ مثلا زمانی‌که بحث خروج ارز مطرح شد، چندین شرکت را صدا زدند تا توضیح دهند ارز را چه کرده‌اند. برخی ارز را دریافت کرده‌ بودند و کالا وارد نکردند یا گران‌ فروخته بودند. خب، آن‌ها به‌مشکل برخوردند؛ اما ما توضیح دادیم و نشان دادیم که ارز دریافتی را به محصول تبدیل و به بازار عرضه کرده‌‌ایم و هرروز فروش داشته‌ایم. گفتند شما مشکل ندارید و ادامه دهید. فروش ما همچنان تا شهریور سال آینده ادامه خواهد داشت. فکر می‌کنم ۸ ماه فروش بی‌وقفه در وضعیت فعلی بازار ایران عالی باشد.

حالا، فکر می‌کنید دولت باید چه کار کند وضعیت فعلی برای تولیدکننده بهتر شود؟

فکر می‌کنم وضعیت فعلی بازار ایران به‌شکلی است که باید مسکّن دریافت کند و وقت جراحی نیست و وقت تصمیم‌گیری‌های خیلی بزرگ نیست. در فضای تثبیت‌شده، ما باید تصمیم بزرگ بگیریم؛ اما در‌حال‌حاضر، فکر می‌کنم دولت حداکثر توانش را به‌کار گرفته است. در همین وضعیت، برخی از تولیدکنندگان دچار مشکلات جدی شده‌اند؛ مثلا تنها تأمین‌کننده‌ی آن‌ها قطع همکاری کرده و مقصر این موضوع را دولت می‌دانند. بااین‌حال، باید بدانید در ایران کار می‌کنیم و نباید به یک تأمین‌کننده وابسته باشیم. همیشه ممکن است بنابر دلایل مختلفی تأمین‌کننده با ما قطع همکاری کند و باید برای چنین وضعیتی آماده باشیم. دولت در این مشکلات نقش دارد؛ اما مقصر اصلی نیست. 

دولت به افراد لایه‌ی میانی خود بیشتر اعتماد کند و در تصمیم‌گیری‌ها از آن‌ها مشورت بگیرد

از دیدگاه من، دولت باید به افراد لایه‌ی میانی‌اش بیشتر اعتماد کند. در رفت‌و‌آمدهایم در سازمان‌های دولتی، متوجه شدم افراد توانمند بسیاری در لایه‌ی میانی این سازمان‌ها مشغول‌به‌کار هستند و فکر می‌کنم دولت باید از این افراد در تصمیم‌گیری‌هایش بیشتر کمک بگیرد. مخصوصا در وضعیتی که شخص جدیدی وارد یکی از این بخش‌ها می‌شود، هرچقدر هم توانا باشد، ممکن است تصمیم‌های اشتباه بگیرد. به‌همین‌دلیل، باید از این افراد لایه‌ی میانی در تصمیم‌گیری‌ها استفاده کنیم. 

برگردیم عقب. مادیران در بازه‌ی طولانی، بر تولید مانیتور و محصولات پی‌سی تمرکز داشت؛ اما رفته‌رفته بازار پی‌سی کوچک شد و بسیاری از شرکت‌های داخلی و حتی خارجی به‌دلیل مهاجرت‌نکردن به بازارهای دیگر، یا از بین رفتند یا بسیار کوچک شدند. مادیران چگونه توانست این انتقال را مدیریت کند؟

شرکت‌هایی که در زمان درست تصمیم صحیح نگیرند، دچار مشکل می‌شوند

سال ۱۳۸۵ یا ۱۳۸۶، ایکس‌ویژن را با کالای تلویزیون معرفی کردیم. تا وقتی منحنی یادگیری خود را سپری کنیم، تأمین‌کنندگان را بشناسیم، مشکلات تولید را متوجه شویم و به‌طور کلی محصول در شرکت جا بیفتد، سه‌چهار سال طول کشید و این موضوع طبیعی بود. سال ۱۳۸۶، حداکثر فروش مانیتور را داشتیم و سهم درخورتوجهی از بازار را نیز دراختیارمان داشتیم. منتظر نماندیم تا فروش مانیتور به ۱۰۰،۰۰۰ دستگاه برسد و آن‌وقت به فکر محصول دیگر باشیم. اگر ما هم دیر اقدام می‌کردیم، قطعا به‌مشکل برمی‌خوردیم. برای ما تلویزیون انتخاب طبیعی بود و همه‌ی فناوری‌های تولید تلویزیون را دراختیار داشتیم و فقط برند آن را نداشتیم. تصمیمی که آن زمان به‌درستی گرفته شد تا برند خود را داشته باشیم و وابسته نباشیم. این تصمیم بسیار درست بود. شرکت‌هایی که در زمان درست تصمیم صحیح نگیریند، دچار مشکل می‌شوند. ما یک نظریه در شرکت داریم که می‌گوید: «باید حداقل سه محصول مطمئن داشته باشیم». شرکت نباید روی یک محصول سوار باشد. الآن لباس‌شویی و یخچال و تلویزیون داریم. اگر می‌خواستیم چند سال آینده را نیز فقط روی تلویزیون متمرکز باشیم، حتما به‌مشکل برمی‌خوردیم. این روندی است که همه‌ی شرکت‌ها به‌سمت آن حرکت می‌کنند. به‌عنوان مثال، TCL قبلا فقط تلویزیون تولید می‌کرده؛ اما حالا وارد حوزه‌ی لوازم‌خانگی هم شده است. بعضی از شرکت‌ها، مانند هایر نیز قبلا لوازم‌خانگی تولید می‌کرد و حالا تلویزیون هم تولید می‌کند. سه‌پایه اگر یک پایه کم داشته باشد، نمی‌توانید روی آن بنشینید. باید حداقل سه پایه داشته باشد، اگر چهار پایه داشته باشد، چه بهتر!

مادیران

چند سال پیش، تغییراتی در بخش خدمات داشتید. مادیران درزمینه‌ی خدمات خوش‌نام است. تغییر و تحولات در چه راستایی اعمال شدند؟

 تصمیم گرفتیم خدمات را براساس شرکت‌ها تقسیم کنیم؛ یعنی مرکز و صنایع هرکدام خدمات مستقلش را داشته باشند. پیش‌تر، شرکت خدمات محصولات هر دو مجموعه را فارغ از این مسئله برعهده داشت که محصول کدام شرکت است. البته در‌حال‌حاضر، مشتریان این تفاوت را هیچ‌وقت احساس نمی‌کنند؛ چراکه مکان یکسانی برای خدمات داریم؛ اما هرکدام مدیرعامل خود را دارند. همچنین، ۷۶۰ نماینده‌ی خدمات داریم و خود ما بیشتر آموزش و تأمین قطعه را برعهده داریم. خوشبختانه هنوزهم خدمات در گزارش‌های داخلی‌مان، سطح کیفی خدمات همچنان راضی‌کننده‌ای است.

در وب‌سایت شما، محصولی به‌نام «کی‌سبز» وجود دارد که ظاهرا مربوط به محیط‌زیست است؟ دراین‌باره توضیح می‌دهید؟

ما یک کارخانه‌ی تولید پلاستیک داریم که مستقل عمل می‌کند. چند وقت پیش، تصمیم گرفتیم محصولات جدید با رویکرد محیط‌زیستی تولید کنیم. همچنین در دو سه ماه آینده، محصول دیگری عرضه می‌شود. «کی‌سبز» در‌واقع کیسه‌های تجزیه‌پذیری هستند که با ترکیب پلیمرهای مرسوم و نشاسته تولید می‌شوند. فناوری تولید این کیسه‌ها نیز کاملا ایرانی است و این فناوری را از یکی از شرکت‌های ایرانی خریده‌ایم.

شرکت‌های بزرگ دنیا روی استارتاپ‌های مرتبط‌با حوزه‌ی فعالیتشان سرمایه‌گذاری می‌کنند. آیا مادیران نیز چنین رویکردی دارد؟

درحال‌حاضر، فضا و زمان درستی برای چنین سرمایه‌گذاری نیست. همیشه به چنین فعالیت‌های نگاه می‌کنیم؛ اما فعلا فضا را مناسب سرمایه‌گذاری این‌چنینی نمی‌بینیم. افزون‌براین، ترجیح می‌دهیم در جایی سرمایه‌گذاری کنیم که کنترل کامل روی آن داشته باشیم. الآن زمان مناسبی برای تکه‌تکه‌کردن سرمایه و سرمایه‌گذاری روی بخش‌های مختلف نیست. 

پس، ترجیح می‌دهید به‌جای سرمایه‌گذاری روی استارتاپ‌ها، روی کسب‌وکار خودتان سرمایه‌گذاری کنید؟

سرمایه‌گذاری اخیر ما روی تولید لوازم‌خانگی ۱۵۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ تومان است. با این مبلغ می‌توانستیم روی چندین استارتاپ ۳،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ تا ۵،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ سرمایه‌گذاری کنیم؛ اما ترجیح می‌دهیم هسته‌ی شرکتمان را بزرگ‌تر کنیم و کنترل کامل سرمایه‌گذاری‌مان را داشته باشیم. 

درباره‌ی ورود به بورس و تأثیرش روی کسب‌وکار مادیران کمی صحبت کنیم.

آماری بین شرکت‌های دنیا، مخصوصا در خاورمیانه، درباره‌ی شرکت‌های خانوادگی وجود دارد. این آمار می‌گوید اکثر شرکت‌هایی که خانوادگی مدیریت می‌شوند، پس از یکی دو نسل، از بین می‌روند. بااین‌حال، شرکت‌هایی از بین نمی‌روند که وارد بورس شده‌اند و مدیریت از سهام‌داران مستقل شود. ازآنجاکه بنیان‌گذاران مادیران مایل‌اند برندشان باقی بماند، تصمیم گرفتند وارد بورس شوند. این اولین دلیلی بود که وارد بورس شدیم. از دو سال پیش که جایگاه مناسب‌تری در بازار پیدا کردیم و دیدیم تنوع محصولاتمان بیشتر شده، تصمیم گرفتیم هم‌زمان وارد بورس شویم تا سرمایه‌ی بیشتری به‌دست آوریم. 

چقدر تأثیر آن را مثبت می‌دانید و چقدر راضی هستید؟

بسیار راضی هستیم. روز اول ۳۰۲،۳۰۰ نفر سهام مادیران را خریدند. جدای از سرمایه‌ای که جمع شد، بیش از ۳۰۰،۰۰۰ نفر حالا سهام‌دار مادیران بودند و شاید به‌تازگی با مادیران آشنا شدند و شرکت را به دوستان خود معرفی کردند. این خود تبلیغ هم به‌حساب می‌آید، مگر نه!

مدیرعامل مادیران

درکنار ایکس‌ویژن، تی‌سی‌ال را نیز خواهید داشت؟

تصور می‌کنم فروش تلویزیون‌های تی‌سی‌ال از ال‌جی سبقت خواهد گرفت

همیشه دو برند تلویزیون را کنارهم داشته‌ایم. پیش از این، شارپ بود؛ ولی با پستی‌و‌بلندی‌هایی که تجربه کرد و نهایتا، فاکس‌کان آن را تصاحب کرد. به‌همین‌دلیل، ۴ سال پیش متوجه شدیم نمی‌توانیم با شارپ موفق شویم و خرید از شارپ را متوقف کردیم. ازآنجاکه استراتژی ما بود که همیشه درکنار ایکس‌ویژن، برند معتبر خارجی نیز در سبد کالاهایمان داشته باشیم، به‌سراغ TCL رفتیم. تی‌سی‌ال بعد از سامسونگ و ال‌جی، سومین تولیدکننده‌ی بزرگ تلویزیون در دنیا است. تصور می‌کنم سال آینده، تی‌سی‌ال ازنظر تعداد فروش از ال‌جی سبقت خواهد گرفت. قرارداد با چنین شرکتی برایمان بسیار مهم بود؛ چرا که دسترسی به تکنولوژی روز دنیا را فراهم می‌کرد.

ال‌جی و سامسونگ نمایندگان خود را در ایران داشتند؛ بنابراین، طبیعتا باید به‌دنبال شرکت سوم می‌رفتیم. خودِ تی‌سی‌ال نیز از سه سال پیش، تولید لوازم‌خانگی را آزمایشی شروع کرد و با استقبال مشتریان مواجه شد. ورود تی‌سی‌ال به حوزه‌ی لوازم‌خانگی برایمان خیلی مهم است؛ چراکه ما و تی‌سی‌ال هم‌مسیر هستیم و هر دو از تولید تلویزیون شروع کردیم و درادامه، وارد حوزه‌ی تولید لوازم‌خانگی شدیم.

تولید ایران بیشتر CKD است و اکثر بخش‌های محصول وارد می‌شود. این درحالی است که برخی باور دارند باید کل محصول در ایران تولید شود. در‌این‌باره چه فکر می‌کنید؟

من کالاها را دو دسته می‌کنم: کالاهای های‌تک و کالاهایی که های‌تک کمتر در آن‌ها دخیل است. برای مثال، تلویزیون کالایی های‌تک است و در دنیا، فقط ۵ شرکت بزرگ پنل تلویزیون تولید می‌کنند و باقی تولیدکنندگان تلویزیون، پنل موردنیاز خود را از این شرکت‌ها تأمین می‌کنند. به‌عنوان مثال، شرکتی ترکیه‌ای می‌شناسم و از نزدیک از شرکت آن‌ها بازدید کرده‌ام. این شرکت در ماه ۱۲،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه تلویزیون تولید می‌کند. این‌ها دقیقا فرایند تولیدشان شبیه به ما است. پنل را از یکی از این پنج تأمین‌کننده تهیه می‌کنند و قطعات الکترونیکی نیز به‌همین‌ترتیب از چند شرکت در دنیا، عموما چینی یا تایوانی، تهیه می‌شوند. همین شرکت ترکیه‌ای با فروش ۱۲،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه تلویزیون، ۵۰۰،۰۰۰،۰۰۰ تا ۶۰۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار ارزش‌افزوده‌ی داخلی برای کشورش ایجاد می‌کند. بازار ترکیه که ۱۲،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه ظرفیت ندارد؛ ازاین‌رو، ۲،۵۰۰،۰۰۰ تا ۳،۰۰۰،۰۰۰ دستگاه تلویزیون در ترکیه فروخته می‌شود و بقیه به دیگر کشورها صادر می‌شود. پس در های‌تک، همین امر کار و ارزش‌افزوده ایجاد می‌کند. حالا، پرسش این است: «این کار را انجام دهیم یا تولید نکنیم و منتظر بمانیم کل محصول را در کشور تولید کنیم؟» پاسخ روشن است: باید انجام دهیم؛ چون کاری است که همه‌ی دنیا انجام می‌دهند. 

در محصولاتی مانند لوازم‌خانگی، کمتر های‌تک درگیر است. در داخل می‌توانیم بسیاری از بخش‌های لوازم‌خانگی را تولید کنیم و این فقط مربوط به مواداولیه نیست. اتفاقا برخی از مواداولیه موردنیاز تولید لوازم‌خانگی را در داخل نداریم؛ اما صنایع دیگری مانند صنایع قالب‌سازی می‌توانند به تولید لوازم‌خانگی کمک کنند. تولید قطعات موردنیاز در لوازم‌خانگی برخلاف تولید پنل تلویزیون، به سرمایه‌گذاری هنگفتی نیاز ندارد و می‌توانیم در داخل آن‌ها را تولید کنیم. درواقع، عمق تولید تلویزیون کمتر و در لوازم‌خانگی بیشتر است و طبیعتا در تولید لوازم‌خانگی، شغل و ارزش‌افزوده‌ی بیشتری می‌توانیم ایجاد کنیم؛ اما باید هر دو را تولید کنیم. 

قرار نیست تمام قطعات هر محصول را خودمان در ایران تولید کنیم

حال اگر بپرسید: «چه زمانی می‌توانیم پنل تلویزیون تولید کنیم؟» جواب این است: «اصلا نباید این کار را بکنیم؛ بلکه باید بتوانیم تیراژ تولید را افزایش و قیمت تمام‌شده را کاهش دهیم و کالا را به کشورهای دیگر صادر و ارزش آفرینی کنیم». همان شرکتی که مثال زدم، در‌حال‌حاضر، ۲۰،۰۰۰ نفر کارمند دارد. تمام شرکت‌های لوازم‌خانگی ایران ۲۰،۰۰۰ نفر کارمند ندارند. وقتی چنین ظرفیتی در همسایگی ما وجود دارد؛ پس، ما هم می‌توانیم. من فناوری ساخت آن‌ها را از نزدیک دیده‌ام. تمام فناوری‌های آن‌ها را ما هم در مادیران داریم. 

بعضی این باور اشتباه را دارند که حتی پیچ یک دستگاه نیز در داخل باید تولید شود

دولت باید به تولیدکنندگان بگوید به کدام صنعت وارد شوید تا ارزش‌ بیشتری بیافرینید. برای مثال، بگوید در صنعت پوشاک باید قوی شویم، مثل کاری که ترکیه چند سال پیش کرد و بخش خصوصی را به‌سمت تولید پوشاک هدایت کرد و جواب هم گرفت. این بدین‌‌معنی نیست که خودِ دولت در‌این‌زمینه سرمایه‌گذاری کند؛ بلکه فقط باید سرمایه‌گذارهای بخش خصوصی به این سمت هدایت شوند. سرمایه‌گذاران در ایران براساس احساسات و تحقیقات و تجربیاتشان وارد صنایع مختلف می‌شوند. بااین‌حال، اگر دولت بگوید روی حوزه‌ی خاصی سرمایه‌گذاری کنید و هم‌زمان بسترسازی لازم را فراهم کند، آن‌وقت موفق خواهیم شد. دولت این جهت‌دهی را انجام نمی‌دهد و درمقابل، برخی تصور می‌کنند باید حتی پیچ یک دستگاه نیز در داخل تولید شود. ۵۰ سال پیش، به‌همین‌شکل بوده است. من از یکی از کارخانه‌های تولید یخچال در کشور بازدید کردم که عمق ساخت داخل آن عجیب‌وغریب بود. باوجوداین، الآن بدین‌شکل نیست. قرار نیست تمام قطعات یک محصول در داخل کارخانه تولید شوند.

شاید این نگاه به‌دلیل تحریم‌ها شکل گرفته، این‌طور نیست؟

البته، این نگاه اشتباه در همه‌ی افراد دولت نیست و فقط برخی این باور را دارند. 


مریخ‌نورد آپورچونیتی پس از بالا رفتن از دهانه‌ی یک گودال مریخی به چشم‌انداز بی‌سابقه‌ای از این سیاره رسید. یک گودال شهاب‌سنگی وسیع از سنگ‌های آتشفشانی و اکسید آهن که تا فاصله‌ی ۲۴۰۰ کیلومتر توسعه یافته است و با کوهستان‌های ناهموار زیر یک آسمان نارنجی و تاریک احاطه شده است.

آپورچونیتی چند ماه پس از فرود به علائمی از آب مایع لابه‌لای سنگ‌های مریخ دست یافت. براساس این شواهد، در گذشته‌ای دور شرایط حیات روی مریخ فراهم بوده است. اشلی استروپ، مهندس هدایت فضاپیما به گودال ایندور در اوت ۲۰۱۱ این چشم‌انداز را این‌گونه توصیف می‌کند:

این چشم‌انداز، شگفت‌انگیزترین و چشم‌گیرترین چشم‌اندازی است که تاکنون دیده‌ام.

اگرچه او صدها میلیون کیلومتر دورتر، در بخش کنترل مأموریت نشسته بود اما در آن لحظه احساس فضانوردی را داشت که روی مریخ قدم می‌زند. مأموریت آپورچونیتی به او و همکاران او اجازه داد دنیای جدیدی را تجربه کنند. این مأموریت تاریخی که به علائمی از حیات کهن و آب روی سیاره‌ی مریخ دست یافت، درک همه از این سیاره راتغییر داد و به نقل از ناسا در روز چهارشنبه، مأموریت آن پس از ۱۵  سال به پایان رسید.

آپورچونیتی

دلیل اعلام پایان مأموریت، نقص سیستم بر اثر اتلاف توان در یک طوفان گردوغبار مریخی بوده است که این مریخ‌نورد را تابستان گذشته زیر گردوغبار فرو برد. به‌گفته‌ی جان کالاس، مدیر پروژه‌ی مأموریت:

خداحافظی با این پروژه بسیار ناراحت‌کننده است؛ ولی این پروژه ۱۵ سال ماجراجویی خارق‌العاده و به‌یادماندنی را از خود به‌جای گذاشت.

مقاله‌های مرتبط:

مأموریت آپورچونیتی تنها برای ۹۰ روز طراحی شده بود اما تقریبا به اندازه‌ی ۵۰۰۰ روز مریخی دوام آورد (یک روز مریخی تنها ۳۹ دقیقه بیشتر از یک روز زمینی است). آپورچونیتی در این مأموریت مسافت بیش از ۴۵ کیلومتر را طی کرد (دو رکورد برای ناسا). طبق پیش‌بینی کالاس:

مدت زیادی طول خواهد کشید تا مأموریت‌های دیگر از نظر زمان و طی فاصله روی یک سیاره‌ی دیگر، به چنین رکوردی برسند

معجزه‌ای فراتر از انتظار

تا قبل از سال ۲۰۰۰، یعنی زمانی‌که ناسا برنامه‌ی بلندپروازانه‌ی خود برای مأموریت MER (آپورچونیتی) اعلام کرد، تنها سه فضاپیما موفق به انجام عملیات روی سیاره‌ی سرخ شده بودند.

از میان این فضاپیماها، مریخ‌نورد کوچک سوجورنر (که یکی از مأموریت‌های جانبی Pathfinder) نتوانست بیش از ۱۰۰ متر را روی این سیاره طی کند و کمتر از سه ماه دوام آورد.

تصاویر بازگشتی این کاوشگرها شفاف و واضح نبودند. اگرچه آن زمان هم دانشمندان نسبت به یافتن حیات روی مریخ شک داشتند اما براساس بررسی‌های اولیه، هیچ آب مایعی روی سطح مریخ کشف نشده بود، جو آن رقیق و نور و روشنایی روز هم اندک بود.

در این مرحله، تقریبا دوسوم مأموریت‌های مریخ به شیوه‌ای خجالت‌آور و پرهزینه شکست خوردند. تنها در سال ۱۹۹۹، نبود یک خط کد کامپیوتر و اختلال در یک مدارپیما و دو مریخ‌نورد، ۲۰۰ میلیون دلار خسارت بر ناسا تحمیل کرد.

عکس آپورچونیتی از مریخ

اد ویلر یکی از پژوهشگرهای ناسا این خطاها و شکست‌ها را دعوت به بیداری می‌خواند. ناسا به مدت سال‌ها، به‌دنبال یک استراتژی اکتشافی بهتر، سریع‌تر و ارزان‌تر، بودجه‌ی کمی را به مأموریت‌های متعدد فضایی اختصاص داده بود. اما حالا منتقدین با زیرسوال بردن برنامه‌های مریخ این سؤال را مطرح می‌کنند که چه عاملی این سیاره‌ی متروک را ارزشمند و شایسته‌ی توجه می‌سازد؟ ناسا به اندازه‌ی ۸۰۰ میلیون دلار برای رسیدن به پاسخ هزینه کرده است.

مریخ‌نورد آپورچونیتی رکورد طولانی‌ترین مأموریت و بیشترین مسافت طی شده را شکست

پس از شکست‌های پی‌درپی ناسا، استیو اسکویرس، دانشمند دانشگاه کرنل یک تماس غیرمنتظره از سوی ناسا دریافت کرد. او قبلا طرحی را برای ارسال یک کاوشگر روباتیک به مریخ پیشنهاد کرده بود. ناسا هم با این تماس به‌دنبال اجرایی کردن این برنامه تا سال ۲۰۰۳ بود. اسکویرس می‌گوید:

از زمانی‌که ناسا این طرح را پذیرفت تا زمان پرتاب در فلوریدا تنها ۳۴ ماه وقت داشتیم. همه به من می‌گویند، دوام آوردن یک مریخ‌نورد تا این مدت مانند یک معجزه است.

طرح جدید شامل قرار دادن واسطه‌هایی روی دو مریخ‌نورد به نام اسپیریت و آپورچونیتی بود، این واسطه‌ها توسط اسکویرس و همکاران او ساخته شده بودند. عملیات ساخت این ربات‌ها بسیار پیچیده شد.

 در طول پیاده‌سازی، ابعاد ربات‌ها تغییر کرد، تست چتر نجات با مشکل روبه‌رو شد و پرتاب‌ها به‌دلیل هوای بد و خطای باتری به تأخیر افتادند. اسکوریس به خوبی به یاد دارد که در بعدازظهر تابستانی ۲۰۰۳ و پس از پرتاب دشوار این فضاپیما، برای آزاد کردن ذهن خود در ساحل نزدیک به Cape Cavaveral قدم می‌زد.

مریخ از زمین مانند یک نقطه‌ی سرخ کوچک به نظر می‌رسید. اسکویرس می‌گوید حتی تصور رسیدن مریخ‌نوردها به آن نقطه هم شگفت‌انگیز و سخت بود زیرا این سیاره تا آن زمان، مقصدی دست‌نیافتنی و غیرممکن بود.

رسیدن به مقصد

آپورچونیتی در تاریخ ۷ ژوئیه ۲۰۰۳، با یک موشک Delta II، در فاصله‌ی سه هفته پس از همزاد خود، اسپریت، به فضا پرتاب شد. این سفر بی‌حادثه بود و درست هفت ماه بد در تاریخ ۲۵ ژانویه‌ی ۲۰۰۴، آپورچونیتی آماده‌ی فرود بر منطقه‌ی Meridiani Planum بود که یک سرزمین پر از حفره و گودال در نیم‌کره‌جنوبی مریخ است. اسکویرس می‌گوید:

هنگام فرود در اتاق کنترل نشسته بودم جایی که فکر می‌کنم برخلاف اسمش، هیچ کنترلی نداشتم.

 مدت‌زمان لازم برای رسیدن سیگنال‌های نور به زمین پس از طی مسافت صدها میلیون کیلومتر، یازده دقیقه است به همین دلیل واحد کنترل زمین یازده دقیقه دیرتر از فرود آپورچونیتی روی سطح مریخ مطلع شد.

هدایت مریخ‌نورد MER(آپورچونیتی) وحشتناک و دشوار بود. این فضاپیما شش دقیقه پس از ورود به جو رقیق کربن‌دی اکسیدی مریخ، باید سرعت خود را از ۱۹ هزار کیلومتر بر ساعت به صفر می‌رسانید. قبل از برخورد به سطح مریخ، باز شدن کیسه‌های هوای اطراف فضاپیما، فرود امن و موفق آن را روی سطح سیاره‌ی سرخ تضمین کردند.

در یک لحظه اتصال رادیویی فضاپیما قطع شد؛ و پس از یک وقفه، سیگنال‌ها مجددا روی صفحه‌ی نمایش راب‌ منینگ، مدیر فرود فضاپیما ظاهر شدند. او درحالی‌که راحت به صندلی خود تکیه داده بود گفت:

همگی توجه کنید، حالا ما روی مریخ هستیم!

ابیگل فرامن، دانشمند سیاره‌ای در آن زمان شانزده سال داشت و به‌عنوان بخشی از یک برنامه‌ی اجتماعی سیاره‌ای برای دانش‌آموزان دبیرستان به ناسا رفته بود. او جزییات آن شب را به خوبی به خاطر دارد:

تصاویر دریافتی از آپورچونیتی به قدری واضح و شفاف بودند که گویی احساس می‌کرد خود به مریخ رفته و آن را لمس کرده است. با رسیدن به یافته‌های بیشتر، فریاد شادی بین اعضای تیم بالا گرفت. لایه‌های سنگ بستر مریخ، سرنخ‌هایی در مورد تاریخچه‌ی زمین‌شناسی مریخ از میلیاردها سال پیش را نمایش می‌دادند. فرامن می‌گوید:

من آن زمان متوجه شدم که می‌خواهم عضوی از این افرادی باشم که بالا و پایین می‌پرند و خوشحالی می‌کنند. دوست داشتم معنای آن تصاویر را درک کنم.

فرامن پس از این مشاهده به کالج فیزیک و زمین‌شناسی رفت و سپس مدرک دکترای خود در علوم سیاره‌ای را دریافت کرد. او از سال ۲۰۱۶ به‌عنوان دانشمند جانشین مأموریت آپورچونیتی مشغول به کار شده است.

گودال مریخی

اکتشافات ۱۵ ساله

آپورچونیتی دو ماه پس از رسیدن به سیاره‌ی سرخ، به اولین دستاورد بزرگ خود رسید. برآمدگی لایه‌داری که این مریخ‌نورد روی آن فرود آمده بود، شواهدی از جریان آب در سنگ‌ها را در خود داشت: کریستال‌ها، ترکیب‌های سولفوری، اجرام بیضی‌شکل کوچک که دانشمندان به بلوبری تشبیه کردند و الگوهای سنگی که مانند رسوب‌های ناشی از جریان آب بودند. به‌گفته‌ی ویلر، این شواهد، جهشی بزرگ برای یافتن حیات در مریخ بودند.

به‌دنبال این کشف، آپورچونیتی موفق به یافتن هماتیت یک نوع ماده‌ی معدنی آهنی (که با آب در ارتباط است) و یک رگه سنگ گچ شد که بر اثر حرکت آب (شامل مواد معدنی) در سنگ به وجود آمده بود. اسکویرس (پژوهشگر اصلی واسطه‌های اسپریت و آپورچونیتی از آغاز این مأموریت) می‌گوید:

آپورچونیتی درک دانشمندان از مریخ را تغییر داد. مریخ تا امروز یک دنیای سرد و متروک بود اما براساس اکتشافات اسپریت و آپورچونیتی، این سیاره در گذشته‌های دور یک دنیای کاملا متفاوت بوده است. این سیاره ظاهری شبیه زمین اولیه (آغاز حیات) داشته است؛ بنابراین باید به‌صورت جدی‌تر آن را موردبررسی قرار داد؛ و این سؤال مطرح می‌شود که آیا شرایط آب‌وهوایی گرم و مرطوب، روی این سیاره وجود داشته است؟ هنوز نتوانستیم به این سؤال پاسخ دهیم اما حداقل توانستیم چارچوب‌های آن را مشخص کنیم.

این اکتشافات به چارچوب‌بندی مأموریت‌های بعدی مریخ از جمله مریخ‌نورد کریاسیتی (که در سال ۲۰۱۲ روی سطح این سیاره فرود آمد و هنوز در حال بررسی این سیاره‌ی سرخ است) و مأموریت ۲۰۲۰ (که به نمونه‌برداری از سنگ‌ها و بازگشت آن‌ها به زمین خواهد پرداخت) کمک خواهد کرد.

یک طوفان عظیم و بی‌سابقه در مریخ،  دلیل خاموشی ابدی آپورچونیتی بود

 به‌گفته‌ی لوری گلیز، مدیر عملیاتی علوم سیاره‌ای ناسا، دستاوردهای علمی آپورچونیتی بدون پیشرفت‌های علم مهندسی غیرممکن بود. این مریخ‌نورد، انعطاف‌پذیر، سرسخت و بسیار محکم بود و محرک‌های آن هرگز برای رسیدن به مقصد دچار نقص نشدند. گلیز می‌گوید:

قابلیت بالا رفتن از برآمدگی‌ها و بررسی آن، جستجوی دقیق با لنز و اندازه‌گیری‌های شیمیایی باعث می‌شوند احساس کنید همان‌جا حضور دارید. این مریخ‌نورد کاملا درک ما از اکتشافات سیاره‌ای را تغییر داده است.

مأموریت MER (آپورچونیتی)، میراث گسترده‌ای را از خود به‌جا گذاشته است. مریخ‌نوردهای جسور، با ویژگی‌های انسانی و قابل‌ستایش و ظاهری مانند کاراکتر Wall E، سفیرهای اثبات‌شده‌ی برنامه‌ی مریخ هستند.

در کلاس‌های درس دبیرستان، پیشرفت و روند این مریخ‌نوردها موردبررسی قرار می‌گرفت و عکس و نظرات مختلف فضانوردها هم در یک حساب توییتری به اشتراک گذاشته می‌شد. با خاموشی آپورچونیتی در تابستان گذشته، بیش از ۱۰ هزار هوادار مشغول به ساخت کارت‌پستال‌های دیجیتالی برای این فضاپیما شدند و برای آن آرزوی سلامت کردند. برای مثال روی یکی از آن‌ها نوشته بود:

بیدار شو رفیق کوچک، دل‌تنگت هستیم.

استروپ، دانشمند JPL به شوخی می‌گوید اسپریت و آپورچونیتی برادران رقیب بودند. اسپریت در ابتدا روی مریخ فرود آمد و به خاطر تماس با ناهمواری‌های خشن دچار خرابی‌های متعدد شد و سرانجام ارتباط آن با زمین در سال ۲۰۱۰ قطع شد. استروپ می‌گوید:

آپورچونیتی در سال ۲۰۰۵ از یک توده‌ی شنی و در سال ۲۰۰۷ از یک طوفان سرتاسری غبار نجات پیدا کرد و طولانی‌ترین پیمایش یک مریخ‌نورد را برای خود ثبت کرد (سفری سه‌ساله از موقعیت فرود خود در دهانه‌ی آتشفشانی ویکتوریا تا دهانه‌ی آتشفشانی ایندور در فاصله‌ی بیست کیلومتری). به‌گفته‌ی استروپ دیدن مریخ از چشمان آپورچونیتی یک افتخار است.

به عقیده‌ی او اسپریت و آپورچونیتی، اولین مریخ‌نوردهایی هستند که رکورد پیمایش مسیر و دوام در یک دنیای دیگر را شکسته‌اند. او در ادامه می‌گوید:

من به‌عنوان مهندس عملیاتی و سیستم مأموریت‌های مریخ ناسا که مسئولیت هدایت ربات‌ها در فضای ناهموار و خشن این سیاره را برعهده داشتم، مریخ را هم مانند زمین وطن خود می‌دانم.

او از یک اپلیکیشن تلفن همراه برای اطلاع از روز ۲۴ ساعت و ۳۹ دقیقه‌ای مریخ استفاده می‌کند و وقتی به خواب می‌رود، چشم‌انداز‌های ناهموار و آسمان‌های پرغبار در رویاهای او پدیدار می‌شوند.

مریخ در آسمان شب

رهاسازی

 در تاریخ می ۲۰۱۸، دانشمندان JPL (آزمایشگاه پیش‌رانش جت) یک گزارش آب‌وهوایی نگران‌کننده از ماهواره‌های مریخی ناسا دریافت کردند: یک طوفان بزرگ گردوغبار در فاصله‌ی چند صد کیلومتری آپورچونیتی در جریان بود که مانع از رسیدن نور خورشید به صفحات خورشیدی این مریخ‌نورد شده بود.

این فضاپیما قبلا از یک طوفان مشابه جان سالم به در برده بود؛ اما با داشتن بیش از ۱۴ سال سن، دیگر قادر به تحمل شرایط سخت نبود. یک خطا در حافظه‌ی آپورچونیتی منجر به از بین رفتن کل حافظه‌ی طولانی‌مدت آن شد. علاوه‌بر این چرخ‌ها و بازوی روباتیک هم دچار مشکل شده بود. اگر آپورچونیتی دچار یک اتلاف توان دیگر می‌شد، بازیابی آن به‌راحتی امکان‌پذیر نبود.

در ماه ژوئن، طوفان غبار کل سیاره را گرفت؛ این طوفان یکی از خشن‌ترین پدیده‌هایی بود که ناسا به خود دیده بود. انتظار می‌رفت آپورچونیتی به‌دلیل نقص توان فقط تا پایان طوفان خاموش شود. تلاش برای برقراری تماس با این فضاپیما بی‌پاسخ ماند.

در ماه سپتامبر و پس از پایان گرفتن طوفان، ناسا با ارسال چندباره‌ی دستورها در روز، یک استراتژی جدید برای بیدار کردن این مریخ‌نورد پیاده‌سازی کرد.

دانشمندان به‌غیر از چند سیگنال غلط از فضاپیماهای دیگر (مدارپیمای اکتشافی ناسا هم فرکانس مشابهی را ارسال می‌کرد) هیچ پیام دیگری را دریافت نکردند. بااین‌حال تیم آپورچونیتی امید خود را از دست نداد. آن‌ها احتمال دادند در صورت نشست غبار روی صفحه‌های خورشیدی، این صفحات پس از پایان فصل طوفان (نوامبر تا ژانویه) تمیز خواهند شد. استروپ می‌گوید

سخت‌ترین بخش مأموریت، تشخیص اشتباه بود. پانزدهمین سالگرد تولد آپورچونیتی در ۲۴ ژانویه در حالی گذشت که هیچ سیگنالی از آن دریافت نمی‌شد.

پس از ارسال بیش از ۸۳۵ دستور بازیابی به فضاپیما (از جمله آخرین برنامه‌ که به‌صورت کامل ساعت آپورچونیتی را ریبوت کرد) امید به بازیابی آن رفته‌رفته کاهش یافت. کالاس می‌گوید با گذشت هر روز، احتمال دریافت پاسخ کم و کمتر می‌شود. پاسخ آخرین سیگنال JPL (سه‌شنبه‌شب ارسال شد)، چیزی به‌جز سکوت نبود. توماس زوربوخن یکی از مدیران ناسا می‌گوید:

حالا دیگر به پایان راه رسیدیم. تمام ایده‌های خود برای بیدار کردن مریخ‌نورد را به کار گرفتیم و حالا باید پایان و تکمیل این مأموریت را اعلام کنیم.

زوربوخن می‌گوید جلسه‌ی دانشمندان و مهندسان در هفته‌‌ای که گذشت، مانند یک مراسم ترحیم بود. دانشمندان نه‌تنها برای مرگ مریخ‌نورد خود بلکه برای پایان همکاری ۱۵ ساله‌ی خود گریه‌ می‌کردند. اسکویرس که از به پایان رسیدن این مأموریت مطمئن بود، گفت:

بدیهی است که این مأموریت هم پایانی داشته باشد و البته یکی از شدیدترین طوفان‌ها باعث خاموش شدن آپورچونیتی شد؛ بنابراین می‌توانیم سر خود را بالا بگیریم.

حالا مأموریت مریخ‌نوردهای کریاسیتی، اینسایت و شش مدارپیما روی مریخ ادامه دارد. مأموریت مریخ‌نورد بعدی ناسا، جستجوی علائمی از زندگی کهن خواهد بود که در سال ۲۰۲۰ اجرا خواهد شد. آخرین موقعیت مکانی آپورچونیتی، دهانه‌ی ایندور بود. زوربوخن می‌گوید، آپورچونیتی مانند یک کشتی به‌گل‌نشسته یا یک یادبود و به‌عنوان نمادی از ردپای انسان و نشانه‌ای برای آیندگان در این نقطه باقی خواهد ماند.


پیش از فرارسیدن موعد رونمایی رسمی گوشی هوشمند می ۹ شیائومی، رندرهای جدید و با کیفیتی از آن توسط مدیرعامل شرکت چینی به‌اشتراک گذاشته شد. 

تاریخ رویداد رونمایی می ۹ شیائومی مشخص شده است و انتظار می‌‌رود شیائومی Mi 9 همزمان با گلکسی اس ۱۰ رونمایی شود. با اینکه هنوز به رویداد معرفی آخرین گوشی هوشمند غول فناوری چینی مدت ‌زمانی باقیمانده است، اما مدیرعامل این شرکت در اقدامی عجیب و جالب، رندرهایی با کیفیت از گوشی هوشمند می ۹ در شبکه‌ی اجتماعی ویبو چین و توییتر به‌اشتراک گذاشت. 

باتوجه به تصاویر فاش‌شده ازطریق مدیرعامل شیائومی، طراحی ظاهری دستگاه قابل رویت است و گوشی هوشمندی با طراحی جالب و عجیب را به‌نمایش گذاشته است. انتظار می‌رود رندرهای منتشرشده، مربوط‌به محصول نهایی باشند.

می 9 شیائومی

مقاله‌های مرتبط:

پیش از این نیز تصاویر دیگر از گوشی هوشمند می ۹ شیائومی فاش‌ شده است. به‌نظر نمی‌رسد رندرهای فاش‌شده‌ی جدید با قصد اصلاح اطلاعات قبلی منتشر شده باشند. همان‌طور که در تصاویر به‌اشتراک گذاشته شده مشاهده می‌کنید، یکی از ویژگی‌های بارز و شاخص می ۹، دوربین سه‌گانه‌ی آن در پنل پشتی است. پیش‌تر نیز گفته شده بود که شیائومی می ۹ را با دوربین سه‌ گانه عرضه می‌کند. از آنجایی که دوربین سه‌گانه برای غول فناوری چینی اهمیت داشته است، از بین رندرهای فاش‌شده در چندین تصویر دوربین سه‌گانه قابل رویت است و در تصاویر نیز به این ویژگی مورد توجه بوده است. همچنین یکی از تصاویر قسمت پایین دستگاه را نشان می‌دهد.

ممکن است تصاویر به‌اشتراک گذاشته شده شمارا به یاد گوشی هوشمند پی ۲۰ پرو هواوی با رنگ گرادیانی بیندازد. به‌نظر می‌رسد طراحی گوشی هوشمند و استفاده از رنگ‌های گرادیانی، مورد توجه قرار گرفته است. برخی کاربران علاقه‌مند هستند شرکت‌های تولید کننده‌ی گوشی‌های هوشمند، محصولات جدید خود را به رنگ‌های اختصاصی و جدید به بازار عرضه کنند. برخی کاربران نیز طرفدار رنگ‌های معمولی و غالب بازار هستند. گوشی‌های هوشمندی همچون آنر ویو ۱۰ و هواوی میت ۱۰ پرو از نظر زیبایی شناسی، برای برخی کاربران جذابیت‌های خاص خودشان را دارند. 

انتظار می‌رود گوشی هوشمند می ۹ شیائومی و پرچم‌دار بعدی سامسونگ، گلکسی اس ۱۰ در تاریخ ۲۰ فوریه برابر با اول اسفندماه به‌صورت رسمی معرفی شوند. باید تا روز رونمایی منتظر بمانیم ببینیم دو شرکت گوشی‌های هوشمند خود را با چه مشخصاتی به بازار عرضه خواهند کرد. 


سرطان زمانی آغاز می‌شود که رشد برخی از سلول‌ها در بدن از کنترل خارج می‌شود. تقریبا تمام سلول‌های موجود در بدن می‌توانند سرطانی شوند و به دیگر قسمت‌های بدن پراکنده شوند. سرطان معده از معده آغاز می‌شود. برای درک سرطان معده بد نیست ابتدا مختصری درمورد ساختار و عملکرد طبیعی معده بدانیم.

ساختار معده

غذا بعد از اینکه جویده و قورت داده می‌شود، وارد مری می‌شود. مری لوله‌ای است که غذا را به معده می‌رساند. مری در ناحیه‌ی اتصال مری به معده، به معده می‌پیوندد. معده اندام کیسه‌مانندی است که غذا را در خود نگه می‌دارد و با ترشح شیره‌ی معده به هضم آن کمک می‌کند. در معده، غذا با شیره‌ی معده مخلوط می‌شود و سپس به اولین بخش از روده‌ی کوچک که دوازدهه نام دارد، وارد می‌شود. معده از پنج قسمت تشکیل شده است:

ساختار معده

دهانه‌ی معده: نخستین بخش از معده که نزدیک‌ترین فاصله با مری را دارد.

طاق معده: بخش فوقانی معده که نزدیک دهانه‌ی معده قرار گرفته است.

جسم معده: بخش اصلی معده که بین بخش‌های فوقانی و تحتانی قرار گرفته است.

آنتروم: بخش تحتانی معده (نزدیک روده‌ی کوچک) که غذا در آن با شیره‌ی معده مخلوط می‌شود.

پیلور معده: آخرین بخش از معده که همچون دریچه‌ای برای کنترل تخلیه‌ی محتویات معده به داخل روده‌ی کوچک عمل می‌کند.

سه بخش اول معده (دهانه، طاق و جسم معده) گاهی «معده‌ی نزدیک» نامیده می‌شود. برخی از سلول‌های موجود در این بخش از معده، اسید و پپسین (یک آنزیم گوارشی) تولید می‌کنند که به هضم غذا کمک می‌کنند. آن‌ها همچنین پروتئینی به نام فاکتور داخلی را تولید می‌کنند که بدن برای جذب ویتامین B12 به آن نیاز دارد. دو بخش تحتانی معده (آنتروم و پیلور)، «معده‌ی دور» نامیده می‌شود. اندام‌های دیگری که در نزدیکی معده قرار گرفته‌اند عبارت‌اند از روده‌ی بزرگ، کبد، طحال، روده‌ی کوچک و پانکراس. دیواره‌ی معده از پنج لایه تشکیل شده است:

لایه های معدهداخلی‌ترین لایه، لایه‌ی مخاط نامیده می‌شود که آنزیم‌های گوارشی و اسید معده در آن ساخته می‌شوند. اغلب سرطان‌های معده در این لایه آغاز می‌شوند. لایه‌ی بعدی، لایه‌ی تحت مخاط است. خارج از این لایه، لایه‌ی آستر عضلانی (ماهیچه‌ای) وجود دارد که لایه‌ی ضخیم متشکل از ماهیچه‌هایی است که با حرکات خود محتویات معده را با هم مخلوط می‌کند. دو لایه‌ی خارجی یعنی لایه‌های تحت سروزا و لایه‌ی سروزای خارجی، لایه‌های پوشاننده‌ی معده هستند.

لایه‌ها برای تعیین مرحله‌ی پیشرفت بیماری سرطان و تعیین پیش‌آگهی یک فرد مهم هستند. هرچه سرطان از لایه‌ی مخاط به لایه‌های داخلی‌تر نفوذ می‌کند به این معنا است که سرطان پیشروی کرده و پیش‌آگهی آن چندان خوب نیست.

پیشروی سرطان معده

به‌طور معمول سرطان معده به‌آهستگی و در طول چندین سال توسعه پیدا می‌کند. قبل از پیدایش یک سرطان واقعی، اغلب یک سری تغییرات پیش‌سرطانی در لایه‌ی مخاط معده اتفاق می‌افتد. این تغییرات اولیه به‌ندرت موجب ایجاد علایمی می‌شوند و بنابراین اغلب تشخیص داده نمی‌شوند. سرطان‌هایی که در بخش‌های مختلف معده آغاز می‌شوند، ممکن است علایم متفاوتی را ایجاد کنند و دارای پیامدهای مختلفی باشند.

انواع سرطان‌های معده

آدنوكارسینوم: درحدود ۹۵-۹۰درصد از سرطان‌های معده از نوع آدنوكارسینوم هستند. این نوع سرطان اغلب از داخلی‌ترین لایه‌ی معده یعنی لایه‌ی مخاط آغاز می‌شود.

لنفوم: لنفوم، سرطان بافت سیستم ایمنی است که گاهی در دیواره‌ی معده رخ می‌دهد. درمان و چشم‌انداز این سرطان بستگی به نوع لنفوم دارد.

تومور استرومال گوارشی (GIST): این‌ها تومورهایی هستند که در اشکال بسیار اولیه‌ی از سلول‌های موجود در دیواره‌ی معده که سلول‌های بینابینی کاخال نامیده می‌شوند، آغاز می‌شوند. برخی از این تومورها ماهیت غیرسرطانی دارند؛‌ درحالی‌که برخی دیگر سرطانی هستند. اگرچه این نوع سرطان‌ها در هر جای دیگر از مجرای گوارشی نیز ممکن است بروز کنند؛ اما اغلب در معده دیده می‌شوند.

تومور ﮐﺎرﺳﯿﻨﻮﺋﯿﺪ: این تومورها در سلول‌های هورمون‌ساز معده آغاز می‌شوند. بیشتر این تومورها به دیگر اندام‌ها انتشار نمی‌یابند.

عوامل خطرساز سرطان معدهعوامل خطرساز سرطان معده

یک عامل خطرساز هرچیزی است که شانس ابتلای یک فرد را به یک بیماری مانند سرطان افزایش می‌دهد. سرطان‌های مختلف دارای عوامل خطرساز متفاوتی هستند. برخی از عوامل خطرساز نظیر سیگار کشیدن قابل تغییر بوده درحالیکه برخی دیگر مانند سن یا سابقه‌ی خانوادگی قابل تغییر نیستند. بااین‌حال، دارا بودن یک و حتی چند عامل خطرساز لزوما به این معنا نیست که آن فرد حتما دچار آن بیماری خواهد شد. بسیاری از افرادی که به یک بیماری دچار می‌شوند، ممکن است عوامل خطرساز کمی داشته باشند یا اینکه در زمینه‌ی آن بیماری اصلا عامل خطرساز شناخته شده‌ای نداشته باشند. چندین عامل خطرساز وجود دارند که احتمال ابتلای فرد به سرطان معده را بیشتر می‌کنند، از جمله:

جنسیت: میزان شیوع سرطان معده در میان مردان بیشتر از زنان است.

سن: احتمال ابتلا به سرطان معده با افزایش سن، زیاد می‌شود.

عفونت هلیکوباکتر پیلوری: به‌نظر می‌رسد که عفونت حاصل از هلیکوباکتر پیلوری علت عمده‌ای از سرطان معده به‌ویژه سرطان‌هایی باشد که در قسمت تحتانی معده رخ می‌دهند. عفونت طولانی‌مدت معده با این میکروب ممکن است منجربه التهاب و تغییرات پیش‌سرطانی در لایه‌ی داخلی معده شود. افراد مبتلا به سرطان معده، نسبت‌به افرادی که مبتلا به این سرطان نیستند، دارای میزان بیشتری از عفونت این باکتری هستند. عفونت هلیکوباکتر پیلوری با چندین نوع از لنفوم معده نیز مرتبط است. بااین‌حال بیشتر افرادی که این میکروب را در معده‌ی خود دارند، هیچگاه دچار سرطان نمی‌شوند.

لنفوم معده: افرادی که دچار نوع خاصی از لنفوم معده به نام سرطان بافت لنفاوی لایه‌ی مخاط معده (MALT) هستند، درمعرض خطر ابتلا به آدنوكارسینوم هستند. این امر احتمالا بدان علت است که لنفوم MALT معده توسط عفونت حاصل از باکتری هلیکوباکتر پیلوری ایجاد می‌شود.

گوشت های فرآوری شده و ابتلا به سرطان معده

رژیم غذایی: خطر ابتلا به سرطان معده در افرادی که دارای رژیم‌های غذایی سرشار از غذاهای دودی‌شده، گوشت‌های نمک‌سود شده و سبزیجات ترشی‌شده هستند، بیشتر است. نیترات‌ها و نیتریت‌ها که معمولا در گوشت‌های فرآوری‌شده دیده می‌شوند، می‌توانند توسط باکتری‌های خاصی نظیر همان هلیکوباکتر پیلوری به ترکیباتی تبدیل شوند که در حیوانات آزمایشگاهی موجب بروز سرطان معده می‌شوند. به‌نظر می‌رسد که مصرف مقادیر زیاد میوه و سبزیجات تازه موجب کاهش خطر ابتلا به سرطان معده شود.

مصرف تنباکو: سیگار کشیدن موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان معده به‌خصوص سرطان‌هایی می‌شود که در بخش فوقانی معده و نزدیک مری رخ می‌دهند. میزان شیوع سرطان معده در افراد سیگاری تقریبا دو برابر افرادی است که سیگار نمی‌کشند.

سابقه‌ی جراحی معده: احتمال بروز سرطان معده در افرادی که برای درمان بیماری‌های غیرسرطانی نظیر زخم معده مورد عمل جراحی قرار گرفته‌ و بخشی از معده‌ی آن‌ها برداشته شده، بیشتر است. علت این امر شاید این باشد که در این حالت معده اسید کمتری تولید می‌کند و به باکتری‌های تولیدکننده‌ی نیتریت فرصت رشد می‌دهد. برگشت صفرا از روده‌ی کوچک به داخل معده پس از عمل جراحی نیز به افزایش احتمال خطر می‌افزاید. این سرطان‌ها معمولا سال‌ها پس از انجام عمل جراحی پیش می‌آیند.

کم‌خونی پرنیسیوز: سلول‌های خاصی در دیواره‌ی معده پروتئین فاکتور داخلی را می‌سازند که ما برای جذب ویتامین B12 به آن نیاز داریم. افرادی که دارای مقادیر کافی از این فاکتور داخلی نیستند، ممکن است درنهایت دچار کمبود ویتامین B12 شوند که این امر روی توانایی ساخت سلول‌های خونی قرمز جدید تاثیر می‌گذارد و می‌تواند موجب بروز مشکلات دیگری نیز شود. این وضعیت به نام کم‌خونی پرنیسیوز شناخته می‌شود. علاوه‌بر کم‌خونی، افراد دچار این بیماری، در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان معده نیز قرار دارند.

بيمارى منتريه (گاستروپاتی هایپرتروفیک): در این وضعیت، رشد اضافی پوشش معده موجب ایجاد چین‌های بزرگی در معده و کاهش سطوح اسید معده می‌شود. از آنجایی این بیماری بسیار نادر است، مشخص نیست دقیقا تا چه حد موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان معده می‌شود.

گروه خونی نوع A: به‌دلایل ناشناخته، افرادی دارای گروه خونی A در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان معده قرار دارند.

DNA

سندرم‌های توارثی سرطان: برخی از وضعیت‌های توارثی ممکن است خطر ابتلای فرد به سرطان معده را افزایش دهند، از جمله:

سرطان ارثی منتشره‌ی معده: این سندرم توارثی به‌میزان قابل‌توجهی خطر توسعه‌ی سرطان معده را افزایش می‌دهد. این بیماری نادر است، اما خطر ابتلا به سرطان معده درمیان این افراد درحدود ۸۰-۷۰ درصد است. زنانی که دچار این عارضه هستند، در خطر بالاتر ابتلا به نوع خاصی از سرطان سینه نیز قرار دارند. این بیماری حاصل جهش در ژن CDH1 است.

سندرم لینچ: سندرم لینچ که قبلا باعنوان HNPCC شناخته می‌شد، یک اختلال ژنتیکی توارثی است که خطر ابتلا به سرطان روده‌ی بزرگ، سرطان معده و برخی سرطان‌های دیگر را افزایش می‌دهد. در بیشتر موارد، این اختلال به‌علت وجود نقصی در ژن‌های MLH1 یا MSH2 ایجاد می‌شود اما ژن‌های دیگری نیز می‌توانند موجب بروز سندرم لینچ شوند مانند: ژن‌های MLH3، MSH6، TGFBR2، PMS1 و PMS2.

پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی: در روده‌ی بزرگ و گاهی معده و روده‌ی کوچک افراد مبتلا به این بیماری، پولیپ‌های زیادی تشکیل می‌شود. افرادی که مبتلا به این سندرم هستند در خطر ابتلا به سرطان روده‌ی بزرگ قرار دارند و احتمال بروز سرطان معده نیز در آن‌ها نیز کمی افزایش می‌یابد. این سندرم در اثر جهش‌هایی که در ژن APC رخ می‌دهد، اتفاق می‌افتد.

ژن‌های BRCA1 و BRCA2: افرادی که دارای جهش‌هایی در ژن‌های سرطان سینه یعنی BRCA1 و BRCA2 هستند، نیز ممکن است در خطر بالاتر ابتلا به سرطان معده قرار داشته باشند.

سندرم لی–فرامنی: خطر ابتلا به چندین نوع سرطان از جمله سرطان معده در افرادی که دچار این سندرم هستند، بیشتر است. سندرم لی–فرامنی در اثر جهشی در ژن TP53 اتفاق می‌افتد.

سندرم پوتز جگرز: در معده و روده‌ی کوچک و همچنین دیگر قسمت‌های بدن مانند بینی، مجاری هوایی ریه‌ها و مثانه‌ی افراد مبتلا به این سندرم پولیپ‌هایی تشکیل می‌شود. پولیپ‌های معده و روده‌ی این بیماران از نوع خاصی هستند که هامارتوم نامیده می‌شوند. آن‌ها می‌توانند موجب بروز مشکلاتی نظیر خونریزی یا انسداد روده‌ی کوچک شوند. سندرم پوتز‌جگرز همچنین می‌تواند موجب بروز نقاط تیره‌ی خال‌مانندی روی لب‌ها یا داخل لب‌ها شود. افراد مبتلا به این سندرم در خطر ابتلا به سرطان‌های سینه، روده‌ی بزرگ، پانکراس، معده و چندین عضو دیگر نیز هستند. این سندرم در اثر بروز جهشی در ژن STK1 رخ می‌دهد.

سابقه‌ی خانوادگی سرطان معده: افرادی که خویشاوندان درجه یکی دارند که مبتلا به سرطان معده هستند، احتمال بیشتری وجود دارد که دچار آن شوند.

برخی از انواع پولیپ معده: پولیپ‌ها بافت‌های رشدکرده‌ی غیرسرطانی هستند که روی پوشش معده تشکیل می‌شوند. بسیاری از این پولیپ‌ها به‌نظر نمی‌رسد که موجب افزایش خطر ابتلای فرد به سرطان معده شوند، اما پولیپ‌های آدﻧﻮﻣﺎﺗﻮز گاهی می‌توانند به سرطان تبدیل شوند.

عفونت ناشی از ویروس اپشتین‌بار: ویروس اپشتین‌بار موجب مونونوکلئوز عفونی می‌شود. تقریبا تمام افراد بالغ در مرحله‌ای از زندگی خود دچار این عفونت شده‌اند. ویروس اپشتین‌بار با برخی از فرم‌های لنفوم مرتبط بوده است. این ویروس همچنین در سلول‌های سرطانیِ حدود ۱۰-۵ درصد از افرادی که دچار سرطان معده هستند، دیده می‌شود. سرطان در این افراد دارای رشد آهسته‌تر و حالت تهاجمی کمتری است و انتشار آن نیز سرعت کمتری دارد. ویروس اپشتین‌بار در برخی از سلول‌های سرطانی معده دیده شده است؛ اما هنوز آشکار نیست که آیا این ویروس واقعا موجب بروز سرطان معده می‌شود یا خیر.

مشاغل خاص: به نظر می‌رسد خطر ابتلا به سرطان معده در کارگران مشغول در صنایعی نظیر صنایع زغال‌سنگ، فلز و لاستیک بیشتر باشد.

نقص ایمنی متغیر شایع: افراد مبتلا به نقص ایمنی متغیر شایع در خطر بالاتر ابتلا به سرطان معده قرار دارند. سیستم ایمنی فردی که مبتلا به این بیماری است، نمی‌تواند در پاسخ به حضور میکروب‌ها مقادیر کافی آنتی‌بادی تولید کند. افراد مبتلا، مکررا دچار عفونت و مشکلات دیگری نظیر گاستریت آتروفیک و کم‌خونی پرنیسیوز می‌شوند. احتمال ابتلای آن‌ها به لنفوم گاستریت و سرطان معده نیز بیشتر است.

مصرف تنباکو و سرطان معده

چه عواملی موجب سرطان معده می‌شوند؟

عوامل خطرساز شناخته‌ی شده‌ی متعددی برای سرطان معده وجود دارد؛ اما هنوز مشخص نیست که چگونه این عوامل موجب می‌شوند سلول‌های معده سرطانی شوند. چندین تغییر که تصور می‌شود وضعیت‌هایی پیش‌سرطانی باشند، ممکن است در پوشش معده اتفاق بیفتند که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

در گاستریت آتروفیک مزمن غدد طبیعی معده تحلیل می‌روند یا وجود ندارند. همچنی میزانی از التهاب نیز وجود دارد یعنی سلول‌های معده توسط سلول‌های سیستم ایمنی دچار آسیب می‌شوند. گاستریت آتروفیک اغلب در اثر عفونت هلیکوباکتر پیلوری ایجاد می‌شود. این وضعیت همچنین می‌تواند در اثر واکنش خودایمنی بروز کند که در آن سیستم ایمنی فرد به سلول‌های پوششی معده حمله می‌کند. برخی از افراد دچار این وضعیت، به‌سمت ابتلا به کم‌خونی پرنیسیوز یا دیگر مشکلات معده نظیر سرطان می‌روند.

دیگر تغییر پیش‌سرطانی ممکن متاپلازی روده‌ای است. در این وضعیت، پوشش طبیعی معده با سلول‌هایی شبیه سلول‌های پوششی روده، جایگزین می‌شوند. افراد دچار این بیماری معمولا دچار گاستریت آتروفیک مزمن نیز هستند. اینگه چگونه و چرا این تغییر اتفاق می‌افتد و به‌سمت سرطان معده پیش می‌رود، به‌خوبی درک نشده است. این امر ممکن است ارتباطی با عفونت هلیکوباکتر پیلوری داشته باشد.

در پژوهش‌های اخیر شواهدی درمورد اینکه چگونه سرطان معده شکل می‌گیرد، ارائه شده است. برای نمونه هلیکوباکتر پیلوری و به‌ویژه برخی از سویه‌های خاص آن می‌توانند مواد موجود در برخی از غذاها را به مواد شیمیایی تبدیل کنند که موجب ایجاد جهش در DNA-ی سلول‌های پوششی معده می‌شوند. براین اساس می‌توان توضیح داد که چرا برخی از غذاهای خاص نظیر گوشت‌های فرآوری‌شده خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهند. ازطرف دیگر، برخی از غذاها که ممکن است موجب کاهش خطر ابتلا به سرطان معده شوند مانند میوه‌ها و سبزی‌ها حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی هستند که می‌توانند مواد آسیب‌زننده به DNA را مهار کنند.

دانشمندان پیشرفت‌های زیادی در زمینه‌ی درک این موضوع حاصل کرده‌اند که چگونه تغییرات خاص در DNA می‌تواند موجب شود که سلول‌های طبیعی معده به شیوه‌ی غیرطبیعی رشد کنند و منجر به سرطان شوند. برخی از ژن‌ها زمان رشد و تقسیم سلول‌ها را کنترل می‌کنند:

  • ژن‌هایی که به رشد و تقسیم سلول کمک می‌کنند، انکوژن نامیده می‌شوند.
  • ژن‌هایی که تقسیم سلول را تحت کنترل می‌گیرند یا موجب می‌شوند که سلول در زمان مناسب بمیرد، ژن‌های سرکوب‌کننده‌ی تومور نامیده می‌شوند.

آن دسته از تغییرات در DNA که موجب روشن شدن انکوژن‌ها یا خاموش شدن ژن‌های سرکوب‌کننده‌ی تومور شود، می‌تواند موجب بروز سرطان شود.

جهش‌های به ارث رسیده در برخی از ژن‌ها می‌توانند موجب افزایش خطر ابتلای یک فرد به سرطان معده شوند. تصور می‌شود که جهش‌ها تنها علت درصد کمی از سرطان‌های معده باشند. بااین‌حال، برای شناسایی جهش‌های ژنی که می‌توانند موجب بروز برخی از سندرم‌های سرطانی توارثی شوند، آزمایش‌های ژنتیکی می‌توان انجام داد. اکثر تغییرات ژنی که منجر به بروز سرطان معده می‌شوند، پس از تولد اتفاق می‌افتند. برخی از این تغییرات ممکن است ناشی از عوامل خطرسازی نظیر عفونت هلیکوباکتر پیلوری یا مصرف تنباکو باشند. اما دیگر تغییرات ژنی ممکن است فقط یک رویداد تصادفی باشند که گاهی بدون وجود علت خارجی درون سلول‌ها اتفاق می‌افتند.

آیا سرطان معده قابل پیشگیری است؟

هیچ راه مطمئنی برای پیشگیری از سرطان معده وجود ندارد اما برای کاهش خطر ابتلا می‌توان کارهایی را انجام داد.

پیشگیری از سرطان معده

رژیم غذایی، وزن بدن و فعالیت جسمی: تصور می‌شود کاهش چشمگیر شیوع سرطان معده در دهه‌های اخیر ناشی از این موضوع باشد که مردم، بسیاری از عوامل خطرساز مرتبط با رژیم غذایی را کنار گذاشته‌اند. این‌ها شامل استفاده‌ی بیشتر از یخچال برای نگه‌داری غذاها به‌جای روش‌هایی مانند شور کردن، ترشی انداختن و دودی کردن است. برای کمک به کاهش خطر ابتلا به سرطان معده باید از رژیم‌های غذایی که حاوی مقادیر زیادی از غذاهای دودی شده، ترشی و گوشت و ماهی‌های نمک‌سود شده است، پرهیز کرد. رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد میوه‌ها و سبزیجات تازه می‌تواند موجب کاهش خطر ابتلا به سرطان معده شود.

انجمن سرطان آمریکا یک رژیم غذایی سالم را با تاکید روی غذاهای گیاهی توصیه می‌کند. این توصیه شامل مصرف حداقل دو و نیم فنجان سبزی و میوه در هر روز می‌شود. انتخاب نان‌ها و مواد غذایی تولید شده با استفاده از غلات کامل، به‌جای غلات تصفیه شده و مصرف ماهی، مرغ و لوبیا به‌جای گوشت‌های قرمز و گوشت‌های فرآوری‌شده نیز ممکن است به کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کند.

پرهیز از مصرف تنباکو: مصرف تنباکو خطر بروز سرطان معده را در ناحیه‌ی نزدیک مری افزایش می‌دهد. مصرف تنباکو موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان‌های دیگر هم می‌شود.

هلیکوباکتری پیلوردرمان عفونت ناشی از هلیکوباکتر پیلوری: این موضوع هنوز آشکار نیست که آیا افرادی که پوشش معده‌ی آن‌ها به‌طور مزمن تحت‌تاثیر عفونت ناشی از هلیکوباکتر پیلوری قرار دارد، ولی هیچ علامتی ندارند، باید با آنتی‌بیوتیک‌ها تحت‌درمان قرار بگیرند یا خیر. برخی از مطالعات اولیه نشان داده‌اند که دادن آنتی‌بیوتیک به افرادی که دچار عفونت هلیکوباکتر پیلوری هستند ممکن است موجب کاهش تعداد ضایعات پیش‌سرطانی در معده‌ی آن‌ها شود و خطر توسعه‌ی سرطان معده را کاهش دهد. اما همه‌ی مطالعات این رابطه را نشان نداده‌اند. چندین راه برای بررسی وجود این عفونت در معده‌ی یک فرد وجود دارد:

۱. ساده‌ترین راه انجام یک آزمایش خونی است که آنتی‌بادی‌های هلیکوباکتر پیلوری را در خون مورد جست‌وجو قرار می‌دهد. آنتی‌بادی‌ها، پروتئین‌هایی هستند که سیستم ایمنی در پاسخ به عفونت آن‌‌ها را تولید می‌کند. اگر نتیجه‌ی آزمایش آنتی‌بادی مثبت باشد، نشان‌دهنده‌ی این است که یا آن فرد دچار عفونت با این باکتری است یا اینکه قبلا به این عفونت دچار بوده، ولی در حال حاضر پاک شده است.

۲. روش دیگر این است که برای گرفتن نمونه‌ای از سلول‌های معده، آندوسکوپی انجام شود. برای تشخیص این باکتری یک‌سری آزمایش‌های شیمیایی روی نمونه انجام می‌شود. همچنین می‌توان با استفاده از یک میکروسکوپ این باکتری را در نمونه‌ تشخیص داد. همچنین می‌توان نمونه را کشت داد و بررسی کرد که آیا این باکتری از کشت این نمونه حاصل می‌شود یا خیر.

۳. آزمایش‌های خاص تنفسی نیز برای تشخیص این باکتری وجود دارد. برای این کار فرد بیمار یک مایع حاوی اوره را می‌نوشد. اگر باکتری مورد نظر حضور داشته باشد، اوره دچار تغییر شیمیایی می‌شود (آزمایش تنفسی اوره).

مصرف آسپرین: به‌نظر می‌رسد استفاده از آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن موجب کاهش خطر ابتلا به سرطان معده شوند. این داروها همچنین می‌توانند خطر توسعه‌ی پولیپ‌های روده‌ی بزرگ و سرطان روده‌ی بزرگ را کاهش دهند. اما در عین‌حال این داروها می‌توانند موجب بروز خونریزی‌های داخلی و مشکلات دیگری در برخی از افراد شوند. پزشکان برای پیشگیری از ابتلا به سرطان معده استفاده از داروهای NSAID را توصیه نمی‌کنند.

سرطان معده

افرادی که در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان معده قرار دارند

علت درصد کمی از سرطان‌های معده، سندرم سرطان ارثی منتشره‌ی معده است اما این امر بسیار مهم است که این بیماری تشخیص داده شود زیرا بیشتر افرادی که دچار این وضعیت هستند، درنهایت مبتلا به سرطان معده خواهند شد.

داشتن سابقه‌ی شخصی سرطان سینه‌ی لوبولار تهاجمی قبل از پنجاه سالگی و نیز دارا بودن یک عضو خانواده که دچار سرطان معده است، نشان می‌دهد که آن فرد ممکن است دچار این سندرم نیز باشد. این افراد می‌توانند یک آزمایش ژنتیکی انجام دهند. اگر نتیجه‌ی آزمایش حاکی از این باشد که فرد دارای جهشی در ژن CDH1 است، توصیه‌ی بسیاری از پزشکان این خواهد بود که قبل از توسعه‌ی سرطان، معده‌ی فرد برداشته شود. دیگر سندرم سرطانی توارثی که همراه‌با افزایش خطر ابتلا به سرطان معده است، سندرم لینچ است.

آیا سرطان معده در مراحل اولیه قابل تشخیص است؟

غربالگری، آزمایشی برای جستجوی یک بیماری نظیر سرطان در افرادی است که علامتی ندارند. در کشورهایی مانند ژاپن که سرطان معده بسیار شایع است، غربالگری موجب می‌شود بسیاری از موارد بیماری در همان مراحل اولیه و قابل درمان، شناسایی شود اما در کشورهایی که برای سرطان معده غربالگری عمومی انجام نمی‌شود، بیشتر افرادی که این بیماری را دارند تا زمانی‌که علایم آن‌ها به‌حدی برسد که نیاز به معاینات پزشکی داشته باشند، شناسایی نمی‌شوند.

درد سرطان معدهعلایم و نشانه‌های سرطان معده

سرطان معده در مراحل اولیه به‌ندرت موجب ایجاد علایمی در فرد بیمار می‌شود و به‌همین خاطر تشخیص سرطان معده در مراحل اولیه‌ی بیماری دشوار است. علایم و نشانه‌های سرطان معده می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ضعف اشتها
  • کاهش وزن
  • درد در ناحیه‌ی شکمی و به‌خصوص در بخش بالای ناف
  • احساس پری در بخش فوقانی شکم پس از صرف یک وعده غذای مختصر
  • سوزش سر دل یا سوء‌هاضمه
  • حالت تهوع
  • استفراغ با یا بدون خون
  • تورم یا تجمع مایع در ناحیه‌ی شکم
  • وجود خون در مدفوع
  • کاهش تعداد سلول‌های قرمز خون

بیشتر این علایم ممکن است در اثر عوامل دیگری به‌غیر از سرطان مانند ویروس‌های معده یا زخم‌معده نیز بروز کنند. این‌ علایم همچنین ممکن است در سرطان‌های دیگر نیز بروز کنند، اما افرادی که دارای هرکدام از این مشکلات هستند به‌ویژه اگر علایم آن‌ها برطرف نشده یا بدتر می‌شود، لازم است برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند.

آزمایش‌های مرتبط با تشخیص سرطان معده

سرطان معده معمولا زمانی تشخیص داده می‌شود که فرد به‌علت علایمی که دارد به پزشک مراجعه می‌کند. پزشک تاریخچه‌ی پزشکی فرد بیمار را پرسیده و او را معاینه می‌کند. اگر او مشکوک به سرطان معده باشد، باید آزمایش‌هایی انجام شود تا این تشخیص تأیید یا رد شود.

تاریخچه پزشکی و معاینه جسمی: پزشک از بیمار سوالاتی درمورد علایمی مانند مشکلات غذا خوردن، درد، نفخ و عوامل خطرساز مرتبط می‌پرسد. معاینه‌ی جسمی به پزشک اطلاعاتی درمورد وضعیت سلامت عمومی، علایم احتمالی سرطان معده و دیگر مشکلات سلامتی خواهد داد و پزشک به‌دنبال هرگونه تغییر غیرمعمول شکم فرد بیمار را بررسی خواهد کرد. اگر پزشک تصور کند فرد ممکن است مبتلا به سرطان معده یا دیگر مشکلات معده باشد، او را به یک متخصص معده ارجاع خواهد داد تا آزمایش‌های بیشتری روی او انجام شود.

آندوسکوپی فوقانی: آندوسکوپی فوقانی یا EGD آزمایش اصلی تشخیص سرطان معده است. در این آزمایش، پزشک یک آندوسکوپ را که یک لوله‌ی نازک دارای منبع نور و یک دوربین ویدئویی کوچک است، از راه گلو وارد معده‌ی فرد بیمار می‌کند. با این کار پزشک می‌تواند پوشش مری، معده و بخش ابتدایی روده‌ی کوچک را ببیند. اگر مناطق غیرطبیعی مشاهده شوند، با استفاده از ابزاری که به آندوسکوپ متصل است، نمونه‌برداری انجام می‌شود. این نمونه‌ها به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند و با استفاده از میکروسکوپ مشخص می‌شود که آیا سلول‌های سرطانی وجود دارند یا خیر. با استفاده از آندوسکوپ، سرطان معده می‌تواند شبیه یک توده‌ی برآمده یا قارچ‌مانند، یا مناطق ضخیم شده، مسطح و پراکنده از مخاط دیده شود که با عنوان لینیت پلاستیکا شناخته می‌شوند. سندرم سرطان ارثی منتشره‌ی معده، اغلب ازطریق آندوسکوپی قابل رویت نیست.

اولتراسوند برای تشخیص سرطان

اولتراسوند آندوسکوپی: در روش اولتراسوند از امواج صوتی برای تولید تصاویری از اندام‌هایی مانند معده استفاده می‌شود. طی یک اولتراسوند استاندارد، یک ابزار عصامانند که مبدل نامیده می‌شود، روی پوست قرار داده می‌شود. این دستگاه امواج صوتی تولید می‌کند و سپس امواج بازگشتی از اندام‌های داخلی را تشخیص می‌دهد. الگوی این اکوها توسط یک کامپیوتر پردازش می‌شود و یک تصویر سیاه‌سفید روی صفحه‌ی‌ نمایش نشان داده می‌شود. در اولتراسوند آندوسکوپی (EUS)، یک مبدل کوچک در انتهای آندوسکوپ تعبیه می‌شود. پس از آماده شدن بیمار، آندوسکوپ از گلوی او عبور داده می‌شود و به معده می‌رسد. با این کار مبدل می‌تواند روی دیواره‌ی معده، جایی که سرطان می‌تواند وجود داشته باشد، قرار گیرد. پزشکان می‌توانند لایه‌های معده و نیز گره‌های لنفاوی و سایر ساختارهای نزدیک معده را مورد بررسی قرار دهند. کیفیت این تصویر به‌علت فاصله‌ی کوتاه‌تری که امواج صوتی طی می‌کنند، از تصویر حاصل از یک اولتراسوند استاندارد بهتر است. مزیت اصلی روش EUS در ارتباط با مشاهده‌ی میزان انتشار سرطان در دیواره‌ی معده، بافت‌ها و گره‌های لنفاوی مجاور است. این روش همچنین می‌تواند برای هدایت سوزن بیوپسی (نمونه‌برداری) استفاده شود.

بیوپسی: درصورتی‌که ازطریق آندوسکوپ یا تصویربرداری، یک منطقه‌ی غیرطبیعی در معده مشاهده شود، پزشک ممکن است مشکوک به وجود سرطان شود اما تنها راه برای تشخیص نهایی این موضوع انجام یک نمونه‌برداری است. در عمل نمونه‌برداری پزشک نمونه‌ای از سلول‌های منطقه‌ی غیر‌طبیعی را برمی‌دارد. نمونه‌برداری‌هایی که با هدف بررسی سرطان معده انجام می‌شوند، اغلب درجریان آندوسکوپی فوقانی معده گرفته می‌شوند. اگر پزشک در جریان آندوسکوپی هرگونه منطقه‌ی غیر‌طبیعی در پوشش معده مشاهده کند، ابزار نمونه‌برداری را ازطریق آندوسکوپ وارد معده می‌کند. برخی از انواع سرطان‌های معده می‌توانند در عمق دیواره‌ی معده بروز کنند که این امر موجب می‌شود نمونه‌برداری از آن‌ها با استفاده از روش آندوسکوپی استاندارد دشوار شود. اگر پزشک گمان کند سرطان ممکن است در عمق دیواره‌ی معده اتفاق افتاده باشد، می‌تواند از روش اولتراسوند اندوسکوپی برای هدایت سوزن نمونه‌برداری به دیواره‌ی معده استفاده کند. نمونه‌برداری همچنین ممکن است از مناطق احتمالی انتشار سرطان مانند گره‌های لنفاوی مجاور یا مناطق مشکوک در دیگر قسمت‌های بدن انجام شود.

آزمایش نمونه‌های بیوپسی

نمونه‌های بیوپسی برای مشاهده زیر یک میکروسکوپ به آزمایشگاه فرستاده شده و از لحاظ وجود سرطان و نوع سرطان مورد بررسی قرار می‌گیرند. اگر نمونه، حاوی سلول‌های سرطانی باشد، ممکن است، آزمایش‌های بیشتری انجام شود. برای مثال ممکن است تومور مورد بررسی قرار گیرد تا معلوم شود که آیا دارای سطوح بالایی از یک پروتئین محرک رشد است که HER2 نامیده می‌شود یا خیر. تومورهایی که در آن‌ها سطوح HER2 بالا است، HER2مثبت نامیده می‌شوند. سرطان‌های معده‌ای که HER2مثبت هستند، می‌توانند توسط داروهایی که پروتئین HER2 را مورد هدف قرار می‌دهند، درمان شوند. دو روش مختلف برای بررسی نمونه‌ی بیوپسی وجود دارد:

۱. ایمنوهیستوشیمی (IHC): در این آزمایش آنتی‌بادی‌های خاصی که به پروتئین HER2 می‌چسبند، به نمونه اضافه می‌شوند. اگر تعداد زیادی از این پروتئین موجود باشد، رنگ سلول‌ها تغییر خواهد کرد. تغییر رنگ با میکروسکوپ مورد بررسی قرار می‌گیرد. نتایج این آزمایش به‌صورت 0، 1+، 2+ یا 3+ گزارش می‌شوند.

۲. هیبریدیزاسیون درمحل (FISH): در این آزمایش از قطعات DNA نشاندار شده بوسیله‌ی فلورسنت استفاده می‌شود که به‌طور اختصاصی به کپی‌های ژن HER2 موجود در سلول‌ها متصل شده و تعداد آن‌ها با استفاده از یک میکروسکوپ خاص قابل شمارش است.

معمولا ابتدا آزمایش IHC انجام می‌شود. اگر نتیجه 0 یا 1+ بود، سرطان HER2منفی است. افراد دارای تومورهای HER2منفی با داروهایی که HER2 را مورد هدف قرار می‌دهند، درمان نمی‌شوند. اگر جواب آزمایش 3+ بود، آن سرطان HER2مثبت است. بیماران دارای تومورهای HER2مثبت ممکن است با داروهایی نظیر تراستوزوماب مورد درمان قرار گیرند. زمانی‌که نتیجه‌ی آزمایش 2+ باشد، وضعیت HER2 تومور مشخص نیست. این امر اغلب منجر به آزمایش تومور با استفاده از تکنیک FISH می‌شود.

در آزمایش دیگری ممکن است تومور از لحاظ وجود مقدار معینی از پروتئین بازرسی‌کننده‌ی ایمنی خاصی به نام PD-L1بررسی شود. اگر چنین باشد، تومور ممکن است با یک مهارکننده‌ی پروتئینی مانند پمبرولیزوماب تحت درمان قرار گیرد.

آزمایش‌های تصویربرداری

در آزمایش‌های تصویربرداری برای ایجاد تصاویری از داخل بدن از اشعه‌ی ایکس، میدان‌های مغناطیسی، امواج صوتی یا مواد رادیواکتیو استفاده می‌شود. آزمایش‌های تصویربرداری ممکن است به دلایل مختلفی انجام شود:

  • برای تشخیص سرطانی بودن یک منطقه‌ی مشکوک
  • برای مشاهده‌ی میزان گسترش سرطان
  • برای کمک به تعیین میزان اثرگذاری درمان

تصویر برداری سری GI

آزمایش‌های تصویربرداری سری GI: در این آزمایش با استفاده از اشعه‌ی ایکس پوشش داخلی مری، معده و بخش ابتدایی روده‌ی کوچک مورد بررسی قرار می‌گیرد. این روش نسبت‌به آندوسکوپی، کمتر برای تشخیص سرطان معده یا دیگر مشکلات معده استفاده می‌شود زیرا ممکن است برخی از مناطق غیرطبیعی را نشان ندهد و نیز به پزشکان امکان نمونه‌برداری از بافت را نمی‌دهد. البته این روش نسبت‌به آندوسکوپی کمتر تهاجمی است و در برخی موقعیت‌ها می‌تواند مفید باشد.

به‌منظور انجام این آزمایش، بیمار یک محلول گچ‌مانند سفید را که حاوی باریوم است، می‌نوشد. باریوم روی پوشش مری، معده و روده‌ی کوچک می‌‌نشیند. سپس چندین تصویر اشعه‌ی ایکس گرفته می‌شود. از آن‌جایی که اشعه‌ی ایکس قادر به عبور از باریوم عبور نیست، این عکس‌ها می‌توانند وجود هر ناهنجاری در پوشش این اندام‌ها را نشان دهند. برای تشخیص سرطان معده در مراحل اولیه، از تکنیک کنتراست دوگانه نیز استفاده می‌شود. در این روش بعد از اینکه بیمار محلول باریوم را خورد، یک لوله‌ی نازک وارد معده او می‌شود و ازطریق آن هوا به‌داخل معده پمپ می‌شود. این امر نازک شدن لایه‌ی باریوم را به دنبال دارد و حتی ناهنجاری‌های کوچک نیز نمایان خواهند شد.

توموگرافی رایانه‌ای: در سی‌تی‌اسکن از اشعه‌ی ایکس برای ایجاد تصاویر دقیق و مقطعی از بدن استفاده می‌شود. سی‌تی‌اسکن‌ها اغلب تصاویر نسبتا واضحی ایجاد می‌کنند و موقعیت سرطان را نشان می‌دهند. سی‌تی‌اسکن همچنین اندام‌های مجاور معده مانند کبد و نیز گره‌های لنفاوی و اندام‌های دورتری را که سرطان ممکن است به آن‌ها سرایت کرده باشد، نشان می‌دهند. سی‌تی‌اسکن می‌تواند به تعیین مرحله‌ی سرطان و نیز اینکه آیا جراحی برای آن فرد گزینه مناسبی است یا خیر، کمک کند.

بیوپسی هدایت‌شده بوسیله سی‌تی‌اسکن: از سی‌تی‌اسکن برای هدایت سوزن بیوپسی به داخل منطقه‌ی مشکوک انتشار سرطان نیز استفاده می‌شود. بیمار روی میز سی‌تی‌اسکن قرار می‌گیرد و پزشک سوزن بیوپسی را به‌سمت توده هدایت می‌کند. سی‌تی‌اسکن‌ها آنقدر تکرار می‌شوند تا زمانی‌که سوزن به توده برسد. یک نمونه کوچک برداشته و زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می‌گیرد.

مقاله‌های مرتبط:

اسکن MRI: مانند سی‌تی‌اسکن، اسکن‌های MRI نیز تصویری دقیق از بافت‌های نرم بدن مهیا می‌کنند. اما در اسکن‌های MRI به‌جای اشعه‌ی ایکس از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی قوی استفاده می‌شود.

اسکن PET: به‌منظور انجام یک اسکن PET، ابتدا یک ماده‌ی رادیواکتیو به فرد تزریق می‌شود. این ماده عمدتا در سلول‌های سرطانی تجمع خواهد یافت. در ادامه، برای ایجاد تصویری از مناطق رادیواکتیو در بدن، از یک دوربین خاص استفاده می‌شود. این تصویر به دقت سی‌تی‌اسکن یا اسکن MRI نیست ولی می‌تواند برای مشاهده‌ی مناطقی که سرطان ممکن است، منتشر شده باشد، مورد استفاده قرار گیرد.

تصویربرداری از قفسه سینه به کمک اشعه ایکس: این آزمایش زمانی مفید است که احتمال انتشار سرطان به ریه‌ها وجود داشته باشد. البته اگر یک سی‌تی‌اسکن از قفسه‌ی سینه انجام شده باشد، این آزمایش ضرورتی ندارد.

لاپاراسکوپی: از این روش معمولا زمانی‌که سرطان معده تشخیص داده شده باشد، استفاده می‌شود. اگرچه سی‌تی‌اسکن یا MRI می‌توانند تصاویر دقیقی از داخل بدن ایجاد کنند، ولی ممکن است نتوانند تومورهای خیلی کوچک را نشان دهند. پزشکان ممکن است قبل از انجام عمل جراحی برای تأیید وجود سرطان در معده و قابل برداشت بودن آن، عمل لاپاراسکوپی را انجام دهند. این عمل در یک اتاق عمل و تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. یک لاپاراسکوپ (یک لوله‌ی نازک انعطاف‌پذیر) ازطریق منفذی کوچک در پهلوی بیمار وارد بدن او می‌شود. لاپاراسکوپ دارای یک دوربین ویدئویی کوچک در انتهای خود است که تصاویر داخل شکم را به یک صفحه‌ی نمایش می‌فرستد.

با استفاده از این روش پزشکان می‌توانند به سطوح اندام‌ها و گره‌های لنفاوی مجاور نگاه نزدیک‌تری بیندازند یا حتی نمونه‌های کوچکی نیز بگیرند. اگر انتشار سرطان به چشم نیاید، گاهی پزشکان شکم را با استفاده از محلول نمکی شستشو می‌دهند. این مایع سپس برداشته می‌شود و برای بررسی حضور احتمالی سلول‌های سرطانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. اگر چنین باشد، به این معنا است که سرطان منتشر شده حتی اگر انتشار آن قابل‌مشاهده نباشد. گاهی نیز عمل لاپاراسکوپی با اولتراسوند ترکیب می‌شود تا تصویر بهتری از سرطان فراهم شود.

تست‌های آزمایشگاهی: پزشکان درهنگام جست‌وجو به‌دنبال علایم سرطان معده ممکن است انجام یک آزمایش شمارش سلول‌های خونی را تجویز کنند تا اگر کم‌خونی وجود داشته باشد (که می‌تواند در اثر خونریزی ناشی از سرطان پیش آمده باشد) تشخیص داده شود. یک آزمایش خون مخفی در مدفوع نیز ممکن است انجام شود تا اگر خونی در مدفوع وجود دارد که به چشم نمی‌آید، مشخص شود.

پزشک ممکن است درصورت تشخیص سرطان آزمایش‌های دیگری نیز تجویز کند، مخصوصا اگر قرار باشد فرد بیمار جراحی شود. برای نمونه یک‌سری آزمایش‌های خونی برای اطمینان از عملکرد طبیعی کلیه و کبد و انعقاد طبیعی خون انجام می‌شود. اگر قرار باشد عمل جراحی انجام شود یا اینکه فرد داروهایی را مصرف می‌کند که روی قلب او تأثیرگذار هستند، ممکن است برای بررسی عملکرد قلب یک الکتروکاردیوگرام و یک اکوکاردیوگرام نیز انجام شود.

مراحل سرطان معده

بعد از اینکه وجود سرطان معده تأیید شد، پزشکان وضعیت سرطان را از لحاظ انتشار و وسعت انتشار مورد بررسی قرار می‌دهند. تعیین مرحله‌ی سرطان تشریح کننده‌ی وضعیت سرطان در بدن است. این امر به تعیین میزان وخیم بودن سرطان و اتخاذ بهترین روش درمان کمک می‌کند. مرحله‌ی ابتدایی سرطان معده مرحله‌ی صفر نامیده می‌شود و سپس وارد مراحل یک تا چهار می‌شود. به‌عنوان یک قانون، هرچه عدد کمتر باشد، نشان‌دهنده‌ی این است که میزان انتشار سرطان کمتر بوده است. عدد بیشتر مانند مرحله‌ی چهار نشان‌دهنده‌ی انتشار وسیع سرطان است. اگرچه تجربه‌ی هر فرد از سرطان منحصر‌به‌فرد است، سرطان‌ها در مراحل یکسان دارای چشم‌انداز مشابهی هستند و اغلب به روش یکسانی مورد درمان قرار می‌گیرند.

مراحل سرطان معده

سیستم تعیین مرحله‌ای که برای سرطان معده استفاده می‌شود، سیستم TNM است که براساس سه گروه از اطلاعات کلیدی انجام می‌شود:

اندازه‌ی تومور (T): سرطان تا چه حد در پنج لایه‌ی دیواره‌ی معده رشد کرده است؟ آیا سرطان به ساختارها یا اندام‌های مجاور نیز رسیده است؟

انتشار سرطان به گره‌های لنفاوی مجاور (N): آیا سرطان به گره‌های لنفاوی مجاور سرایت کرده است؟

انتشار سرطان به قسمت‌های دور (M): آیا سرطان به گره‌های لنفاوی دورتر یا اندام‌هایی نظیر کبد یا ریه‌ها رسیده است؟

اعداد یا حروفی که پس از T، N و M می‌آیند، جزییات بیشتری درمورد این ویژگی‌ها فراهم می‌کنند. اعداد بزرگ‌تر به‌معنای این هستند که پیشروی سرطان بیشتر بوده است. وقتی که طبقه‌بندی سرطان معده‌ی یک فرد از لحاظ T، N و M مشخص شد، این اطلاعات در فرایندی که گروه‌بندی مرحله نامیده می‌شود با هم ترکیب می‌شوند تا یک مرحله‌ی کلی برای بیماری تعیین شود.

درمان سرطان معده

وقتی بیماری سرطان معده در فردی تشخیص داده شد، تیم پزشکی درمورد گزینه‌های درمانی موجود با او صحبت خواهند کرد و مزایا و معایب هر روش مورد بحث قرار می‌گیرد.

لاپاراسکوپی

جراحی سرطان معده

جراحی درصورتی‌که فرد مبتلا شرایط آن را داشته باشد، بخشی از درمان بسیاری از مراحل سرطان معده است. اگر بیماری در مراحل صفر، یک، دو یا سه باشد و فرد بیمار به‌اندازه‌ی لازم از سلامتی برخوردار باشد، جراحی (اغلب همراه‌با دیگر درمان‌ها) تنها شانس واقعی برای درمان در این مراحل خواهد بود. جراحی ممکن است برای حذف سرطان و بخش یا تمام معده و برخی از گره‌های لنفاوی اطراف بسته به نوع و مرحله‌ی سرطان معده، انجام شود. جراح تلاش خواهد کرد تا جایی که ممکن است قسمت‌های سالم معده را باقی بگذارد. گاهی مواقع نیاز است برخی اندام‌های دیگر نیز برداشته شوند.

جراحی‌های مختلفی برای درمان سرطان معده استفاده می‌شوند:

برش آندوسکوپی

از روش‌های جراحی برش آندوسکوپی مخاط و برش آندوسکوپی تحت مخاط فقط برای درمان برخی از سرطان‌ها در مراحل بسیار ابتدایی که در آن‌ها احتمال سرایت سرطان به گره‌های لنفاوی بسیار پایین باشد، استفاده می‌شود. در این فرایندها نیازی به ایجاد شکاف در پوست نیست. درعوض جراح یک آندوسکوپ را از راه گلو به معده می‌رساند. ابزار جراحی ازطریق آندوسکوپ وارد معده و تومور و بخشی از دیواره‌ی سالم اطراف آن برداشته می‌شود.

جراحی معده جزئی

اغلب این عمل درصورتی توصیه می‌شود که سرطان تنها در بخش تحتانی معده بروز کرده باشد. از این روش کمتر برای سرطان‌هایی که تنها در بخش فوقاتی معده بروز کرده‌اند، استفاده می‌شود. تنها قسمتی از معده و گاهی همراه‌با بخشی از مری یا بخش ابتدایی روده‌ی کوچک (دوازدهه) برداشته می‌شود. سپس بخش باقیمانده‌ی معده مجددا متصل می‌شود. بخشی از اومنتوم (لایه‌ای از بافت چربی که معده و روده‌ی کوچک را می‌پوشاند) نیز همراه‌با گره‌های لنفاوی مجاور و احتمالا طحال و بخش‌هایی از دیگر اندام‌های مجاور نیز جدا می‌شود.

جراحی معده جزئی

جراحی معده کلی

این عمل درصورتی انجام می‌شود که سرطان در کل معده پخش شده باشد. این روش همچنین اغلب درصورتی که سرطان در بخش فوقانی معده نزدیک مری اتفاق افتاده باشد، نیز توصیه می‌شود. پزشک جراح کل معده، گره‌های لنفاوی مجاور و اومونتوم را برمی‌دارد. طحال و بخش‌هایی از مری، روده‌ی کوچک، پانکراس یا دیگر اندام‌های مجاور نیز ممکن است برداشته شود. سپس انتهای مری به روده‌ی کوچک متصل می‌شود. این کار موجب می‌شود غذا از مری وارد روده‌ی کوچک شود.

جراحی معده کلیاغلب جراحی‌های معده کلی و جرئی ازطریق ایجاد یک شکاف بزرگ در پوست شکم انجام می‌شوند. این عمل در برخی از مراکز پزشکی با استفاده از لاپاراسکوپی انجام می‌شود.

برداشت گره‌های لنفاوی

در جراحی معده کلی یا جزئی، گره‌های لنفاوی مجاور نیز برداشته می‌شوند. این کار بخش بسیار مهمی از عمل است. بسیاری از پزشکان معتقدند که موفقیت این عمل مستقیما وابسته به این موضوع است که چه تعداد از گره‌های لنفاوی برداشته می‌شوند. در آمریکا توصیه می‌شود که حین انجام این نوع جراحی معده، باید حداقل ۱۵ گره‌ی لنفاوی برداشته شود. جراحان ژاپنی در این زمینه از موفقیت بالایی برخوردار هستند و بسیاری از گره‌های لنفاوی نزدیک سرطان را برمی‌دارند.

جراحی تسکین دهنده

درمورد افرادی که حتی با جراحی نمی‌توان سرطان معده‌ی آن‌ها را حذف کرد، باز هم می‌توان از جراحی برای کمک به پیشگیری یا تسکین علایم یا عوارض جانبی استفاده کرد. حذف بخشی از معده با تومور می‌تواند به درمان مشکلاتی نظیر خونریزی، درد یا انسداد معده کمک کند حتی اگر موجب درمان سرطان نشود. به‌علت اینکه هدف این نوع جراحی درمان سرطان نیست، نیازی نیست گره‌های لنفاوی مجاور و بخش‌های دیگر اندام‌ها برداشته شود.

کنارگذاری معده

تومورهای موجود در بخش پایینی معده ممکن است درنهایت به‌اندازه‌ای بزرگ شوند که مانع خروج غذا از معده شوند. یک گزینه برای حل این مشکل این است که بخش پایین معده کنار گذاشته شود. این کار ازطریق متصل کردن بخشی از روده‌ی کوچک به بخش فوقانی معده انجام می‌شود. با این کار غذا از مسیر جدید از معده خارج می‌شود.

تخریب تومور به‌کمک آندوسکوپی

در برخی موارد مانند در وضعیت افرادی که برای انجام عمل جراحی شرایط سلامتی لازم را ندارند، می‌توان از یک آندوسکوپ برای هدایت پرتو لیزر و تبخیر بخش‌هایی از تومور استفاده کرد. این کار برای پیشگیری از خونریزی یا رفع انسداد بدون نیاز به عمل جراحی مفید است.

استنت‌گذاری

یک گزینه‌ی دیگر برای پیشگیری از انسداد معده توسط تومور، استفاده از آندوسکوپ برای قرار دادن یک استنت (یک لوله‌ی فلزی توخالی) در محل ورود معده به روده است. این کار موجب می‌شود این مسیر باز بماند و غذا از آن عبور کند. برای تومورهایی که در بخش فوقانی معده قرار دارند، این استنت در محل اتصال مری به معده قرار داده می‌شود. برای تومورهایی که در بخش تحتانی معده وجود دارند، استنت در محل اتصال معده و روده‌ی کوچک جای می‌گیرد.

استنت

قرار دادن لوله غذا

برخی از افراد مبتلا به سرطان معده قادر نیستند به‌اندازه‌ی کافی غذا بخورند. در این وضعیت، یک عمل کوچک انجام می‌شود تا یک لوله‌ی غذا ازطریق پوست ناحیه‌ی شکم وارد قست دور معده یا روده‌ی کوچک شود. پس از آن مواد مغذی محلول می‌تواند مستقیما وارد لوله شود.

لوله غذا

عوارض جانبی و مشکلات احتمالی ناشی از جراحی معده

جراحی برای درمان سرطان معده کار دشواری است و می‌تواند عوارضی نظیر خونریزی در اثر جراحی، ایجاد لخته‌های خونی و آسیب به اندام‌های مجاور طی انجام عمل را به‌همراه داشته باشد. به‌ندرت ارتباطات جدیدی بین انتهای معده یا مری و روده‌ی کوچک ایجاد شده است، ممکن است دچار نشتی شود. تکنیک‌های جراحی طی سال‌های اخیر پیشرفت زیادی کرده است و فقط حدود ۲-۱ درصد از افراد در اثر جراحی معده از دنیا می‌روند. این تعداد در مواردی که عمل پیچیده‌تر می‌شود مثلا زمانی‌که تمام گره‌های لنفاوی برداشته می‌شود، بیشتر است و در مواردی که توسط جراحان باتجربه انجام شود، کاهش می‌یابد.

پس از انجام جراحی معده‌ی کلی یا جزئی فرد بیمار برای چند روز مجاز به مصرف غذا و آب نخواهد بود. این کار برای این است که لوله‌ی گوارشی بهبود پیدا کند و اطمینان حاصل شود که در بخش‌هایی که جراح طی عمل آن‌ها را بخیه زده است، نشتی وجود ندارد. فرد بیمار ممکن است پس از بهبود از عمل دچار عوارضی نظیر حالت تهوع، سوزش سر دل، درد شکمی و اسهال به‌خصوص بعد از غذا خوردن شود. این اثرات جانبی حاصل این واقعیت هستند که قسمتی یا تمام معده برداشته شده است و غذا به‌سرعت وارد روده‌ی کوچک می‌شود. این اثرات جانبی اغلب با گذشت زمان بهتر می‌شوند اما در برخی از افراد ممکن است برای مدت‌زمان طولانی باقی بمانند.

پس انجام عمل جراحی معده‌ی کلی یا جزئی لازم است رژیم غذایی تغییر کند و بزرگ‌ترین تغییر این است که باید فرد بیمار به دفعات بیشتر و در مقادیر کمتری غذا بخورد. حجمی از معده که برداشته شده است تعیین‌کننده‌ی این است که فرد بیمار چقدر می‌تواند غذا بخورد. معده به جذب برخی از ویتامین‌ها کمک می‌کند، بنابراین افرادی که عمل جراحی برداشت معده را انجام می‌دهند، ممکن است دچار کمبود ویتامین شوند. اگر بخش‌های خاصی از معده برداشته شود، پزشکان مکمل‌های ویتامینی تجویز می‌کنند که برخی از آن‌ها فقط باید تزریق شوند.

فرد بیمار قبل از انجام عمل جراحی باید از پزشک بپرسد که چه مقدار از معده‌ی او قرار است برداشته شود. برخی از جراحان تلاش می‌کنند تاجایی که ممکن است بخش‌های سالم معده باقی بماند تا بیمار بتواند پس از آن به‌طور معمول غذا بخورد. مشکل این کار این است که احتمال عود سرطان وجود دارد. بار دیگر تاکید می‌شود که برای انجام این عمل جراح باید به‌اندازه‌ی کافی تجربه داشته باشد.

سرطان معده

شیمی‌درمانی برای درمان سرطان معده

در روش شیمی‌درمانی، از داروهای ضدسرطان به‌روش تزریقی یا خوراکی استفاده می‌شود. این داروها وارد جریان خون می‌شوند و به تمام نقاط بدن می‌رسند. این روش درمان برای سرطانی که در بخش‌های مختلف بدن پراکنده شده، سودمند است. شیمی‌درمانی به روش‌های مختلفی برای درمان سرطان معده مورد استفاده قرار می‌گیرد:

این داروها را می‌توان قبل از انجام عمل جراحی سرطان معده مصرف کرد. این کار می‌تواند موجب کوچک شدن تومور و آسان‌تر شدن عمل جراحی شود. این روش همچنین می‌تواند از بازگشت سرطان پیشگیری و به بیمار کمک کند بیشتر زنده بماند. برای برخی از مراحل سرطان معده این روش یکی از گزینه‌های استاندارد درمانی است. اغلب پس از عمل نیز بیمار این داروها را مصرف خواهد کرد.

شیمی‌درمانی ممکن است تنها پس از عمل برداشت سرطان انجام شود. هدف از این روش، کشتن سلول‌های سرطانی است که ممکن است پس از عمل به‌جای مانده باشند. این امر موجب ممانعت از بازگشت سرطان می‌شود. اغلب برای سرطان معده، شیمی‌درمانی به‌همراه اشعه‌درمانی پس از عمل انجام می‌شود. این روش ترکیبی به‌ویژه درمورد سرطان‌هایی که کاملا به‌وسیله‌ی جراحی قابل‌برداشت نیستند، مفید است.

شیمی‌درمانی ممکن است گزینه‌ی درمانی نخست برای سرطان معده‌ای باشد که به مناطق دور بدن سرایت کرده است. این روش ممکن است به کاهش اندازه‌ی تومورهای سرطانی یا کاهش رشد آن کمک کند و در عین‌حال موجب بهبود علایم در برخی از بیماران شود و به آن‌ها کمک کند بیشتر زنده بمانند.

دارو

داروهای شیمی‌درمانی به‌صورت دوره‌ای مصرف می‌شوند. پس از هر دوره از درمان، یک دوره‌ی استراحت درنظر گرفته می‌شود که فرصتی برای بازسازی بدن است. هر دوره‌ی درمان معمولا چندهفته طول می‌کشد. برخی از داروهای مهم شیمی‌درمانی برای درمان سرطان معده عبارتنداز:

بسته به وضعیت (مرحله‌ی سرطان، سلامت عمومی فرد و اینکه آیا شیمی‌درمانی همراه‌با اشعه‌درمانی انجام می‌شود)، از این داروها به‌تنهایی یا در ترکیب با دیگر داروهای شیمی‌درمانی یا داروهای هدفمند استفاده می‌شود.

اثرات جانبی شیمی‌درمانی

داروهای شیمی‌درمانی به سلول‌هایی که به‌سرعت در حال تقسیم هستند، حمله می‌کنند. اما برخی از سلول‌های بدن مانند آن‌هایی که در مغز استخوان، پوشش دهان و روده‌ی کوچک و فولیکول‌های مو نیز قرار گرفته‌اند، دارای تقسیم سریعی هستند. این سلول‌ها نیز ممکن است تحت‌تاثیر این داروها قرار گیرند که این امر می‌تواند منجر‌به بروز عوارض جانبی شود. نوع اثرات جانبی بستگی به نوع داروها، مقداری که مصرف می‌شود و طول مدت درمان دارد. اثرات جانبی کوتاه‌مدت معمول درمورد اکثر داروهای شیمی‌درمانی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • حالت تهوع و استفراغ
  • از دست دادن اشتها
  • ریزش مو
  • اسهال
  • زخم‌های دهانی
  • افزایش احتمال عفونت
  • خونریزی یا کبودی پس از جراحات کوچک
  • خستگی و تنگی نفس

این اثرات جانبی اغلب کوتاه‌مدت بوده و وقتی دوره‌ی درمان به پایان رسد، از بین می‌روند. برای مثال پس از پایان درمان، رویش مو مجددا آغاز می‌شود. اما فرد بیمار باید درمورد عوارض جانبی این داروها با پزشک صحبت کند؛ زیرا روش‌هایی برای کاهش این تاثیرات وجود دارد. برخی از داروهای شیمی‌درمانی دارای اثرات جانبی به‌خصوصی هستند:

نوروپاتی: سیس‌پلاتین، اگزالی‌پلاتین، دوستاکسل و پاکلیتاکسل می‌توانند به اعصاب خارج از مغز و نخاع آسیب وارد کنند. این امر گاهی منجر به بروز علایمی (عمدتا در دست‌ها و پاها) مانند درد، سوزش یا حس سوزن‌سوزن شدن، حساسیت به سرما یا گرما یا ضعف می‌شود. در بیشتر موارد با توقف درمان این علایم ناپدید می‌شوند، اما در برخی بیماران ممکن است این اثرات ماندگارتر باشند. اگزالی‌پلاتین همچنین می‌تواند روی اعصب گلو تأثیرگذار باشد و موجب درد گلو شود که این وضعیت هنگام خوردن یا نوشیدن غذاها یا مایعات سرد بدتر می‌شود. این درد می‌تواند منجر به بروز مشکلات بلع و حتی تنفس شود و ممکن است تا چند روز پس از درمان ادامه داشته باشد.

آسیب قلبی: دوکسورابیسین، اپی‌روبیسین و برخی از دیگر داروها درصورتی که برای مدت طولانی یا در دُزهای بالا استفاده شوند، ممکن است موجب ورود آسیب دائمی به قلب شوند. به این دلیل پزشکان به‌دقت دزهای این داروها را کنترل می‌کنند و از آزمایش‌های قلبی برای نظارت بر عملکرد قلب بیمار استفاده می‌کنند. باید به‌محض مشاهده‌ی نخستین علامت از آسیب قلبی درمان با این داروها متوقف شود.

طی درمان با كاپسيتابين یا ۵-FU ممکن است سندرم دست و پا رخ دهد. این علایم با قرمز شدن دست و پا آغاز می‌شود و می‌تواند به درد و حساسیت در کف دست و پا بینجامد. پوست ممکن است تاول زده و پوسته‌پوسته شود و گاهی نیز زخم‌های باز دردناک ایجاد می‌شوند. این علایم به‌تدریج با توقف مصرف دارو یا کاهش مقدار مصرف دارو بهتر می‌شوند. بهترین راه برای پیشگیری از سندرم دست و پای شدید این است که با آغاز علایم اولیه به پزشک اطلاع داد تا مقدار دارو را تغییر دهد.

سرطان معده

درمان‌های هدفمند سرطان معده

داروهای هدفمند در برخی از مواردی که داروهای استاندارد شیمی‌درمانی اثری ندارند، ممکن است سودمند باشند. اثرات جانبی این داروها با اثرات جانبی داروهای شیمی‌درمانی متفاوت هستند. داروهای شیمی‌درمانی سلول‌هایی را که به‌سرعت درحال تقسیم هستند، مورد هدف قرار می‌دهند. اما سلول‌های سرطانی به‌جز تقسیم سلولی سریع از جنبه‌های دیگری نیز با سلول‌های طبیعی اختلاف دارند. در سال‌های اخیر پژوهشگران داروهای جدیدی را برای مورد هدف قرار دادن این تفاوت‌ها توسعه داده‌اند:

تراستوزوماب: درحدود بیست‌درصد از موارد سرطان معده در سطح سلول‌های سرطانی دارای مقدار زیادی از یک پروتئین محرک رشد هستند که HER2 نامیده می‌شود. تومورهایی که دارای سطوح بالایی از HER2 هستند، HER2مثبت نامیده می‌شوند.

تراستوزوماب یک آنتی‌بادی منوکلونال است؛ یک نسخه‌ی مصنوعی از یک پروتئین بسیار اختصاصی سیستم ایمنی که پروتئین HER2 را مورد هدف قرار می‌دهد. تجویز تراستوزوماب همراه‌با داروهای شیمی‌درمانی می‌تواند به برخی از بیماران مبتلا به سرطان معده‌ی پیشرفته‌ی HER2 مثبت کمک کند که بیشتر زنده بمانند.

این دارو تنها در صورتی اثر دارد که سلول‌های سرطانی دارای مقادیر زیادی HER2 باشند، بنابراین یک نمونه از تومور باید قبل از آغاز این روش درمان مورد آزمایش قرار گیرد. این روش برای افرادی که سرطان آن‌ها از نوع HER2منفی است، استفاده نمی‌شود.

عوارض جانبی داروی تراستوزوماب نسبتا خفیف هستند. آن‌ها می‌توانند شامل تب‌و‌لرز، ضعف، حالت تهوع، استفراغ، سرفه، اسهال و سردرد باشند. این اثرات جانبی، کمتر طی مصرف دُز اول دارو بروز می‌کنند. این دارو به‌ندرت موجب بروز آسیب به قلب می‌شود. خطر بروز آسیب قلبی درصورتی که این دارو با داروهای شیمی‌درمانی خاصی به نام انتراسیکلین‌ها (مانند اپی‌روبیسین یا دوکسورابیسین) مصرف شود، افزایش می‌یابد.

راموسیروماب: برای اینکه سرطان رشد و گسترش یابد، نیاز به ایجاد رگ‌های خونی جدیدی دارد که ازطریق آن‌ها تومورها بتوانند خون و مواد مغذی دریافت کنند. یکی از پروتئین‌هایی که به بدن می‌گوید رگ‌های خونی جدیدی بسازد، پروتئین VEGF است. پروتئین VEGF به پروتئین‌های سطحی سلول که گیرنده‌های سلولی نامیده می‌شوند، متصل می‌شود.

راموسیروماب یک آنتی‌بادی منوکلونال است که به‌ گیرنده‌ی VEGF متصل می‌شود. این امر موجب می‌شود که VEGF نتواند به گیرنده‌ی خود متصل شود. این امر به پیشگیری یا کاهش روند رشد و گسترش سرطان کمک می‌کند. از راموسیروماب برای درمان سرطان‌های پیشرفته‌ی معده و اغلب بعد از اینکه دیگر داروها اثر نداشتند، استفاده می‌شود. رایج‌ترین اثرات جانبی این دارو عبارت‌اند از: افزایش فشار خون، سردرد و اسهال. به‌ندرت ممکن است عوارضی نظیر لخته‌های خونی، خونریزی شدید، تشکیل حفره‌هایی در معده و روده و مشکلاتی در زمینه‌ی بهبود زخم پیش آید. اگر حفره‌ای در معده یا روده‌ی کوچک ایجاد شود، می‌تواند منجربه بروز عفونت‌های جدی شود که برای درمان آن ممکن است نیاز به جراحی باشد.

ایمنی‌درمانی برای درمان سرطان معده

مقاله‌های مرتبط:

ایمنی‌درمانی، استفاده از داروهایی است که به سیستم ایمنی فرد کمک می‌کنند سلو‌ل‌های سرطانی را پیدا و آن‌ها را تخریب کند.

مهار کننده‌های بازرسی ایمنی: یک بخش مهم از سیستم ایمنی توانایی آن برای حفظ خود از حمله به سلول‌های طبیعی بدن است. برای انجام این امر، این سیستم از یکسری نقاط بازرسی استفاده می‌کند: ملکول‌هایی روی سلول‌های ایمنی که برای آغاز یک پاسخ ایمنی باید روشن یا خاموش شوند. سلول‌های سرطانی گاهی از این نقاط استفاده می‌کنند تا از حمله‌ی سیستم ایمنی در امان بمانند. اما داروهای جدیدتر که این نقاط را مورد هدف قرار می‌دهند، برای درمان سرطان نقطه‌ی امیدوارکننده‌ای به‌شمار می‌روند.

داروی پمبرولیزامب، PD-1 را مورد هدف قرار می‌دهد‌؛ پروتئینی که روی سلول‌های T قرار گرفته است و به‌طور معمول مانع از حمله‌ی این سلول‌ها به دیگر سلول‌های بدن می‌شود. ازطریق مهار PD-1، این دارو موجب تقویت پاسخ ایمنی علیه سرطان می‌شود. این دارو می‌تواند موجب کاهش اندازه‌ی برخی از تومورها شود یا از رشد آن‌ها کم کند. اثرات جانبی احتمالی این دارو می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • احساس خستگی یا ضعف
  • تب
  • سرفه
  • حالت تهوع
  • خارش
  • بثورات جلدی
  • از دست دادن اشتها
  • درد ماهیچه‌ها یا اتصالات
  • تنگی نفس
  • یبوست یا اسهال

گاهی ممکن است اثرات جانبی پیش آید، نظیر:

واکنش‌های تزریقی: برخی از افراد وقتی این دارو را دریافت می‌کنند، دچار یک واکنش تزریقی می‌شوند. این چیزی شبیه واکنش آلرژی است می‌تواند شامل تب، لرز، برافروختگی صورت، جوش، خارش پوست، احساس سرگیجه، خس‌خس و مشکلات تنفس باشد.

واکنش‌های خودایمنی: این دارو اساسا با برداشت مهار موجود روی سیستم ایمنی بدن کار می‌کند. گاهی سیستم ایمنی شروع به حمله به دیگر بخش‌های بدن کرده و این امر می‌تواند منجر به بروز مشکلات جدی یا حتی مرگبار در ریه‌ها، روده‌ی کوچک، کبد، غده‌های تولیدکننده‌ی هورمون، کلیه، پوست و دیگر اندام‌ها شود. فرد بیمار باید اثرات جانبی جدید را سریعا به تیم پزشکی خود گزارش کند. اگر اثرات جانبی شدید اتفاق افتد، ممکن است لازم باشد که درمان متوقف شود و فرد بیمار برای سرکوب سیستم ایمنی دزهای بالایی از داروهای کورتیکواستروئید دریافت کند.

اشعه‌درمانی برای سرطان معده

در اشعه‌درمانی از ذرات یا اشعه‌های پرانرژی برای کشتن سلول‌های سرطانی در یک ناحیه‌ی خاص از بدن استفاده می‌شود. از اشعه به روش‌های مختلفی برای کمک به درمان سرطان معده استفاده می‌شود:

قبل از انجام عمل جراحی برای برخی از سرطان‌ها، اشعه می‌تواند همراه‌با شیمی‌درمانی برای کاهش اندازه‌ی تومور و آسان‌تر شدن جراحی استفاده شود.

اشعه‌درمانی بعد از عمل جراحی می‌تواند برای کشتن بقایای کوچک سرطانی که طی جراحی قابل‌مشاهده و برداشت نبوده‌اند، استفاده شود. اشعه‌درمانی به‌ویژه وقتی در ترکیب با داروهای شیمی‌درمانی نظیر ۵-FU به‌کار رود، ممکن است از عود سرطان پس از جراحی ممانعت کند یا اینکه عود سرطان را به تأخیر بیندازد. از اشعه‌درمانی می‌توان برای کاهش رشد و توقف علایم سرطان‌های معده‌ی پیشرفته مانند درد، خونریزی و مشکلات خوردن غذا استفاده کرد. از اشعه‌درمانی خارج از بدن نیز برای درمان سرطان معده استفاده می‌شود. در این روش به‌کمک دستگاهی که خارج از بدن قرار می‌گیرد، اشعه‌هایی به بافت سرطانی داخل بدن فرستاده می‌شود.  اثرات جانبی حاصل از اشعه‌درمانی برای سرطان معده می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مشکلات پوستی، از قرمز شدن پوست گرفته تا تاول و پوسته‌پوسته شدن در ناحیه‌ای که اشعه از آن عبور کرده است.
  • حالت تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • خستگی
  • کاهش تعداد سلول‌های خونی

این علایم معمولا طی چند هفته پس از اتمام دوره‌ی درمان برطرف می‌شوند.

اشعه درمانی

زمانی‌که اشعه‌درمانی همراه‌با شیمی‌درمانی انجام شود، عواض جانبی بدتری ممکن است بروز کند. بیماران ممکن است دچار مشکلاتی در زمینه‌ی مصرف مقدار کافی مایعات شوند. در برخی موارد ممکن است به تزریق مایعات یا استفاده از لوله‌ی غذا برای تغذیه طی دوره‌ی درمان نیاز باشد. بیمار باید در مورد هر اثر جانبی که دارد با پزشک صحبت کند بلکه راهی برای حل آن مشکل پیدا شود.

اشعه‌درمانی همچنین ممکن است موجب بروز آسیب به اندام‌های مجاور شود. این امر می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی نظیر آسیب قلبی یا ریوی شود یا حتی موجب افزایش خطر بروز سرطان دیگر شود. پزشکان تا جای ممکن با استعمال دُز مورد نیاز از اشعه، کنترل محل تابش اشعه‌ها و پوشاندن بحش‌های خاصی از بدن طی درمان سعی می‌کنند، از بروز این مسئله پیشگیری کنند. بسیار مهم است درمان در مراکزی انجام شود که پزشکان آن در زمینه‌ی درمان سرطان معده تجربه‌ی کافی دارند.

دوستان

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها